Sawin (województwo lubelskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zobacz też: Sawin w innych znaczeniach tego słowa.
Sawin
Herb
Herb Sawina
Kościół pw. Przemienienia Pańskiego
Kościół pw. Przemienienia Pańskiego
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat chełmski
Gmina Sawin
Liczba ludności (2008) 2181
Strefa numeracyjna (+48) 82
Kod pocztowy 22-107[1]
Tablice rejestracyjne LCH
SIMC 0107175
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Sawin
Sawin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sawin
Sawin
Ziemia51°16′18,045″N 23°26′35,615″E/51,271679 23,443226
Strona internetowa miejscowości

Sawindawne miasto, obecnie wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Sawin[2][3]. Miejscowość jest siedzibą gminy Sawin. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 812 15 km na północ od Chełma.

Prywatne miasto duchowne lokowane w 1456 roku położone było w XVI wieku w województwie ruskim[4]. W latach 1869–1954 miejscowość była siedzibą gminy Bukowa. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego.

Historia[edytuj]

Osada Sawin istniała już w połowie XIV wieku. Prawa miejskie uzyskała w 1456 nadaniem Kazimierza Jagiellończyka, który rozległymi dobrami z Sawinem w centrum uposażył biskupów chełmskich. Lokację tą na prawie magdeburskim odnowił w roku 1506 biskup Maciej Kościelski[5]. W 1795 roku Sawin znalazł się w zaborze austriackim. Od 1809 roku Sawin należał do Księstwa Warszawskiego, a od 1815 roku do Królestwa Polskiego. Podczas powstania styczniowego, w 1863 roku w pobliżu Sawina doszło do kilku potyczek polskich powstańców z wojskami rosyjskimi.13 stycznia 1870 r. pozbawiono Sawin praw miejskich[6]. Podczas I wojny światowej, w 1915 roku wycofujące się wojska rosyjskie spaliły Sawin.

W okresie międzywojennym, w 1921 roku w Sawinie żyło 622 Żydów, stanowiąc 48% ogółu mieszkańców.

Podczas II wojny światowej, we wrześniu 1939 roku w pobliżu Sawina doszło do jednodniowej bitwy polskich oddziałów z nacierającymi Niemcami. W 1940 roku Niemcy utworzyli w Sawinie obóz pracy przymusowej dla Żydów, którzy budowali fortyfikacje graniczne oraz drogi. Przeprowadzili także regulację rzek Uherki i Lepietuchy. W czerwcu 1942 roku wszystkich Żydów z Sawina wywieziono do ośrodka zagłady w Sobiborze. Po buncie w ośrodku zagłady Żydów w Sobiborze, na posterunku Wermachtu w Sawinie złapano 6 Żydów z Sobiboru. Niemcy w pobliżu Sawina prowadzili próby z rakietami V-2. W okolicy działała polska partyzantka. Sawin został wyzwolony w lipcu 1944 roku przez wojska sowieckie.

Zabytki[edytuj]

Przypisy

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-09-01].
  2. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 23.04.2015].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 23.04.2015]. 
  4. Zenon Guldon, Jacek Wijaczka, Skupiska i gminy żydowskie w Polsce do końca XVI wieku, w: Czasy Nowożytne, 21, 2008, s. 171.
  5. Sawin w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. X: Rukszenice – Sochacze. Warszawa, 1889.
  6. Postanowienie z 19 (31) grudnia 1869, ogłoszone 1 (13 stycznia) 1870 (Dziennik Praw, rok 1869, tom 69, nr 239, str. 471)

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]