Epirubicyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Epirubicyna
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C27H29NO11
Masa molowa 543,52 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 56420-45-2
56390-09-1 (chlorowodorek)
PubChem 41867[1]
DrugBank DB00445[2]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC L01 DB03
Stosowanie w ciąży kategoria D

Epirubicyna (łac. Epirubicinum) – lek, pochodna doksorubicyny o działaniu cytostatycznym.

Działanie[edytuj | edytuj kod]

Jej zakres działania jest podobny jak w przypadku doksorubicyny, mniejsza natomiast jest jej toksyczność, a szczególnie kardiotoksyczność.

Zastosowania[edytuj | edytuj kod]

Zastosowanie: rak sutka, rak gruczołu tarczowego, rak gruczołu krokowego, rak trzustki, chłoniaki złośliwe, mięsaki tkanek miękkich, rak płuc.

Działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

Supresja szpiku, nudności i wymioty (niekiedy o ciężkim przebiegu)[3], uszkodzenie mięśnia sercowego, zmiany skórne (przebarwienia), wypadanie włosów, uszkodzenie błon śluzowych (zapalenie i bolesne nadżerki) przeważnie jamy ustnej, hiperurykemia

Dawkowanie[edytuj | edytuj kod]

Epirubicynę podaje się dożylnie lub dotętniczo w postaci wlewu kroplowego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.