Horodyszcze (powiat bialski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi w powiecie bialskim. Zobacz też: Horodyszcze.
Horodyszcze
wieś
Ilustracja
Klasycystyczny pałac z XIX w.
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Powiat bialski
Gmina Wisznice
Liczba ludności (2011) 787[1]
Strefa numeracyjna 83
Kod pocztowy 21-580[2]
Tablice rejestracyjne LBI
SIMC 0021730
Położenie na mapie gminy Wisznice
Mapa konturowa gminy Wisznice, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Horodyszcze”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej znajduje się punkt z opisem „Horodyszcze”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Horodyszcze”
Położenie na mapie powiatu bialskiego
Mapa konturowa powiatu bialskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Horodyszcze”
Ziemia51°45′18″N 23°11′03″E/51,755000 23,184167
Nieoficjalny herb wsi Horodyszcze

Horodyszczewieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Wisznice[3][4].

Miejscowość sołecka[5], leży przy drodze wojewódzkiej nr 815. Jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii Najświętszego Serca Jezusowego należącej do dekanatu Wisznice. Dawniej samodzielne miasto.

Według Narodowego Spisu Powszechnego (marzec 2011 r.) liczyła 787 mieszkańców[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Horodyszcze uzyskało lokację miejską przed 1569 rokiem, zdegradowane w 1850 roku[6]. Miasto prywatne posiadało prawo magdeburskie w 1572 roku, położone było w ziemi mlelnickiej województwa podlaskiego[7]. Miasto posiadał w 1673 roku starosta mielnicki Jan Kazimierz Gołuchowski[8].

W latach 1867–1928 istniała gmina Horodyszcze. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa bialskopodlaskiego.

W latach 1940–1943 w Horodyszczu funkcjonował obóz pracy przymusowej dla Żydów z getta w Wisznicach[9].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Klasycystyczny pałac z XIX w.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 352 [dostęp 2020-12-22] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-04-23].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2015-04-23]. 
  5. Jednostki pomocnicze gminy Wisznice. Urząd Gminy Wisznice. [dostęp 2015-06-08].
  6. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 34-35.
  7. Józef Maroszek, Rzemiosło w miastach podlaskich, w: Studia nad produkcją rzemieślniczą w Polsce (XIV-XVIII w.), Maria Kwapień, Józef Maroszek, Andrzej Wyrobisz, Wrocław 1976, s. 97.
  8. Anna Laszuk, Zaścianki i królewszczyzny : struktura własności ziemskiej w województwie podlaskim w drugiej połowie XVII wieku, Warszawa 1998, s. 121.
  9. United States Holocaust Memorial Museum, courtesy of Eliezer & Jenelly Rosenberg.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]