Podolany (Poznań)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Poznania Podolany
jednostka pomocnicza Poznania
Miasto Poznań
Status jednostka pomocnicza
Powierzchnia 5,3 km²
Wysokość 85 m n.p.m.
Ludność (2010)
 • liczba ludności

7091
Strefa numeracyjna (+48) 61
Tablice rejestracyjne PO
SIMC10 0969652
Położenie na planie Poznania
Położenie na planie Poznania
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Podolany
Podolany
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Podolany
Podolany
Ziemia 52°27′25,94″N 16°53′06,46″E/52,457206 16,885128
Strona internetowa
Skrzyżowanie ulic Kosowskiej i Zakopiańskiej - typowa zabudowa
Ulica Węgorzewska - przykład starej zabudowy
Pętla autobusowa przy ul. Zakopiańskiej, stara architektura kolejowa i ogrody działkowe

Podolany – część miasta Poznania i osiedle administracyjne, w północno-zachodnim obszarze miasta.

Podolany są położone pomiędzy Strzeszynem (Osiedlem Literackim) na zachodzie, Suchym Lasem na północy, Piątkowem na wschodzie i Winiarami na południu. Populacja Podolan to około 6000 osób (2009)[potrzebne źródło].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Osiedle założone w latach 20. XX w. na gruntach dawnego folwarku (wytyczono wtedy pierwsze parcele dla kolejarzy). Potem (zwłaszcza w okresie powojennym) nastąpił gwałtowny rozwój budownictwa jednorodzinnego. Nie brak też okazałych willi sprzed II wojny światowej. W 1921 wspomniani kolejarze założyli Spółdzielnię Osadniczą Pracowników PKP. Autorem przygotowanego dla niej projektu przedmieścia ogrodowego był Jan Rakowicz. Prawdopodobnie zaprojektował je na wzór przedmieść Drezna. Początkowo kolejarze mieszkali w wagonach, zanim wybudowali pierwsze budynki.

II wojna światowa przerwała rozwój Podolan. Niemcy wysiedlali stąd polskie rodziny i wprowadzali niemieckie. W 1940 działająca tu drużyna harcerska przekształciła się w Szare Szeregi Okręg Poznań Północ. Kilku harcerzy Niemcy aresztowali i zesłali do obozów koncentracyjnych. Na ich cześć jest tu dziś ul. Szarych Szeregów, a przy niej pomnik pomordowanych harcerzy.

Po wojnie, według Piotra Zubielika (znawcy dziejów dzielnicy), władze komunistyczne chciały zapobiec powstaniu wielkiej dzielnicy willowej, ciągnącej się aż od Sołacza, więc wybudowały pasma magazynów i zakładów przemysłowych wzdłuż ulic Druskiennickiej, Szczawnickiej i Lutyckiej. W 1959 położono pierwszy bruk na ul. Zakopiańskiej. W 1960 uruchomiono linię autobusową. W 1962 powstała pierwsza szkoła.

W latach 70. XX w. powstała na granicy Suchego Lasu duża fabryka elementów prefabrykowanych z betonu. Fabryka ta tworzyła m.in. płyty wykorzystywane przy budowie osiedli mieszkaniowych na Piątkowie. Obok fabryki powstało kilka bloków mieszkaniowych.

Podolany w latach 1954–1990 należały do dzielnicy Jeżyce.

W 1995 r. utworzono jednostkę pomocniczą miasta Osiedle Podolany[1].

Zabudowa[edytuj | edytuj kod]

Przede wszystkim jednorodzinna. Spory udział drobnego biznesu i nauki (np. Instytut Genetyki). Siedziba firmy Lisner i kilku innych większych firm. Na terenie Podolan znajduje się kościół parafialny Matki Bożej Pocieszenia i klasztor Dominikanek. W centralnej części osiedla stoi szkoła podstawowa nr 62 . Na skraju dzielnicy jest położony cmentarz parafii św. Jana Vianneya, zwany cmentarzem sołackim. Uzupełnienie zabudowy stanowi centrum handlowe przy ul. Strzeszyńskiej i dwa hotele średniej klasy.

Toponimia[edytuj | edytuj kod]

Nazwy większości ulic zlokalizowanych na terenie Podolan dzielą się na dwie grupy toponimiczne:

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Podolany obsługiwane są przez linie autobusowe MPK Poznań - 46, 60, 68, 78, 83 oraz nocna 236. Na Podolanach znajduje się przystanek kolejowy Poznań Strzeszyn na linii do Piły - uruchomiony w 1932 (budynek stacyjny rozebrany w 2008). Na tej samej linii, również w 1932 powstał przystanek Poznań Podolany, ale został zlikwidowany w latach 90. XX w. (rejon ul. Druskiennickiej).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Uchwała Nr XVI/126/II/95 Rady Miejskiej Poznania z dnia 18 kwietnia 1995 r. w sprawie powołania Osiedla Podolany w Poznaniu

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]