Tank Piłsudskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tank Piłsudskiego
Tank Piłsudskiego
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Typ pojazdu samochód pancerny
Trakcja kołowa
Załoga 7-8
Historia
Produkcja listopad 1918
Egzemplarze 1
Dane techniczne
Długość ok. 6,2 m
Wysokość ok. 2,20 m
Masa ok. 5 ton
Dane operacyjne
Uzbrojenie
4 karabiny maszynowe
Użytkownicy
Polska

Tank Piłsudskiego (inna nazwa Józef Piłsudski) – polski improwizowany samochód pancerny z okresu wojny polsko-ukraińskiej. Tank Piłsudskiego powstał na podstawie samochodu ciężarowego nieznanej marki[1].

Historia[edytuj]

Po wybuchu walk we Lwowie zrodził się pomysł zbudowania samochodu pancernego, który miałby wspierać szturm piechoty na zajęte przez wroga budynki. Projekt pojazdu opracował prof. Antoni Markowski. Budowa pojazdu w Warsztatach Kolejowych trwała kilka dni i zakończono ją 8 listopada[1].

Pojazd ruszył do boju już 9 listopada, kiedy to wspierał atak oddziału por. Kazimierza Schleyena przez Ogród Jezuicki. Dowódcą samochodu został ppor. Edward Sas-Świstelnicki[2], a pozostałą załogę stanowili: Eugeniusz Bernacki i Władysław Kubala (kierowcy) oraz Mieczysław Kretowicz, Edward Kustanowicz, Bronisław Nizioł i Stefan Zambelli (strzelcy KM). Atak pojazdu został zatrzymany przez ustawioną przeszkodę, a następnie pojazd silnie ostrzelano. Na domiar złego trzy z czterech karabinów maszynowych będących uzbrojeniem pojazdu uległy zacięciu. Wobec tego pojazd został wycofany[1].

Ponownie został użyty dopiero 22 listopada na placu Krakowskim. Dalsze losy pojazdu nie zostały ustalone, prawdopodobnie wraz z drugim pojazdem (Kresowiec) wszedł w skład oddziału znanego jako Związek Aut Pancernych[1].

Przypisy

  1. a b c d Janusz Magnuski: Samochody pancerne Wojska Polskiego 1918-1939. Wyd. I. Warszawa: WiS, 1993, s. 28-29. ISBN 83-86028-00-9. (pol.)
  2. Witold Ławrynowicz. Początki polskiej broni pancernej. „Glaukopis”. 4, s. 220-222, 2006. 

Linki zewnętrzne[edytuj]