Fiat Uno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Fiat Unosamochód osobowy klasy aut miejskich produkowany pod włoską marką FIAT od 1983 roku. Od 2010 roku produkowana jest druga generacja modelu.

Pierwsza generacja[edytuj | edytuj kod]

Fiat Uno I
Ilustracja
Fiat Uno I przed liftingiem
Inne nazwy Fiat Mille
Fiat Mille Fire
Innocenti Mille
Yugo Uno 45 R
Producent FIAT
Zaprezentowany Styczeń 1983
Okres produkcji 1983 – 1995 (Włochy)
1988 – 1994 (Jugosławia)
1995 – 2002 (Polska)
1983 – 2010 (Brazylia)[1]
Miejsce produkcji Włochy Turyn
Brazylia Betim
Polska Tychy
Południowa Afryka Pretoria
Maroko Casablanca
Ekwador Manta
Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii/Federalna Republika Jugosławii Kragujevac
Poprzednik Fiat 127
Następca Fiat Uno II (Brazylia)
Fiat Punto (Europa)
Dane techniczne
Segment B[1]
Typy nadwozia 3 i 5-drzwiowy hatchback[1]
Silniki 900 cm³ (45 KM), 1000 cm³ (50 KM), 1400 cm³ (70 KM)
Skrzynia biegów 4 i 5-biegowa manualna
bezstopniowa CVT
Rodzaj napędu przedni
Długość 1983 - 1989:
3645 mm
1989 - 2002:
3689 mm
2001 - 2010:
3693 mm
Szerokość 1983 - 1989:
1549 – 1562 mm
1989 - 2002:
1558 – 1562 mm
2001 - 2010:
1548 mm
Wysokość 1983 - 1989:
1405 – 1430 mm
1989 - 2002:
1405 – 1430 mm
2001 - 2010:
1445 mm
Rozstaw osi 2360 mm
Masa własna 711 - 810 kg
Zbiornik paliwa 42 l
Liczba miejsc 5
Pojemność bagażnika 270 l
Dane dodatkowe
Pokrewne Fiat Duna
Fiat Elba
Fiat Premio
Fiat Uno I - tył
Fiat Uno I po liftingu
Fiat Uno I - tył po liftingu
Fiat Uno I po drugim liftingu
Fiat Uno I po trzecim liftingu
Fiat Uno I - tył po trzecim liftingu

Fiat Uno I został zaprezentowany po raz pierwszy w 1983 roku.

Nadwozie tego modelu było opracowane przez Giorgetto Giugiaro z firmy Italdesign Giugiaro. Oficjalna prezentacja nastąpiła 20 stycznia 1983 roku na przylądku Canaveral na Florydzie. Wyposażano go w silniki (dane patrz niżej) benzynowe o pojemności 0,9, 1,0, 1,1, 1,3 i 1,5 dm³ oraz silniki wysokoprężne (1,3 (także jako TURBO) i 1,7 dm³). Ciekawostką jest fakt, że silnik Diesla 1,3 dm³ opracowano na bazie benzynowej o tej samej pojemności. Wersja Uno Turbo oferowana była w latach 1985-1989[1].

W ciągu 10 lat produkcji we Włoszech wyprodukowano 6 milionów egzemplarzy. W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 1984 model zajął 1. pozycję[2].

Auto było również produkowane w Brazylii (od października 1984 roku) i Argentynie. W Europie występował w wersji 3- oraz 5-drzwiowej. W Ameryce Południowej znany był również jako kombi o nazwie Elba (w Brazylii i Europie) lub Duna Weekend (na wielu pozostałych rynkach), 2 i 4-drzwiowy sedan o nazwie Premio oraz Duna (poza Brazylią)[3].

Modernizacje[edytuj | edytuj kod]

Przez 27 lat produkcji pierwszej generacji Fiata Uno, samochód przeszedł trzy duże modernizacje, z czego tylko jedna, pierwsza, dotyczyła europejskiego rynku.

Pierwszy lifting (1989)[edytuj | edytuj kod]

W 1989 roku samochód przeszedł pierwszy facelifting[1], w którym zmieniono wygląd zewnętrzny oraz wnętrze. Wymieniono także silniki – wersja 1,1 dm³ została zastąpiona nowym silnikiem FIRE (Fully Integrated Robotized Engine), a wersję 1,3 dm³ zastąpił model 1,4 dm³. Oba te silniki występowały w wersji TURBO. Występowała również poszukiwana przez koneserów bardzo szybka i komfortowa wersja z silnikiem 1,5 dm³, klimatyzacją, szyberdachem, szybami sterowanymi elektrycznie i welurową tapicerką. Z tym silnikiem była też oferowana skrzynia bezstopniowa CTX (Uno Selecta). Wersja Turbo dostępna była w latach 1989-1993[1].

Fiat Uno po głębokim liftingu był produkowany w także Polsce przez Fiat Auto Poland w Bielsku-Białej (1994-2000) i Tychach (2000-2002)[1], RPA i Turcji (Tofas od 1993).

Drugi lifting (1995)[edytuj | edytuj kod]

Drugi lifting Uno odbył się w 1995 roku i objął jedynie rynek Ameryki Południowej. Zmieniły się przetłoczenia na drzwiach, a także wygląd pasa przedniego, który zyskał bardziej kanciaste lampy i inaczej ukształtowany zderzak. Samochód eksportowany był także do Europy do 1997 roku pod marką Innocenti jako Innocenti Mille. Z kolei produkcja na wewnętrznym rynku brazylijskim trwała do 2004 roku, kiedy to przeprowadzono kolejny lifting. W międzyczasie, w 2001 roku samochód zmienił nazwę na Fiat Mille Fire.

Trzeci lifting (2004)[edytuj | edytuj kod]

W 2004 roku Uno przeszedło największą od 1989, trzecią w kolei modernizację. Pojawił się zupełnie nowy przedni pas z innymi reflektorami i zmodernizowanym zderzakiem. Zmieniono też wkłady tylnych lamp, a także przeniesiono tablicę rejestracyjną z klapy bagażnika na zderzak. W Brazylii samochód był sprzedawany z silnikiem benzynowo-alkoholowym o pojemności 1,0 dm³ pod nazwą „Fiat Mille Fire” (od 2001 roku), zaś w wersji eksportowej jako „Uno Fire” z silnikiem benzynowym 1,3 dm³. Poza Ameryką Południową, samochód dostępny był w niektórych krajach Afryki. Napędzany był również silnikiem z serii FireFlex 1.0, który przystosowany jest do popularnego w Ameryce Południowej paliwa – benzyny z dodatkiem alkoholu, jednak może być napędzany także benzyną i gazem.

W 2009 roku łącznie z odmianami użytkowymi wyprodukowano 179 774 sztuki. Produkcja ostatecznie zakończyła się w 2010 roku, kiedy to przedstawiono drugą generację Uno - pierwszą, zupełnie nową od czasu prezentacji w 1983 roku.

Silniki (1983-1989)[edytuj | edytuj kod]

Silniki benzynowe:

  • 0.9 45KM (1983-1989)
  • 1.0 i 45KM (1985-1989)
  • 1.1 55KM (1983-1989)
  • 1.3 65KM (1985-1989)
  • 1.3 Turbo i.e. 100KM (1987-1987)
  • 1.5 i 75KM (1985-1989)
  • 1.0 44KM (1986-1989)
  • 1.1 50KM (1986-1989)
  • 1.1 58KM (1985-1989)
  • 1.3 68KM (1983-1985)
  • 1.3 Turbo i.e. 105KM (1985-1989)

Silniki wysokoprężne:

  • 1.3 Super Diesel 45KM (1983-1989)
  • 1.7 D 60KM (1986-1989)
  • 1.4 TD 70KM (1986-1989)
Wersja Silnik: Układ zasilania: Średnica × skok tłoka: St. sprężania: Moc maksymalna: Maks. moment obrotowy 0-100 km/h: V-max:
Silniki benzynowe:
0.9 45[4] R4 0,9 l (903 cm³), OHV gaźnik 65,00 mm × 68,00 mm 9,0:1 45 KM (33 kW) przy 5600 obr/min 66 N•m przy 3000 obr/min 17,7 s 140 km/h
1.0 45S[5] R4 1,0 l (999 cm³), SOHC gaźnik 70,00 mm × 64,90 mm 9,9:1 45 KM (33 kW) przy 5000 obr/min 80 N•m przy 2750 obr/min 18,0 s 135 km/h
1.1 60S[6] R4 1,1 l (1116 cm³), SOHC gaźnik 80,00 mm × 55,50 mm b/d 60 KM (43 kW) przy 5700 obr/min 87 N•m przy 3000 obr/min 13,9 s 163 km/h
1.3 70SX[7] R4 1,3 l (1301 cm³), SOHC gaźnik 86,00 mm × 56,00 mm b/d 70 KM (52 kW) przy 5700 obr/min 100 N•m przy 3000 obr/min 11,3 s 167 km/h
1.3 Turbo[8] R4 1,3 l (1301 cm³), SOHC, turbo wtrysk Bo LE-Jet 80,50 mm × 63,90 mm 8,0:1 106 KM (78 kW) przy 5750 obr/min 146 N•m przy 3200 obr/min 8,3 s 196 km/h

Silniki (1989-2002)[edytuj | edytuj kod]

Silniki benzynowe:

Wersja Pojemność Typ silnika Moc maksymalna Maks. moment obrotowy Prędkość maks. 0-100 km/h
0.9 (od 1999r.) 899 cm³ R4/8 OHV 39 KM / 5500 obr./min. 65 Nm / 3000 obr./min. 160 km/h 22,3 s
0.9 (do 1994r.) 903 cm³ R4/8 OHV 45 KM / 5600 obr./min. 67 Nm / 3000 obr./min. 145 km/h 17,0 s
Clip 994 cm³ R4/8 OHC 48 KM / 6000 obr./min. 72 Nm / 2600 obr./min. 145 km/h 17,7 s
1.0 999 cm³ R4/8 OHC/gaźnik 44 KM / 5000 obr./min. 76 Nm / 2750 obr./min. 145 km/h 16,4 s
1.0 FIRE 999 cm³ R4/8 OHC/FIRE 45 KM / 5000 obr./min. 74 Nm / 3250 obr./min. 145 km/h 16,4 s
1.1 FIRE 1108 cm³ R4/8 OHC/FIRE 50 KM / 5250 obr./min. 84 Nm / 3000 obr./min. 150 km/h 16,1 s
1.4 i.e. 1372 cm³ R4/8 OHC 70 KM / 6000 obr./min. 106 Nm / 3000 obr./min. 165 km/h 12,4 s
1.5 i.e. 1498 cm³ R4/8 OHC 75 KM / 5600 obr./min. 113 Nm / 3000 obr./min. 171 km/h 11,2 s
1.3 Turbo i.e. 1301 cm³ R4/8 OHC 100 KM / 6000 obr./min. 142 Nm / 3500 obr./min. 196 km/h 8,5 s
1.4 Turbo i.e. 1372 cm³ R4/8 OHC 112 KM / 6000 obr./min. 161 Nm / 3500 obr./min. 200 km/h 8,4 s

Silniki wysokoprężne:

Wersja Pojemność Typ silnika Moc maksymalna Maks. moment obrotowy Prędkość maks. 0-100 km/h
1.3 D 1301 cm³ R4/8 45 KM / 5000 obr./min. 75 Nm / 3000 obr./min. 140 km/h 20,6 s
1.4 TD 1367 cm³ R4/8 70 KM / 4800 obr./min. 117 Nm / 3000 obr./min. 165 km/h 12,4 s
1.7 DS 1697 cm³ R4/8 58 KM / 4600 obr./min. 98 Nm / 2900 obr./min. 155 km/h 15,9 s
1.9 D 1910 cm³ R4/8 60 KM / 4400 obr./min. 108 Nm / 2500 obr./min. 157 km/h 14,0-15,9 s

Wyposażenie (1989-2002)[9][edytuj | edytuj kod]

Bezpieczeństwo:

  • Prawe lusterko zewnętrzne +
  • Wycieraczka i spryskiwacz szyby tylnej +
  • Ogrzewana tylna szyba +
  • Spryskiwacz reflektorów
  • Światła przeciwmgłowe przednie +
  • Regulacja wysokości górnego mocowania pasów bezpieczeństwa +
  • Pasy bezpieczeństwa dla pasażerów tylnej kanapy +
  • Zagłówki dla pasażerów tylnej kanapy +
  • Przedni stabilizator +
  • ABS

Komfort:

  • Centralny zamek +
  • Centralny zamek sterowany pilotem +
  • Elektrycznie podnoszone szyby przednie +
  • Szyby atermiczne +
  • Uchylne szyby boczne +
  • Szyberdach otwierany ręcznie +
  • Welurowa tapicerka +
  • Skórzana tapicerka
  • Fotele z regulacją lędźwiową
  • Podgrzewane fotele
  • Dzielona tylna kanapa +
  • otwieranie bagażnika dźwignią z wnętrza samochodu +
  • Uchwyty nad drzwiami dla pasażerów tylnej kanapy +
  • Wewnętrzne lusterko wsteczne z lampką +
  • Lusterko w osłonie przeciwsłonecznej pasażera +
  • Popielniczka dla pasażerów tylnej kanapy +
  • Okładziny plastikowe wnętrza +
  • Kieszenie drzwiowe +
  • Konsola środkowa do podłogi +
  • Trzybiegowa dmuchawa wnętrza +
  • Zegar cyfrowy +
  • Radio i głośniki +
  • Zamykany schowek
  • Zapalniczka +
  • Automatyczna kontrola temperatury
  • Klimatyzacja
  • Regulacja reflektorów z wnętrza samochodu +
  • Trzybiegowy silnik wycieraczki przedniej +
  • Relingi dachowe +
  • Wspomaganie układu kierowniczego +
  • Przekładnia automatyczna +

Stylizacja:

  • Lakier metalik +
  • Lakierowane zderzaki i lusterka +
  • Nakładki plastikowe na progi i nadkola
  • Listwy boczne +
  • Felgi z lekkich stopów

Pozostałe:

  • Chlapacze +
  • Dodatkowy zbiornik paliwa
  • Licznik przebiegu dziennego +
  • Wskaźnik temperatury silnika +
  • Obrotomierz +
  • Check control

Pozycje zaznaczone plusem były dostępne w Polskiej produkcji.

Druga generacja[edytuj | edytuj kod]

Fiat Uno II
Ilustracja
Fiat Uno II przed liftingiem
Producent FIAT
Zaprezentowany Kwiecień 2010
Okres produkcji od 2010
Miejsce produkcji Brazylia Betim
Poprzednik Fiat Uno I
Dane techniczne
Segment A
Typy nadwozia 3 i 5-drzwiowy hatchback
Silniki Fuel-Flex: 1.0 dm³ Evo Flex (73 lub 75 KM)
1.4 dm³ Evo Flex (85 lub 88 KM)
Rodzaj napędu przedni
Długość 3770 mm[10]
Szerokość 1636 mm
Wysokość 1480 mm
Rozstaw osi 2376 mm
Dane dodatkowe
Pokrewne Fiat Fiorino
Konkurencja Chevrolet Onix
Volkswagen Fox
Fiat Uno II - tył
Fiat Uno II po liftingu

Fiat Uno II został zaprezentowany po raz pierwszy w 2010 roku.

Jesienią 2010 roku na rynek trafiła druga generacja Uno - pierwsze w historii zupełnie nowe wcielenie tego modelu od 1983 roku. Pojazd produkcji w Betim w Brazylii w pierwszej połowie 2010 roku i został przeznaczony wyłącznie na rynek Ameryki Południowej. Auto powstało na skróconej platformie Fiata Punto. Prace projektowe pod kryptonimem „Projekt 327” prowadzono w Brazylii[11] i we Włoszech według tych samych zasad które stosowano projektując model Uno I. Trzy charakterystyczne pionowe otwory umieszczone na ścianie przedniej między logo marki a lewym reflektorem nawiązują stylistycznie do modelu Fiat Panda pierwszej generacji.

W modelach produkowanych w Brazylii zastosowano dwa silniki z zasilaniem benzynowo-alkoholowym typu Fuel-Flex. Najmniejszy i ze względów podatkowych najpopularniejszy silnik 1,0 dm³ Evo Flex w zależności od rodzaju paliwa rozwija moc maksymalną 73 lub 75 KM. Większy, przeznaczony głównie do modeli eksportowanych, 1,4 dm³ Evo Flex rozwija moc maksymalną 85 lub 88 KM.

Ofertę w 2012 roku wzbogaciła także uterenowiona wersja „Fiat Uno Way” z powiększonym prześwitem i z plastikowymi osłonami na karoserię.

We wrześniu 2016 roku przedstawiono model po liftingu, w ramach którego odświeżono wygląd pasa przedniego[12].


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Fiat Uno versions & types (ang.). automobile-catalog.com. [dostęp 2013-02-19].
  2. Previous winners - Car of the Year 1984 (ang.). caroftheyear.org. [dostęp 2013-08-27].
  3. Niezależny Portal Motoryzacyjny • AutoCentrum.pl. www.autocentrum.pl. [dostęp 2015-11-09].
  4. 1983 Fiat Uno 45 Formula technical specifications (ang.). W: carfolio.com [on-line]. [dostęp 13-03-2010].
  5. 1983 Fiat Uno 45S Fire technical specifications (ang.). W: carfolio.com [on-line]. [dostęp 13-03-2010].
  6. 1983 Fiat Uno 60S technical specifications (ang.). W: carfolio.com [on-line]. [dostęp 13-03-2010].
  7. 1983 Fiat Uno 70SX technical specifications (ang.). W: carfolio.com [on-line]. [dostęp 13-03-2010].
  8. 1985 Fiat Uno Turbo ie technical specifications (ang.). W: carfolio.com [on-line]. [dostęp 13-03-2010].
  9. Uno Klub Polska, Elementy wyposażenia Fiat Uno II.
  10. Rafał Żaglewski: Oto nowy Fiat Uno. Samar, 7 maja 2010. [dostęp 13 maja 2010].
  11. Fiat Automóveis, [w:] Cars of the World. Edycja Polska 2009 (Samochody Świata 2009). Wyd. Moto Media Point, Skierdy 2008, s. 247-248. ​ISBN 978-83-61604-04-4
  12. 2017 Fiat Uno introduced in Brazil with new looks, engines (ang.). [dostęp 2019-11-15].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zdzisław Podbielski, Pojazdy włoskie, Warszawa: WKiŁ, 1986, s. 137-142, ISBN 83-206-0540-7, OCLC 749355268.
  • Fiat, [w:] Samochody Świata 2007, s. 16-17.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]