Rossosz (powiat bialski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rossosz
Herb
Herb Rossosza
Kościół parafialny św. Stanisława
Kościół parafialny św. Stanisława
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat bialski
Gmina Rossosz
Liczba ludności ~1000 os.
Strefa numeracyjna (+48) 83
Kod pocztowy 21-533[1]
Tablice rejestracyjne LBI
SIMC 0018721
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Rossosz
Rossosz
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rossosz
Rossosz
Ziemia 51°51′27″N 23°08′07″E/51,857500 23,135278

Rossoszwieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Rossosz[2][3].

W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa bialskopodlaskiego.

Przez miejscowość przepływa Zielawa, rzeka dorzecza Bugu, dopływ Krzny oraz Muława. Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 812.

Miejscowość jest siedzibą gminy Rossosz oraz rzymskokatolickiej parafii św. Stanisława należącej do dekanatu Wisznice.

Nazwa Rossosz wywodzi się do rozsochy (drzewa rozgałęziającego się na dwa konary z jednego pnia; tu rozchodzą się w formie rozsochy dwie główne rzeki Zielawa i Muława).

Nad bezpieczeństwem w Rossoszu jak i całej gminie czuwają 4 jednostki OSP w tym OSP Rossosz znajdująca się w KSRG.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Rossosz alias Rossosze, w wieku XIX opisano jako osadę miejską, dawne miasto przy źródłach rzeki Zielonej (dopływ Krzny) w powiecie bialskim, gminie i parafii obrzędu wschodniego Rossosz, odległe 21 wiorst na południe od Biały.[4]

Osada posiadała wówczas cerkiew parafialną oraz kaplicę katolicką znajdującą się na cmentarzu, szkołę początkową, Urząd Gminny. W roku 1883 było tu 235 domy i 1903 mieszkańców oraz 361 osad i 8998 mórg ziemi należącej do osady Rossosz.

W 1827 r. było 176 domów i 1092 mieszkańców.

W wieku XVI Rossosz była w rękach Dębickich, którzy założyli tu parafię, wznieśli kościół (1599 r. Kacper Dębicki z żoną Maryą Kopciówną fundują mansyonarzy) i zapewne oni współcześnie uzyskali przywilej miejski dla osady.[4]

W roku 1624 Stanisław Koniecpolski, hetman, odstępuje dobra Rossosz Mikołajowi Firlejowi, kasztelanowi wojnickiemu.

Miasto miało wtedy 242 domy na części dziedzica i kilkanaście na kościelnych placach a także 3 młyny, 13 rzemieślników palących gorzałkę i 2 warzących piwo.

Po spaleniu i rabunku przez Lisowczyków w 1640 r. Zbigniew Firlej ponowił dawne przywileje miasta co stało się w 1645 r. Dobra wraz z miastem przechodziły kolejno do Rysińskich, Potockich, Ossolińskich.

Około 1862 r. posiadał miasto i dobra Jan Skibiczewski. Kościół katolicki pw. św. Stanisława biskupa został zniszczony przez pożar około 1861 r. nabożeństwo odprawiane było potem w kaplicy cmentarnej[4].

W 1861 r. parafia Rossosz obejmowała 1009 rzymskich katolików, 4630 greko-katolików i 270 izraelitów. Rossosz jako gmina obejmuje wówczas tylko samą osadę Rossosz. Graniczy z osadą Łomazy, ma 1896 mmieszkańców i 9750 mórg. Sąd gminny okręgu II w osadzie Łomazy (oddalonej o 6 wiorst). Najbliższa stacja pocztowa i droga żelazna w Biały

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-07-03].
  2. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 23.04.2015].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 23.04.2015]. 
  4. 4,0 4,1 4,2 Rossosz (6) w Słowniku Geograficznym, Tom IX (Pożajście – Ruksze) z 1888 r.