4TP

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
4TP
Nieuzbrojony prototyp 4TP
Nieuzbrojony prototyp 4TP
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent Państwowe Zakłady Inżynierii (PZInż)
Typ pojazdu czołg lekki
Trakcja gąsienicowa
Załoga 2 osoby
Historia
Prototypy 15 sierpnia 1937 roku
Produkcja 1936-1937
Wycofanie 1939
Egzemplarze 1 prototyp
Dane techniczne
Silnik Silnik gaźnikowy PZInż.425: 95 KM przy 3600 obr/min, pojemność 3880 cm³, 8-cylindrowy, 4-suwowy, widlasty, chłodzony cieczą, średnica cylindra 82mm, skok tłoka 92mm

Docelowo: Nowy silnik PZInż.725 - gaźnikowy, 6-cylindrowy rzędowy, 5180 cm³, 100-120 KM

Transmisja Silnik gaźnikowy
Poj. zb. paliwa ok. 300 litrów
Pancerz stalowy, nitowany, 8-17 mm
Długość 3,84 m
Szerokość 2,08 m
Wysokość 1,75 m
Prześwit 0,32 m
Masa 4,33 t
Moc jedn. 22 KM/t
Nacisk jedn. 0,34 kG/cm²
Osiągi
Prędkość 55 km/h
Zasięg po szosie 450 km ,w terenie 240 km
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 0,70 m
Rowy (szer.) 1,60-1,70 m
Kąt podjazdu 38°
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 x nkm wz. 38FK kal. 20 mm (200 nab.)
1 x Karabin maszynowy wz. 30 kal. 7,92 mm (2500 nab.)
Użytkownicy
 Polska

4TP (oznaczenie fabryczne PZInż.140) – prototyp polskiego lekkiego czołgu rozpoznawczego z okresu II wojny światowej.

Należał do rodziny nowoczesnych pojazdów gąsienicowych, skonstruowanych w całości w Polsce pod koniec lat trzydziestych przez inż. E. Habicha. Ten czołg miał szansę wejść na uzbrojenie wojsk pancernych Wojska Polskiego, w miejsce używanych dotąd tankietek TK/TKS.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Inżynier E.Habich, kierownik oddziału Biura Studiów PZInż., opracował w 1936r. projekt lekkiego czołgu rozpoznawczego o ciężarze 4 ton, nazywanego 4TP (PZInż.140).

Na bazie czołgu 4TP wykonano również jeden egzemplarz doświadczalny czołgu pływającego (PZInż.130), w celu zmniejszenia ciężaru zastosowano żeberkowe koła nośne i specjalne gąsienice.

Prototypy obu wozów wykonane były z próbnymi wieżami bez uzbrojenia. W opracowaniu były wieże: dla czołgu PZInż.140 z jednym NKM 20mm i jednym KM 7.9mm, a dla czołgu PZInż.130 z jednym z tych dwu karabinów. Rozważano także umieszczenie w czołgu PZInż.140 działka 37mm. W maju 1939 r. 4TP przeszedł ostatnie próbne jazdy. W sumie w czasie wszystkich testów przejechał ok. 4300 km bez poważniejszej awarii. Gdy już wydawało się, że nowy czołg może wejść do seryjnej produkcji, Sztab Główny uznał, że w ciągu kilku lat 4TP będzie już przestarzały. Projekt zamknięto[1].

Inne pojazdy[edytuj | edytuj kod]

Na podwoziu 4TP został opracowany ciągnik artyleryjski PZInż 152 ,oraz niszczyciel czołgów PZInż 160.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]