Kolonia Pniaki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nie mylić z: Kolonią Pnioki (obecnie w granicach Chorzowa).
Ten artykuł dotyczy kolonii robotniczej. Zobacz też: inne znaczenia.

Pniaki (potocznie Pnioki) − historyczna dzielnica Katowic, wcześniej kolonia robotnicza powstała w XVIII wieku na północno-zachodnim obrzeżu wsi Dąbrówka Mała, wzdłuż drogi BoguciceSiemianowice (obecnie ulica Siemianowicka). Rozwój kolonii wiąże się z kopalnią "Gute Zuflucht", czynną w latach 1844−1885[1]. Wybudowano wówczas szereg domów tzw. "familoków", które zachowały się do dziś wzdłuż obecnej ulicy Siemianowickiej. Do 1951 roku Pniaki należały do gminy Dąbrówka Mała, następnie do miasta Szopienic, a w 1960 zostały przyłączone do Katowic.

Przy wjeździe do Elektrociepłowni Katowice przy ul. Siemianowickiej znajduje się zabytkowy krzyż z figurą Chrystusa i Matki Boskiej, ufundowany w 1910 przez Andreasa Schidlo[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy Jaros: Słownik historyczny kopalń węgla na ziemiach polskich. Katowice: Śląski Instytut Naukowy, 1984, s. 50. ISBN 83-00-00648-6.
  2. Zdjęcie krzyża w Wikimedia Commons

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lech Szaraniec: Osady i osiedla Katowic. Katowice: Oficyna "Artur", 1996, s. 209. ISBN 83-905115-0-9.
  • Lech Szaraniec: Osady i osiedla Katowic. Katowice: "Śląsk", 1980, s. 135. ISBN 83-216-0147-2.