Świerże (powiat chełmski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

51°13′06″N 23°44′08″E

- błąd

39 m

WD

51°12'N, 23°40'E, 51°13'1.56"N, 23°44'7.01"E

- błąd

19889 m

Odległość

254 m

Świerże
wieś
Ilustracja
Kościół rzymskokatolicki św. Piotra i Pawła
Państwo

 Polska

Województwo

 lubelskie

Powiat

chełmski

Gmina

Dorohusk

Liczba ludności (2021)

687[1][2]

Strefa numeracyjna

82

Kod pocztowy

22-175[3]

Tablice rejestracyjne

LCH

SIMC

0102924[4]

Położenie na mapie gminy Dorohusk
Mapa konturowa gminy Dorohusk, u góry znajduje się punkt z opisem „Świerże”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko prawej krawiędzi nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Świerże”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Świerże”
Położenie na mapie powiatu chełmskiego
Mapa konturowa powiatu chełmskiego, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Świerże”
Ziemia51°13′06″N 23°44′08″E/51,218333 23,735556

Świerżewieś (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Dorohusk[5][4].

Wieś leży na lewym brzegu Bugu przy drodze wojewódzkiej nr 816 .

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Świerże[5][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0102930 Komarówka część wsi
0102947 Mielniki[6] część wsi
0102953 Piasek część wsi
0102960 Wyzwolenie część wsi

Historia i demografia[edytuj | edytuj kod]

Świerże uzyskały lokację miejską przed 1455 rokiem[7]. Prawa miejskie posiadały do 19 listopada 1822 roku[8][9]. W latach 18671954 miejscowość była siedzibą władz gminy Świerże. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do ówczesnego województwa chełmskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego z 2011 roku, liczyła 811 mieszkańców[10] i była trzecią co do wielkości miejscowością gminy Dorohusk.

9 lipca 1863 roku w bitwie pod Świerżami stoczonej z Rosjanami, strona polska dowodzona przez majora Władysława Ruckiego, zmusiła wojska rosyjskie do wycofania się. Na miejscu bitwy znajduje się pomnik upamiętniający powstańców styczniowych.

Do 1938 roku w miejscowości stała drewniana cerkiew prawosławna, zburzona w wyniku akcji polonizacyjno-rewindykacyjnej. Pozostało po niej cerkwisko z krzyżem i kilkoma nagrobkami.

Atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Świerże w liczbach, Polska w liczbach [dostęp 2023-01-23] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych, Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2023-01-23].
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1270 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. a b c TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-11-18].
  5. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013–02–15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014-03-09]. 
  6. Mielniki 6.) wś, gm. Huszcza, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska, Warszawa 1902, s. 327.
  7. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 76-77.
  8. Postanowienie Xsięcia Namiestnika Królewskiego Nr 6,590 z dn. 19 listopada 1822; wg Wykazu Miast w Królstwie Polskiem na wieyskie osady zamienionych od dn. 1 lutego 1820 r., to iest od daty ustanowienia Kommissyi dla Miast; w Aktach Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych (KRSW) nr 201, k. 44 w Archiwum Głównych Akt Dawnych w Warszawie (AGAD)
  9. Rodecki, F.B., 1830. Obraz jeograficzno-statystyczny Królestwa Polskiego. Drukarnia Antoniego Gałęzowskiego i Kompanii. Warszawa
  10. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]