Cegielnia-Murcki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cegielnia-Murcki
Część Katowic
Państwo  Polska
Miasto Katowice
W granicach Katowic 1975
SIMC 0937534
Tablice rejestracyjne SK
Położenie na mapie Katowic
Mapa lokalizacyjna Katowic
Cegielnia-Murcki
Cegielnia-Murcki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cegielnia-Murcki
Cegielnia-Murcki
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Cegielnia-Murcki
Cegielnia-Murcki
Ziemia50°12′10″N 19°01′22″E/50,202778 19,022778
Portal Portal Polska

Cegielnia-Murcki, czasem nazywana także Cegielnią – część Katowic i Murcek, jest to najbardziej na zachód wysunięta część tej dzielnicy. Biegnie przez nią linia kolejowa nr 142, na której w Cegielni-Murcki znajdował się przystanek osobowy Katowice Murcki. Osada swą nazwę wzięła od istniejącego w niej do 1933 roku zakładu wyrabiającego cegły założonego przez książąt pszczyńskich. Za jego działania Cegielnię odwiedziła p. Herzogen z Pszczyny. W Cegielni w czasach powojennych istniała także wieża ciśnień oraz odkrywki murckowskiej kopalni[1]. Część budynków Cegielni-Murcki uznawana jest za wartościowe pod względem kulturowym, są to głównie pozostałości cegielni i dworca[2]. Główna ulica tej części miasta to Cegielnia Murcki[3]. Przez jej teren przebiegają obecnie Szlak Historii Górnictwa Górnośląskiego i Katowicki Szlak Spacerowy[4].

Cegielnia[edytuj | edytuj kod]

Cegielnia w Murckach została założona w 1895 roku przez księcia pszczyńskiego. Plany jej budowy sporządzono w Berlinie. W węgiel do wypalania cegły zaopatrywała cegielnię kopalnia Murcki. Zakładem administrował Otto Glöye. Cegielnia zatrudniała około 90 robotników, dla których wybudowano dom sypialny. W latach międzywojennych pracowali w niej różni rzemieślnicy, byli oni odpowiedzialni za wypiek cegły oraz prowadzenie np. kuźni i warsztatu ślusarskiego. Glinę wydobywano z wyrobiska, które znajdowało się za cegielnią[5]. Zakład zamknięto w 1929 natomiast ostateczna jego likwidacja miała miejsce w roku 1933. Do czasów obecnych przetrwał m. in. budynek, który w czasach działania cegielni służył jako skład narzędzi i gdzie mieszkał jej zarządca, czyli Otto Glöye ze swoją rodziną.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Maria Grudniewska: Murcki - kolebka górnictwa węgla kamiennego na Górnym Śląsku. s. 29.