Wilhelmina Żagańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wilhelmina Żagańska ok. 1800

Wilhelmina Żagańska, niem. Katharina Friederike Wilhelmine Benigna von Kurland (ur. 8 lutego 1781 w Mitawie, zm. 29 listopada 1839 w Wiedniu) – księżna żagańska, właścicielka dóbr nachodzkich.

Wilhelmina była córką księcia Kurlandii Piotra Birona i jego żony Doroty von Medem. Jej młodszymi siostrami były: Paulina Hohenzollern-Hechingen, Joanna Acarenza oraz Dorota de Talleyrand-Périgord. Po śmierci ojca w 1800 Wilhelmina odziedziczyła księstwo żagańskie i dobra nachodzkie. W latach 1800 - 1839 zadbała o pałac żagański, który wchodził w skład jej księstwa, natomiast pałac w Ratibořicach w latach 1810-1812 poleciła przebudować w stylu empire. Dzięki temu w 1813 mogła odbyć się w nim narada koalicji antynapoleońskiej.

Wilhelmina Żagańska była młodą, inteligentną, elokwentną księżniczką. Zakochała się w swoim nauczycielu i kochanku matki, starszym o ponad dwadzieścia lat dyplomacie szwedzkim, baronie Gustawie Armfelcie (1757-1814), późniejszym gubernatorze Finlandii w służbie carskiej. Ten tajemny związek zaowocował ciążą, jednak poród przyjmowany skrycie przez niekompetentną położną był traumatycznym przeżyciem, w następstwie którego Wilhelmina straciła możliwość posiadania dalszego potomstwa. Nieślubna córka Gustava (1801-1881) została przekazana pod opiekę krewnych Armfelta, a księżniczka już jej nigdy nie zobaczyła. Po czasie bardzo tego żałowała.

Aby zatuszować sprawę, Armfelt zaaranżował małżeństwo (1800-1805) Wilhelminy z francuskim arystokratą-emigrantem księciem Jules'em Armandem Louisem Rohan-Guémenée (1768-1836). Małżeństwo zakończyło się rozwodem gdy wyszedł na jaw romans pomiędzy jej mężem a siostrą Pauliną. Finałem dwóch kolejnych małżeństw Wilhelminy był również rozwód: jej drugim mężem był w latach 1805-1806 książę Wasilij Trubecki (1776-1841), a trzecim w latach 1819-1828 hrabia Karl Rudolf von der Schulenburg (1778-1856). Wszystkie małżeństwa były bezdzietne.

Wilhelmina Żagańska spędzała życie w podróżach pomiędzy Wiedniem, Pragą, Ratibořicami i Żaganiem. Kilkakrotnie także przebywała we Włoszech, Anglii i Francji. W Wiedniu prowadziła salon. Jego bywalcem był austriacki kanclerz książę Klemens Lothar von Metternich, z którym Wilhelmina nawiązała romans.

Wilhelmina Żagańska została przedstawiona w powieści Babunia czeskiej pisarki Boženy Němcovej jako pani księżna.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Kateřina Zaháňská, Helena Sobková, Praha 1995
  • Żagań w historii Śląska, Red. Werner Bein, Hieronim Szczegóła, wyd. Urząd Miejski w Żaganiu, Żagań 1997
  • Katarzyna Adamek, Marian Ryszard Świątek: Żagań znany i nieznany. Przewodnik historyczny po mieście i okolicy, Żagań 2002