Philip Noel-Baker

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Philip Noel-Baker
Philip Noel-Baker 1942.jpg
Data i miejsce urodzenia 1 listopada 1889
Londyn
Data i miejsce śmierci 8 października 1982
Londyn
Wielka Brytania Minister ds. Wspólnoty Narodów
Okres od 1947
do 1950
Przynależność polityczna Partia Pracy
Poprzednik lord Addison
Następca Patrick Gordon Walker
Odznaczenia
Pokojowa Nagroda Nobla

Philip John Noel-Baker, baron Noel-Baker (ur. 1 listopada 1889 w Londynie, zm. 8 października 1982 tamże) – brytyjski polityk, dyplomata, prawnik, laureat Pokojowej Nagrody Nobla, a także medalista olimpijski w lekkoatletyce.

Był synem Josepha Allena Bakera, kwakra urodzonego w Kanadzie, który po przybyciu do Wielkiej Brytanii działał jako fabrykant i sprawował mandat w Radzie Miejskiej Londynu oraz Izbie Gmin. Philip Baker (człon Noel przybrał w 1943 r. od nazwiska żony Irene) studiował początkowo w USA (w kolegium kwakrów w Haverford), następnie w Cambridge. Działał aktywnie w środowisku studentów w Cambridge, m.in. jako prezydent stowarzyszenia studenckiego Cambridge Union Society. W czasie studiów zajmował się sportem, biegał średnie dystanse. W późniejszym okresie został powołany do ekipy olimpijskiej i zdobył srebrny medal w biegu na 1500 metrów na igrzyskach w Antwerpii 1920. Na kolejnych igrzyskach w Paryżu 1924 był kapitanem ekipy brytyjskiej (rozsławionej filmem Rydwany Ognia).

W okresie I wojny światowej organizował i dowodził jednostkami sanitarnymi. Został uhonorowany odznaczeniami wojennymi brytyjskimi, francuskimi i włoskimi. Brał udział w konferencji pokojowej w Paryżu w 1919 r., a następnie w formowaniu Ligi Narodów. Był sekretarzem znanego dyplomaty brytyjskiego lorda Roberta Cecila, a następnie Sir Erica Drummonda, pierwszego sekretarza generalnego Ligi Narodów. W latach 1924-1929 wykładał prawo międzynarodowe na Uniwersytecie Londyńskim, a w latach 1933-1934 na Uniwersytecie Yale.

W 1924 r. kandydował po raz pierwszy w wyborach do Izby Gmin, reprezentując Partię Pracy, ale nie uzyskał mandatu. Został wybrany w 1929 r. z okręgu Coventry i zasiadał w Izbie Gmin do 1931 r., a następnie w latach 1936-1970 (jako reprezentant okręgu Derby, a od 1950 r. Derby South). W okresie II wojny światowej był parlamentarnym prywatnym sekretarzem premiera Winstona Churchilla, po wojnie pozostał w rządzie Clementa Attlee jako minister stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych (1945-1946), minister lotnictwa (1946-1947), minister ds. Wspólnoty Narodów (1947-1950, członek gabinetu) oraz minister paliwa i mocy (1950-1951).

Aktywnie działał w brytyjskiej delegacji w ONZ, współtworzył Kartę Narodów Zjednoczonych. W 1959 r. za całokształt wieloletniej pracy na rzecz pokoju światowego i rozbrojenia został uhonorowany pokojową Nagrodą Nobla.

Swoją żonę, Irene Noel, poślubił w 1915 r. Miał z nią jednego syna, Francisa, również polityka Partii Pracy.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Disarmament (1926)
  • The Arms Race. A Programme for World Disarmament (1958)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]