Świerże (powiat chełmski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi w gminie Dorohusk. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.
Świerże
Kościół rzymskokatolicki św. Piotra i Pawła
Kościół rzymskokatolicki św. Piotra i Pawła
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat chełmski
Gmina Dorohusk
Liczba ludności (2011) 811[1]
Strefa numeracyjna (+48) 82
Kod pocztowy 22-175[2]
Tablice rejestracyjne LCH
SIMC 0102924
Położenie na mapie gminy Dorohusk
Mapa lokalizacyjna gminy Dorohusk
Świerże
Świerże
Położenie na mapie powiatu chełmskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu chełmskiego
Świerże
Świerże
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Świerże
Świerże
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Świerże
Świerże
Ziemia51°13′06″N 23°44′08″E/51,218333 23,735556

Świerżewieś (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Dorohusk.

Wieś leży na lewym brzegu Bugu przy drodze wojewódzkiej nr 816.

Części miejscowości[edytuj | edytuj kod]

Integralne części Świerży[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0102930 Komarówka część wsi
0102947 Mielniki część wsi
0102953 Piasek część wsi
0102960 Wyzwolenie część wsi

Historia i demografia[edytuj | edytuj kod]

Świerże uzyskały lokację miejską przed 1455 rokiem[5]. Prawa miejskie do 19 listopada 1822[6][7]. W latach 1867–1954 miejscowość była siedzibą gminy Świerże. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa chełmskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego, z 2011 roku, liczyła 811 mieszkańców[1] i była trzecią co do wielkości miejscowością gminy Dorohusk.

9 lipca 1863 w bitwie pod Świerżami stoczonej z Rosjanami, strona polska dowodzona przez mjr. Władysława Ruckiego, zmusiła wojska rosyjskie do wycofania się. Na miejscu bitwy znajduje się pomnik powstańców styczniowych.

Do 1938 w miejscowości stała drewniana cerkiew prawosławna, zburzona w wyniku akcji polonizacyjno-rewindykacyjnej. Pozostało po niej cerkwisko z krzyżem i kilkoma nagrobkami.

Atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych. poczta-polska.pl, styczeń 2013. [dostęp 2014–03–09]. s. według wyboru.
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013–02–15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014–03–09]. 
  4. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  5. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 76-77.
  6. Postanowienie Xsięcia Namiestnika Królewskiego Nr 6,590 z dn. 19 listopada 1822; wg Wykazu Miast w Królstwie Polskiem na wieyskie osady zamienionych od dn. 1 lutego 1820 r., to iest od daty ustanowienia Kommissyi dla Miast; w Aktach Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych (KRSW) nr 201, k. 44 w Archiwum Głównych Akt Dawnych w Warszawie (AGAD)
  7. Rodecki, F.B., 1830. Obraz jeograficzno-statystyczny Królestwa Polskiego. Drukarnia Antoniego Gałęzowskiego i Kompanii. Warszawa

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]