Smok (pociąg pancerny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pociąg Pancerny "Smok"
Ilustracja
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1918
Rozformowanie 1919
Dowódcy
Pierwszy por. Macherski
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk Wojska kolejowe

Pociąg Pancerny Nr 7 "Smok"pociąg pancerny Wojska Polskiego II RP.

Pociąg pancerny "Smok" został sformowany w grudniu 1918 r. w Nowym Sączu. Załoga została uzupełniona żołnierzami 1 Pułku Artylerii Wałowej z Krakowa. Działał na linii Przemyśl-Lwów, następnie w 1920 r. na Polesiu i Wołyniu jako pociąg patrolowy, półpancerny. W grudniu 1919 roku w Krakowie pociąg został rozformowany, a załoga przeszła do pociągu "Gromobój", później "Iwaszkiewicz"[1].

Inna relacja podaje, że "Smok" wyruszył w drugiej połowie grudnia 1918 r. na odsiecz Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej. Kadrę stanowili oficerowie artylerii: por. Adam Ciećkiewicz (dowódca pociągu), ppor. Henryk Dawidowski, ppor. Stanisław Hieronim Milli, ppor. Tadeusz Smyczyński oraz ppor. piech. Stefan Spaczyński (dowódca karabinów maszynowych). Przybyły w styczniu 1919 r. pluton szturmowy pod dowództwem ppor. piech. Ramza [2], składał się ze studentów Uniwersytetu Jagiellońskiego i uczniów gimnazjalnych. Jednym z ówczesnych członków załogi pociągu, rekrutującym się z krakowskiego batalionu Legii Akademickiej był Gustaw Łowczowski. Po przybyciu do Przemyśla, przez Sądową Wisznię, brał udział w wyzwalaniu Lwowa.[3] Po zakończeniu działań w Małopolsce Wschodniej, został przebazowany na Śląsk Cieszyński. Ze względu na słabe opancerzenie i uzbrojenie, w końcu 1919 r. został rozformowany [4].

Podporucznik Tadeusz Smyczyński był składzie pociągu zarówno podczas odsieczy Lwowa 1917/1919, jak i w walkach na Wołyniu i Polesiu od stycznia do maja 1919[5].

Odznaka pamiątkowa[edytuj | edytuj kod]

Odznaka w kształcie tarczy. Orzeł zrywający się do lotu w lewo, bez korony. Na tarczy napis: P. P. Smok, pod nim wypukło tłoczony wizerunek pociągu pancernego w ruchu na ukos tarczy od prawej z góry do lewej w dół. Pod nim napis: W obronie Kresów Wschodnich w trzech wierszach i pod tym daty: 20. I - 10. V. 1919.

Odznaka wykonana z białego metalu, lana. Wymiary: szerokość skrzydeł 33 mm, szerokość tarczy 29.5 mm, wysokość 36 mm; na odwrocie śrubka i nakrętka. [6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marian Żebrowski - "Zarys historii polskiej broni pancernej 1918-1947" s. 99
  2. Prawdopodobnie chodzi o ppor. Tadeusza Jerzego Ramza, oficera rezerwy 20 pp.
  3. Kadry akademickie pod Lwowem Nowości illustrowane 1919 nr 16 s. 9 zdjęcia pociągu s. 2-4 [1]
  4. Wobec rozbieżności czasowych w obu relacjach istnieje przypuszczenie, że były dwa pociągi pancerne o nazwie "Smok". Bardziej prawdopodobnym jest jednak, że pociąg "Smok" działał na Polesiu i Wołyniu w 1919, a nie w 1920 roku.
  5. Roman Adler: Ludwik, Tadeusz Smyczyńscy. atest.com.pl. [dostęp 2017-06-24].
  6. Marian Żebrowski - "Zarys historii polskiej broni pancernej 1918-1947" s.108

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marian Żebrowski - Zarys historii polskiej broni pancernej 1918-1947, Zarząd Zrzeszenia Kół Oddziałowych Broni Pancernej, Londyn 1971
  • Spis byłych oddziałów Wojska Polskiego, Przegląd Historyczno-Wojskowy Nr 2 (183), Warszawa 2000