Teratyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 50°54′00.719″N, 23°45′14.34″E
- błąd 0 m
WD 50°51'N, 23°47'E, 50°54'1.30"N, 23°45'14.08"E
- błąd 19792 m
Odległość 942 m
Teratyn
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Powiat hrubieszowski
Gmina Uchanie
Liczba ludności (2016) 383[1]
Kod pocztowy 22-510[2]
Tablice rejestracyjne LHR
SIMC 0904204
Położenie na mapie gminy Uchanie
Mapa konturowa gminy Uchanie, po prawej znajduje się punkt z opisem „Teratyn”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko prawej krawiędzi nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Teratyn”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Teratyn”
Położenie na mapie powiatu hrubieszowskiego
Mapa konturowa powiatu hrubieszowskiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Teratyn”
Ziemia50°54′00,719″N 23°45′14,340″E/50,900200 23,753983
Nieoficjalny herb wsi Teratyn

Teratynwieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Uchanie[3][4].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.

Wieś stanowi sołectwo – zobacz jednostki pomocnicze gminy Uchanie[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o Teratynie pochodzi z 1429 r.[5] Był wówczas miastem, założonym na prawie magdeburskim. Rozwój umożliwiało mu położenie na skrzyżowaniu ważnych szlaków handlowych Lublin-Włodzimierz Wołyński oraz Chełm-Bełz. W 1462 r. król Kazimierz Jagiellończyk nadał miasto Jakubowi i Mikołajowi Koniecpolskim za ich zasługi podczas wojny trzynastoletniej z Zakonem Krzyżackim. Jan Koniecpolski (syn Mikołaja) – sędzia ziemski lubelski, właściciel (ok. 1651 roku) Teratyna, rozbudował tu swój dwór obronny.

Prawdopodobnie wskutek powstania pobliskich Uchań w 1484 r. oraz najazdów Tatarów w latach 16211624 r. Teratyn stracił prawa miejskie w 1629 r. Pozostałością po miejskiej przeszłości jest rynek w centrum wsi z odchodzącymi czterema ulicami z narożników. Od XVI wieku istniał tu murowany dwór, od 1845 r. karczma, a od 1880 r. murowana cerkiew, wzniesiona na miejscu starszej, drewnianej, z XVIII w.[6], przemieniona w 1947 r. na kościół rzymskokatolicki, w którym znajduje się słynący cudami obraz Matki Boskiej Zaturskiej, pochodzący z Zaturzec na Wołyniu. We wsi znajdują się ponadto cmentarze grzebalne: rzymskokatolicki (czynny, założony w 1948) i prawosławny (nieczynny, użytkowany do 1947)[6].

W sierpniu 1972 wieś wizytował Edward Gierek.

Ludzie[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Jednostki pomocnicze gminy Uchanie. Urząd Gminy Uchanie. [dostęp 2015-11-21].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1290 [dostęp 2020-12-22] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-11-18].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2015-11-18]. 
  5. Bondyra 1993 ↓.
  6. a b D. Kawałko, Cmentarze województwa zamojskiego, Państwowa Służba Ochrony Zabytków, Zamość 1994, s. 260–261.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]