Izabela Trojanowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy aktorki i piosenkarki. Zobacz też: Izabella Trojanowska.
Izabela Trojanowska
Ilustracja
Izabela Trojanowska (2010)
Data i miejsce urodzenia 22 kwietnia 1955
Olsztyn
Gatunki rock, pop rock
Zawód aktorka, piosenkarka, aktorka scen muzycznych
Aktywność od 1971
Wytwórnie płytowe Tonpress
EMI Music Poland
Powiązania Budka Suflera

Jan Borysewicz
Tomasz Bracichowicz
Romuald Lipko
Tadeusz Nalepa

Strona internetowa

Izabela Trojanowska z domu Schütz (ur. 22 kwietnia 1955 w Olsztynie[1]) – polska piosenkarka i aktorka.

Biografia[edytuj]

Pierwszy sukces, pod panieńskim nazwiskiem Schütz, odniosła na Festiwalu Pieśni Sakralnej Sacrosong w Chorzowie w 1971 roku jako chórzystka, wygrywając nagrodę im. Maksymiliana Kolbego, którą wręczył jej kardynał Karol Wojtyła. W 1972 jako solistka wzięła udział w Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze, zdobywając wówczas nagrodę Związku Kompozytorów Radzieckich za piosenkę "Modry len" i na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu z piosenką „O czym marzą zakochani" (muz. Jerzy Milian, sł. Jadwiga Urbanowicz), otrzymując nagrodę za debiut. W latach 19741978 studiowała w Studium Wokalno-Aktorskim przy Teatrze Muzycznym im. Danuty Baduszkowej w Gdyni. Zagrała w sztukach Poemat pedagogiczny oraz Fontanna z Neptunem.

W roku 1979 wznowiła karierę muzyczną, występując gościnnie w różnych audycjach telewizyjnych - "Komu jak komu", "Liczy się tylko czas" Ryszarda Poznakowskiego (Studio Gama), a także "Zimowa dziewczyna" (spektakl "Niemoralność Pani Dulskiej") oraz "Pokochaj mnie" (program "Skansen" studia Gama)[2].

W 1980 nawiązała współpracę z Budką Suflera. Lider zespołu, Romuald Lipko, zaczął komponować piosenki (do tekstów Andrzeja Mogielnickiego), które stały się przebojami. Pierwszą piosenkę, „Tyle samo prawd ile kłamstw", zaprezentowano w programie Fonogama, gdzie Trojanowska otrzymała nagrodę publiczności[2]. Tym samym utworem zdobyła pierwsze miejsce w Radiowym Studio Gama. Na KFPP Opole 1980 artystka – oprócz wykonania dotychczasowego przeboju – wylansowała kolejny pt. „Wszystko czego dziś chcę”. Za obie piosenki została uhonorowana nagrodą za interpretację. Dodatkowo otrzymała tytuł Miss Obiektywu, co uwiecznione zostało w jednej z kronik filmowych w segmencie "Miss obiektywu"[2].

Oba utwory wydano na singlach oraz, wraz z utworami „Komu więcej, komu mniej” oraz „Tydzień łez”, na pierwszej w historii polskiej fonografii dwupłytowej EP-ce. Kolejne utwory – „Jestem twoim grzechem”, „Sobie na złość”, „Nic za nic” i „Pytanie o siebie” – wydano na drugiej EP-ce. Na Festiwalu Interwizji w Sopocie Trojanowska zdobyła 2. miejsce (jako reprezentantka Tonpressu w międzynarodowym konkursie wytwórni płytowych), wykonując „Tyle samo prawd ile kłamstw"[2]. W listopadzie 1980 roku artystka nagrała wspólnie z Budką Suflera recital telewizyjny zatytułowany „Lunapark". W grudniu tego samego roku wystąpiła w programie Televariete w czeskiej telewizji, wykonując „Sobie na złość".

Kolejny rok rozpoczęła występem w TV Rostock (NRD). Wszystkie wydane dotąd osiem nagrań złożyło się na wydany w lutym 1981 roku debiutancki album Trojanowskiej pt. IZA. Płyta została zamówiona w rekordowym nakładzie blisko miliona egzemplarzy, jednak z przyczyn technicznych na rynek trafiło zaledwie 50 tys. egzemplarzy oraz kaseta magnetofonowa. Promujące ją single rozeszły się jednak w nakładzie ponad 300 tys. sztuk.

Po zakończeniu współpracy z Budką Suflera po wspólnej trasie w lutym 1981 promującej wydanie ich wspólnego albumu, z Trojanowską rozpoczął współpracę wrocławski zespół Stalowy Bagaż w składzie: Aleksander Mrożek (gitara, lider), Kazimierz Cwynar (gitara basowa) i Jacek Krzaklewski (gitara). Ich premierowy występ miał miejsce w maju tego roku na festiwalu Rock Arena w Poznaniu[2]. Z tym zespołem Trojanowska wystąpiła także na festiwalu w Opolu w 1981, śpiewając przeboje „Na bohaterów popyt już minął” oraz „Pieśń o cegle”. Ten drugi wykonała ubrana w strój z ZMP-owskim czerwonym krawatem. Wywołało to spore kontrowersje mediów, a zarząd krakowskiego oddziału ZSMP wystosował protest przeciwko rzekomemu sprofanowaniu symbolu tej organizacji przez artystkę. Oba przeboje trafiły wkrótce na ich wspólną EP-kę, która rozeszła się w ponad 100 tys. egzemplarzy.

Następna płyta, Układy, powstawała od końca 1981 i ukazała się w 1982. Zagrali na niej między innymi Aleksander Mrożek, Jan Borysewicz, Wojciech Bruślik, Andrzej Dylewski i Janusz Grzywacz. Układy prezentowały bardziej rockowe brzmienie niż jej pierwsza płyta. Album przyniósł kolejne przeboje: „Karmazynowa noc”, „Brylanty” oraz „Obce dni”.

W lipcu tego samego roku Trojanowska nagrała wspólnie z Tadeuszem Nalepą płytę Pożegnalny cyrk, która zawierała utwory silnie krytykujące stan wojenny. Cenzura nie dopuściła do wydania albumu – czekał on na wydanie 11 lat. W tym okresie Trojanowska była z jednej strony atakowana przez „Solidarność” za pokazany w telewizji występ w Sali Kongresowej, a z drugiej strony szykanowana przez władzę za odmowę kolejnych występów. Wraz z mężem zdecydowała się na emigrację: przebywała w Holandii, USA, Wielkiej Brytanii, a w 1987 osiadła w Berlinie Zachodnim.

W 1991 artystka urodziła córkę Roxanę oraz wydała kolejny studyjny album Izabela Trojanowska, tym razem zawierający wyłącznie anglojęzyczne utwory. Przeznaczony był na rynki zachodnie i trafił najpierw na rynek brytyjski, wydany nakładem niezależnej wytwórni Rondor Music. Rok później trafił też na rynki amerykański i kanadyjski (pod tytułem Independence). Rok wcześniej wokalistka zaprezentowała ten materiał na festiwalu w Sopocie. Album przeszedł jednak bez echa, przynosząc jedynie umiarkowany hit „Independence Day”. W 1994 Trojanowska zaśpiewała razem z Budką Suflera na ich jubileuszowym tournée. W 1995 nawiązała współpracę artystyczną z kompozytorami zespołu Bajm – Adamem Abramkiem i Pawłem Sotem. Nagrała z nimi album Chcę inaczej, który w następnym roku odniósł umiarkowany sukces, przynosząc przeboje: „I stało się”, „Więcej niż życie” oraz „Nareszcie czuję”.

W roku 1997 Trojanowska przyjęła rolę Moniki Ross-Nawrot w serialu Klan, w którym nadal występuje.

Do 2008 roku występowała na koncertach z zespołem w składzie: Krzysztof Bożek – gitara, Tomasz Dąbrowski – gitara, Filip Leszczyński – perkusja, Maciej Pyc – instrumenty klawiszowe, Piotr Żak – bas i Bożena Zalewska – chórki.

Od stycznia 2009 roku współpracuje z zespołem Mafia. W sierpniu tego samego roku wystąpiła z Budką Suflera w Sopocie, Nałęczowie oraz Katowicach z okazji ich 35-lecia.

W 2011 ukazał się album pt. Życia zawsze mało.

Dyskografia[edytuj]

Filmografia[edytuj]

Wykonanie piosenek[edytuj]

Przypisy

  1. Izabella Trojanowska.
  2. a b c d e Born in the 80s || Blog o muzyce: Izabela Trojanowska - IZA (LP), borninthe80sblog.blogspot.co.uk [dostęp 2016-02-27].

Bibliografia[edytuj]