Kraśnik Fabryczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Kraśnika Kraśnik Fabryczny
Dzielnica Kraśnika
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Powiat POL powiat kraśnicki flag.svg kraśnicki
Miasto Kraśnik
Data założenia lata 30. XX w.
Prawa miejskie 1954-1975
W granicach Kraśnika 1975
Populacja 
• liczba ludności

20 000
Nr kierunkowy 81
Kod pocztowy 23-204; 23-210
Tablice rejestracyjne LKR
Położenie na mapie Kraśnika
Mapa lokalizacyjna Kraśnika
Kraśnik Fabryczny
Kraśnik Fabryczny
Położenie na mapie powiatu kraśnickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kraśnickiego
Kraśnik Fabryczny
Kraśnik Fabryczny
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Kraśnik Fabryczny
Kraśnik Fabryczny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kraśnik Fabryczny
Kraśnik Fabryczny
Ziemia50°57′38″N 22°09′47″E/50,960556 22,163056
Portal Portal Polska

Kraśnik Fabryczny, zwany też dzielnicą Fabryczną (daw. Dąbrowa Bór) – dzielnica Kraśnika położona w północno-zachodniej części miasta, w latach 1954-1975 będąca samodzielnym miastem.

Kraśnik Fabryczny (ówcześnie pod nazwą Dąbrowa Bór) powstał przed II wojną światową jako niewielkie osiedle dla pracowników pobliskiej Fabryki Amunicji nr 2. Po wojnie osiedle się rozbudowywało, powstały blokowiska, a w 1954 roku uzyskało prawa miejskie. Na budowę osiedla wycięto dużą część lasu. W latach 1942-1944 na terenie dzielnicy znajdował się niemiecki obóz koncentracyjny Budzyń (filia KL Lublin), zlokalizowany między ulicą Adama Mickiewicza i na południe od ul. Juliusza Słowackiego.

Od lat 60. XX wieku na południu dzielnicy powstawało osiedle domków jednorodzinnych. Dzielnica rozwinęła się dzięki Fabryce Łożysk Tocznych. Władze miasta i Miejski Komitet Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej znajdowały się w budynku przy ul. Aleja Niepodległości 41 (dawniej al. Włodzimierza Iljicza Lenina). Połączenie z pobliskim Kraśnikiem Lubelskim (Starym) oraz z Budzyniem i Piaskami w jedno miasto nastąpiło 1 października 1975 roku [1].

Obecnie ludność dzielnicy to około 20 000 osób. Posiada bardzo rozbudowane osiedle domków jednorodzinnych na południu dzielnicy, na północy znajdują się największe w mieście blokowiska zarządzane przez Spółdzielnię Mieszkaniową Metalowiec. W dzielnicy znajdują się 2 parafie rzymskokatolickie: pw. Św. Józefa Robotnika oraz pw. Matki Bożej Bolesnej, a także Zbór Kościoła Zielonoświątkowego Dobra Nowina oraz Sala Królestwa miejscowego Chrześcijańskiego Zboru Świadków Jehowy[2].

Dzielnicę przecinają trzy główne trasy ze wschodu na zachód: ul. Aleja Niepodległości (zwana też aleją jabłoni); ul. Zygmunta Krasińskiego/ul. Juliusza Słowackiego (jeden ciąg); ul. Graniczna. W dzielnicy znajduje się Park 1000-lecia z oświetlaną fontanną, Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji wraz z krytą i odkrytą pływalnią i klubem sportowym FKS Stal Kraśnik, Centrum Kultury i Promocji z kinem Metalowiec. Przy ul. Aleja Niepodległości 25 i przy ul. Gen. Władysława Sikorskiego 15 są zlokalizowane oddziały Szpitala Powiatowego w Kraśniku, a przy ul. Aleja Niepodległości 20 jest budynek Starostwa Powiatowego powiatu kraśnickiego. W Kraśniku Fabrycznym funkcjonują supermarkety: dwie Biedronki oraz Stokrotka, Lidl, Carrefour Express, Kaufland i Galeria Handlowa Londyn oraz Julia i Szymon. Wszystkie linie komunikacyjne Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego (MPK) i przewoźników prywatnych mają swój początek w dzielnicy Fabrycznej.

Dzielnicę otaczają: od północy las zwany fabrycznym (granica z gminą Urzędów); od wschodu tereny przemysłowe i Fabryka Łożysk Tocznych (granica z gminą wiejską Kraśnik); od południa rzeka Wyżnica i wieś Wyżnianka-Kolonia (granica z dzielnicą Budzyń oraz z gminą Dzierzkowice); od zachodu cmentarz (również granica z gminą Dzierzkowice).

Przypisy

  1. Dz.U. z 1975 r. Nr 28, poz. 147
  2. Dane według raportów wyszukiwarki zborów (www.jw.org) z 6 kwietnia 2014.