Drugi improwizowany pociąg pancerny Obrony Wybrzeża

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pociagi panc 1939.png

Pociąg Pancerny Obrony Wybrzeża, drugi[a]pociąg opancerzony Wojska Polskiego II RP, improwizowany podczas kampanii wrześniowej przez Lądową Obronę Wybrzeża.

Latem 1939 roku dowództwo Lądowej Obrony Wybrzeża postanowiło sformować jednostkę pociągów pancernych do obrony wybrzeża[1]. 3 września, już po wybuchu wojny, warsztaty opuścił drugi improwizowany pociąg; składał się on z dwóch krytych wagonów wzmocnionych skrzyniami z piaskiem i arkuszami z blachy, załogę stanowili żołnierze 2 Morskiego Pułku Strzelców (2 plutony – piechoty i ckm). Pociąg wziął udział w jednej tylko akcji bojowej, w nocy z 3 na 4 września, pod dowództwem por. A. Matuszaka. Wspomagał trzy bataliony atakujące Osowę i Wysoką, gdzie umocnił się 2 pułk Landespolizei. Pociąg pancerny miał za zadanie dokonanie dywersyjnego ataku z rejonu Wielkiego Kacka[2]. Pociąg ruszył bez wsparcia piechoty i po potyczce w piechotą wroga wycofał się do polskich linii z ośmioma rannymi[3]. Wypad oceniono jako sukces, ale uznano też, że pociąg ma niską skuteczność bojową (zwłaszcza słaby pancerz) i przekazano go władzom kolejowym[4].

Uwagi

  1. Krawczak i Odziemkowski, jak i inne źródła, nie podają nazw własnych ani numerów pierwszych dwóch pociągów Lądowej Obrony Wybrzeża; potocznie nazywa się je pierwszym i drugim pociągiem pancernym (Lądowej) Obrony Wybrzeża

Przypisy

  1. Krawczak, Odziemkowski: Polskie pociągi pancerne... s. 172.
  2. Krawczak, Odziemkowski: Polskie pociągi pancerne... s. 173.
  3. Krawczak, Odziemkowski: Polskie pociągi pancerne... s. 174.
  4. Krawczak, Odziemkowski: Polskie pociągi pancerne... s. 175.

Bibliografia[edytuj]

  • Tadeusz Krawczak, Jerzy Odziemkowski: Polskie pociągi pancerne w wojnie 1939. Wyd. I. Warszawa: Książka i Wiedza, 1987, seria: Biblioteka Pamięci Pokoleń. ISBN 8305117235.