SummerSlam

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z WWE SummerSlam)
Skocz do: nawigacja, szukaj
SummerSlam
Przydomki The Biggest Party of the Summer
Promocja WWE
Brandy Raw (2002–2011; od 2016)
SmackDown (2002–2011; od 2016)
ECW (2006–2009)
Pierwsza gala SummerSlam (1988)

SummerSlam – cykl corocznych gal profesjonalnego wrestlingu produkowanych w sierpniu przez federację WWE i nadawanych w systemie pay-per-view oraz na WWE Network. Pierwsze SummerSlam odbyło się 29 sierpnia 1988 w Madison Square Garden w Nowym Jorku i było transmitowane w systemie pay-per-view, w odróżnieniu od pierwszego Royal Rumble, które było transmitowane w zwykłej telewizji na USA Network. Nazywane "The Biggest Event of the Summer"[1], SummerSlam należy do gal „wielkiej czwórki”, czyli czterech najstarszych cyklów gal PPV od WWE (wraz z Royal Rumble, WrestleManią i Survivor Series)[2]. Pomimo, iż Royal Rumble generuje większą frekwencję na galach, SummerSlam jest uznawane przez WWE za ich drugą najważniejszą galę w roku, tuż za WrestleManią[3].

Począwszy od 2009, SummerSlam odbywało się ekskluzywnie w Staples Center w Los Angeles. Jednakże podczas SummerSlam w 2014 WWE zapowiedziało, iż każda kolejna edycja gali odbędzie się w Nowym Jorku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Madison Square Garden hostowało SummerSlam trzy razy: edycje z 1988, 1991 i 1998 roku.
Od 2009 do 2014, SummerSlam miało miejsce ekskluzywnie w Staples Center.

W latach osiemdziesiątych, głównym rywalem World Wrestling Federation było Jim Crockett Promotions (JCP). Na wzór owej federacji, Vince McMahon postanowił utworzyć własny główny cykl gal PPV, WrestleManię, na wzór odnoszącego sukcesy cyklu gal Starrcade. Po najbardziej udanej gali w historii pay-per-view profesjonalnego wrestlingu, WrestleManii III, McMahon stworzył cykl gal Survivor Series, którego pierwsza gala została wyemitowana w ten sam dzień do Starrcade, czyli w listopadzie 1987. Pokonując Crocketta w oglądalności telewizyjnej, McMahon stworzył Royal Rumble, cykl gal, której pierwsza gala została wyemitowana za darmo na USA Network w styczniu 1988, zaś jej transmisja pobiła rekord w ilości widzów oglądających galę, która wyniosła ponad osiem milionów. W odpowiedzi, Crockett stworzył gale Clash of the Champions, które było emitowane w momencie emitowania WrestleManii IV. WrestleMania IV zdobyła większe ratingi, i niedługo po tym, Crockett zbankrutował i sprzedał federację Tedowi Turnerowi, który zmienił jej nazwę na World Championship Wrestling (WCW)[4].

Vince McMahon postanowił dodać jeszcze jeden cykl gal PPV ze względu na sukces poprzednich eventów. WrestleMania miała miejsce w marcu/kwietniu, Royal Rumble w styczniu, Survivor Series w listopadzie, więc McMahon stworzył gale w sierpniu i nazwał ją „SummerSlam”. Aby odciąć WWF od sukcesów zarobkowych, Turner zaczął emitować comiesięczne gale pay-per-view od WCW, wskutek czego obie federacje zaczęły zarabiać setki milionów dolarów[2]. SummerSlam zostało jednym z najlepiej dochodowych cyklów gal World Wrestling Federation (później World Wrestling Entertainment) i ze względu na produkowanie cyklu już od lat 80., SummerSlam stało się częścią „wielkiej czwórki”, tuż obok Royal Rumble, WrestleManii i Survivor Series[5][6]. Te cztery gale, wraz z King of the Ring, były znane jako "Classic Five"[7].

Lista gal[edytuj | edytuj kod]

Gala Lokalizacja Arena Walki wieczoru
SummerSlam (1988)
29 sierpnia 1988
Nowy Jork Madison Square Garden Hulk Hogan i Randy Savage) vs. Ted DiBiase i André the Giant
Tag team match
SummerSlam (1989)
28 sierpnia 1989
East Rutherford, New Jersey Brendan Byrne Arena Hulk Hogan i Brutus Beefcake vs. Randy Savage i Zeus
Tag team match
SummerSlam (1990)
27 sierpnia 1990
Filadelfia, Pensylwania Spectrum The Ultimate Warrior (c) vs. Rick Rude
Steel Cage match o WWF World Heavyweight Championship
SummerSlam (1991)
26 sierpnia 1991
Nowy Jork Madison Square Garden Hulk Hogan i The Ultimate Warrior vs. Sgt. Slaughter, Colonel Mustafa i General Adnan
2-on-3 handicap match
SummerSlam (1992)
29 sierpnia 1992
Londyn, Anglia Wembley Stadium Bret Hart (c) vs. The British Bulldog
Singles match o WWF Intercontinental Championship
SummerSlam (1993)
30 sierpnia 1993
Auburn Hills, Michigan The Palace of Auburn Hills Yokozuna (c) vs. Lex Luger
Singles match o WWF World Heavyweight Championship
SummerSlam (1994)
29 sierpnia 1994
Chicago, Illinois United Center The Undertaker vs. „The Undertaker”
Singles match
SummerSlam (1995)
27 sierpnia 1995
Pittsburgh, Pensylwania Pittsburgh Civic Arena Diesel (c) vs. King Mabel
Singles match o WWF World Heavyweight Championship
SummerSlam (1996)
18 sierpnia 1996
Cleveland, Ohio Gund Arena Shawn Michaels (c) vs. Vader
Singles match o WWF World Heavyweight Championship
SummerSlam (1997)
3 sierpnia 1997
East Rutherford, New Jersey Continental Airlines Arena The Undertaker (c) vs. Bret Hart
Singles match o WWF World Heavyweight Championship
SummerSlam (1998)
30 sierpnia 1998
Nowy Jork Madison Square Garden Stone Cold Steve Austin (c) vs. The Undertaker
Singles match o WWF Championship
SummerSlam (1999)
22 sierpnia 1999
Minneapolis, Minnesota Target Center Stone Cold Steve Austin (c) vs. Mankind vs. Triple H
Triple Threat match o WWF Championship
SummerSlam (2000)
27 sierpnia 2000
Raleigh, North Carolina Entertainment and Sports Arena The Rock (c) vs. Kurt Angle vs. Triple H
Triple Threat match o WWF Championship
SummerSlam (2001)
19 sierpnia 2001
San Jose, Kalifornia Compaq Center Booker T (c) vs. The Rock
Singles match o WCW Championship
SummerSlam (2002)
25 sierpnia 2002
Uniondale, Nowy Jork Nassau Veterans Memorial Coliseum The Rock (c) vs. Brock Lesnar
Singles match o WWE Undisputed Championship
SummerSlam (2003)
24 sierpnia 2003
Phoenix, Arizona America West Arena Triple H (c) vs. Chris Jericho vs. Kevin Nash vs. Shawn Michaels vs. Randy Orton vs. Goldberg
Elimination Chamber match o World Heavyweight Championship
SummerSlam (2004)
15 sierpnia 2004
Toronto, Ontario Air Canada Centre Chris Benoit (c) vs. Randy Orton
Singles match o World Heavyweight Championship
SummerSlam (2005)
21 sierpnia 2005
Waszyngton MCI Center Hulk Hogan vs. Shawn Michaels
Singles match
SummerSlam (2006)
20 sierpnia 2006
Boston, Massachusetts TD Banknorth Garden Edge (c) vs. John Cena
Singles match o WWE Championship
SummerSlam (2007)
26 sierpnia 2007
East Rutherford, New Jersey Continental Airlines Arena John Cena (c) vs. Randy Orton
Singles match o WWE Championship
SummerSlam (2008)
17 sierpnia 2008
Indianapolis, Indiana Conseco Fieldhouse The Undertaker vs. Edge
Hell in a Cell match
SummerSlam (2009)
23 sierpnia 2009[8]
Los Angeles, Kalifornia Staples Center[8] Jeff Hardy (c) vs. CM Punk
Tables, Ladders and Chairs match o World Heavyweight Championship
SummerSlam (2010)
15 sierpnia 2010[9]
John Cena, Daniel Bryan, Edge, Chris Jericho, Bret Hart, R-Truth i John Morrison vs. Wade Barrett, Justin Gabriel, Heath Slater, David Otunga, Skip Sheffield, Michael Tarver i Darren Young
7-on-7 elimination tag team match
SummerSlam (2011)
14 sierpnia 2011
CM Punk (c) vs. John Cena (c)
Singles match o Undisputed WWE Championship
SummerSlam (2012)
19 sierpnia 2012
Brock Lesnar vs. Triple H
No Disqualification match
SummerSlam (2013)
18 sierpnia 2013
John Cena (c) vs. Daniel Bryan
Singles match o WWE Championship
SummerSlam (2014)
17 sierpnia 2014
John Cena (c) vs. Brock Lesnar
Singles match o WWE World Heavyweight Championship
SummerSlam (2015)
23 sierpnia 2015
Brooklyn, Nowy Jork Barclays Center The Undertaker vs. Brock Lesnar
Singles match
SummerSlam (2016)
21 sierpnia 2016
Brock Lesnar vs. Randy Orton
Singles match
SummerSlam (2017)
20 sierpnia 2016
Brock Lesnar vs. Roman Reigns vs. Braun Strowman vs. Samoa Joe
Fatal 4-Way match o WWE Universal Championship
SummerSlam (2018)
19 sierpnia 2018

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Louie Dee: Let the Party Begin. WWE.com, 2006-05-17. [dostęp 2008-05-12].
  2. a b Assael, Shaun. Sex, Lies, & Headlocks, 94–95.
  3. WWE and SummerSlam sizzle in Los Angeles. WWE, 9 sierpnia 2010. [dostęp 28 czerwca 2012].
  4. Assael, Shaun. Sex, Lies, & Headlocks, 74–80.
  5. Scott Keith. Wrestling's One Ring Circus: The Death of the World Wrestling Federation. , s. 160, 2004. 
  6. Ian Hamilton. Wrestling's Sinking Ship: What Happens to an Industry Without Competition. , s. 160, 2006. 
  7. Shields, Brian. Main Event: WWE in the Raging 80s. , s. 166, 2006. 
  8. a b Adam Martin: Reader Notes: Bret Hart, WWE in Elmira, 2009 PPVs. WrestleView, 2008-11-20. [dostęp 2008-11-21].
  9. SummerSlam. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2010-03-18].