10TP

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
PZInż 10 TP
PZInż 10 TP
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Typ pojazdu czołg pościgowy
Trakcja zawieszenie Christiego
Załoga 4
Historia
Prototypy 1937
Dane techniczne
Silnik 1 silnik benzynowy American de la France o mocy 240 KM
Transmisja mechaniczna
Poj. zb. paliwa 130 l
Pancerz nitowany z płyt walcowanych, grubość: 16 – 20 mm
Długość 5,40 m
Szerokość 2,55 m
Wysokość 2,20 m
Prześwit 0,40 m
Masa 12 800 kg
Osiągi
Prędkość 50 km/h (po drodze na gąsienicach)
75 km/h (po drodze na kołach)
Zasięg 210 km (po drodze)
130 km (w terenie)
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 armata wz. 37 Bofors L/45 kal. 37 mm (zapas amunicji – 80 szt.)
2 karabiny maszynowe wz. 30 kal. 7,92 mm
Użytkownicy
Polska

PZInż 10TP – prototyp polskiego czołgu pościgowego (kołowo-gąsienicowego), zbudowanego przed II wojną światową.

W 1936 roku w Biurze Badań Technicznych Broni Pancernych przystąpiono do opracowania projektu czołgu kołowo-gąsienicowego 10TP, opartego na konstrukcjach czołgów amerykańskiego inż. Waltera Christie. Jeden wykonany w BBT czołg 10TP przeszedł w 1937 roku pierwsze próby fabryczne. W czołgu tym zastosowano wieżę Boforsa oraz silnik American de la France o mocy katalogowej 240 KM (w istocie podczas badań na hamowni BBT osiągnął on jedynie około 210 KM). Dalsze intensywne próby czołgu 10TP przeprowadzone na przełomie 1938/1939 roku wykazały szereg usterek. Najczęściej zawodziła skomplikowana wymienna trakcja kołowo-gąsienicowa czołgu. Dlatego też po pewnych doświadczeniach, projekt został anulowany na korzyść 14TP. Czołg został zniszczony we wrześniu 1939 roku ,prawdopodobnie w wyniku walk z Niemcami.

Bibliografia[edytuj]