SummerSlam

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z WWE SummerSlam)
Skocz do: nawigacja, szukaj
SummerSlam
Przydomki The Biggest Event of the Summer
Promocja WWE
Brandy Raw
SmackDown
Pierwsza gala SummerSlam (1988)

SummerSlam jest cyklem gal pay-per-view profesjonalnego wrestlingu, którego gale są produkowane co sierpień przez WWE. Pierwsze SummerSlam odbyło się 29 sierpnia 1988 w Madison Square Garden w Nowym Jorku i był transmitowany w systemie pay-per-view, w odróżnieniu od pierwszego Royal Rumble, które było transmitowane w zwykłej telewizji na USA Network. Nazywane "The Biggest Event of the Summer"[1], SummerSlam należy do gal "Wielkiej Czwórki", czyli czterech najstarszych cyklów gal PPV od WWE (wraz z Royal Rumble, WrestleManią i Survivor Series)[2]. Pomimo, iż Royal Rumble generuje większą frekwencję na galach, SummerSlam jest uznawane przez WWE za ich drugą najważniejszą galę w roku, tuż za WrestleManią[3].

Rozpoczynając od 2009, SummerSlam odbywało się ekskluzywnie w Staples Center w Los Angeles. Jednakże, podczas SummerSlam w 2014, WWE zapowiedziało, iż przyszłoroczna edycja gali będzie miała miejsce 23 sierpnia 2015 w Nowym Jorku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Rozwój[edytuj | edytuj kod]

Madison Square Garden hostowało SummerSlam trzy razy: edycje z 1988, 1991 i 1998 roku.
Od 2009 do 2014, SummerSlam miało miejsce ekskluzywnie w Staples Center.

W latach osiemdziesiątych, głównym rywalem World Wrestling Federation było Jim Crockett Promotions (JCP). Na wzór owej federacji, Vince McMahon postanowił utworzyć własny główny cykl gal PPV, WrestleManię, na wzór odnoszącego sukcesy cyklu gal Starrcade. Po najbardziej udanej gali w historii pay-per-view profesjonalnego wrestlingu, WrestleManii III, McMahon stworzył cykl gal Survivor Series, którego pierwsza gala została wyemitowana w ten sam dzień do Starrcade, czyli w listopadzie 1987. Pokonując Crocketta w ratingach, McMahon stworzył Royal Rumble, cykl gal, której pierwsza gala została wyemitowana za darmo na USA Network w styczniu 1988, zaś jej transmisja pobiła rekord w ilości widzów oglądających galę, która wyniosła ponad osiem milionów. W odpowiedzi, Crockett stworzył gale Clash of the Champions, które było emitowane w momencie emitowania WrestleManii IV. WrestleMania IV zdobyła większe ratingi, i niedługo po tym, Crockett zbankrutował i sprzedał federację Tedowi Turnerowi, który zmienił jej nazwę na World Championship Wrestling (WCW)[4].

Vince McMahon postanowił dodać jeszcze jeden cykl gal PPV ze względu na sukces poprzednich eventów. WrestleMania miała miejsce w marcu/kwietniu, Royal Rumble w styczniu, Survivor Series w listopadzie, więc McMahon stworzył gale dla sierpnia i nazwał ją SummerSlam. Aby odciąć WWF od sukcesów zarobkowych, Turner zaczął emitować comiesięczne gale pay-per-view od WCW, wskutek czego obie federacje zaczęły zarabiać setki milionów dolarów[2]. SummerSlam zostało jednym z najlepiej dochodowych gal World Wrestling Federation (później World Wrestling Entertainment) i była jedną z gal "Wielkiej Czwórki", wraz z WrestleManią, Survivor Series i Royal Rumble[5][6]. Te cztery gale, wraz z King of the Ring, były znane jako "Classic Five"[7].

Podzielenie brandów[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze SummerSlam miało miejsce 29 sierpnia 1988 w Madison Square Garden w Nowym Jorku. W 2002, WWE postanowiło wprowadzić brand extension, gdzie rostery zostały podzielone i wrestlerzy oraz pay-per-view były przydzielone ekskluzywnie dla brandów Raw i SmackDown. SummerSlam, WrestleMania, Royal Rumble i Survivor Series były jedynymi czterema galami, na których występowali wrestlerzy obu brandów[8]. Na SummerSlam w 2006 po raz pierwszy wystąpili wrestlerzy z nowego brandu ECW[9]. W 2007, na wszystkich galach pay-per-view zaczęli ponownie występować wrestlerzy wszystkich trzech brandów[8], prócz brandu ECW, który został zamknięty w 2010.

Lista gal[edytuj | edytuj kod]

Nr. Gala Lokalizacja Arena Walki wieczoru
1 SummerSlam (1988)
29 sierpnia 1988
Nowy Jork Madison Square Garden The Mega Powers (Hulk Hogan i Randy Savage) vs. The Mega Bucks (Ted DiBiase i André the Giant) z Jesse Venturą jako sędzia specjalny
2 SummerSlam (1989)
28 sierpnia 1989
East Rutherford, New Jersey Brendan Byrne Arena Hulk Hogan i Brutus Beefcake vs. Randy Savage i Zeus
3 SummerSlam (1990)
27 sierpnia 1990
Filadelfia, Pennsylvania Spectrum The Ultimate Warrior (c) vs. Rick Rude w Steel Cage matchu o WWF Championship
4 SummerSlam (1991)
26 sierpnia 1991
Nowy Jork Madison Square Garden Hulk Hogan i The Ultimate Warrior vs. Sgt. Slaughter, Colonel Mustafa oraz General Adnan w 2-on-3 Handicap matchu z Sidem Justice jako sędzia specjalny
5 SummerSlam (1992)
29 sierpnia 1992
Londyn, Anglia Wembley Stadium Bret Hart (c) vs. The British Bulldog o WWF Intercontinental Championship
6 SummerSlam (1993)
30 sierpnia 1993
Auburn Hills, Michigan The Palace of Auburn Hills Yokozuna (c) vs. Lex Luger o WWF Championship
7 SummerSlam (1994)
29 sierpnia 1994
Chicago, Illinois United Center Bret Hart (c) vs. Owen Hart w Steel Cage matchu o WWF Championship
The Undertaker vs. "The Undertaker"
8 SummerSlam (1995)
27 sierpnia 1995
Pittsburgh, Pennsylvania Pittsburgh Civic Arena Diesel (c) vs. King Mabel o WWF Championship
9 SummerSlam (1996)
18 sierpnia 1996
Cleveland, Ohio Gund Arena Shawn Michaels (c) vs. Vader o WWF Championship
10 SummerSlam (1997)
3 sierpnia 1997
East Rutherford, New Jersey Continental Airlines Arena The Undertaker (c) vs. Bret Hart o WWF Championship z Shawnem Michaelsem jako sędzia specjalny
11 SummerSlam (1998)
30 sierpnia 1998
Nowy Jork Madison Square Garden Stone Cold Steve Austin (c) vs. The Undertaker o WWF Championship
12 SummerSlam (1999)
22 sierpnia 1999
Minneapolis, Minnesota Target Center Stone Cold Steve Austin (c) vs. Mankind vs. Triple H o WWF Championship z Jesse Venturą jako sędzia specjalny
13 SummerSlam (2000)
27 sierpnia 2000
Raleigh, North Carolina Entertainment and Sports Arena The Rock (c) vs. Kurt Angle vs. Triple H o WWF Championship
14 SummerSlam (2001)
19 sierpnia 2001
San Jose, Kalifornia Compaq Center Booker T (WCW) (c) vs. The Rock (WWF) o WCW Championship
15 SummerSlam (2002)
25 sierpnia 2002
Uniondale, Nowy Jork Nassau Veterans Memorial Coliseum The Rock (c) vs. Brock Lesnar o Undisputed WWE Championship
16 SummerSlam (2003)
24 sierpnia 2003
Phoenix, Arizona America West Arena Triple H (c) vs. Chris Jericho vs. Kevin Nash vs. Shawn Michaels vs. Randy Orton vs. Goldberg w Elimination Chamber matchu o World Heavyweight Championship
17 SummerSlam (2004)
15 sierpnia 2004
Toronto, Ontario Air Canada Centre Chris Benoit (c) vs. Randy Orton o World Heavyweight Championship
18 SummerSlam (2005)
21 sierpnia 2005
Waszyngton MCI Center Hulk Hogan vs. Shawn Michaels
19 SummerSlam (2006)
20 sierpnia 2006
Boston, Massachusetts TD Banknorth Garden Edge (c) vs. John Cena o WWE Championship
20 SummerSlam (2007)
26 sierpnia 2007
East Rutherford, New Jersey Continental Airlines Arena John Cena (c) vs. Randy Orton o WWE Championship
21 SummerSlam (2008)
17 sierpnia 2008
Indianapolis, Indiana Conseco Fieldhouse The Undertaker vs. Edge w Hell in a Cell matchu
22 SummerSlam (2009)
23 sierpnia 2009[10]
Los Angeles, Kalifornia Staples Center[10] Jeff Hardy (c) vs. CM Punk w Tables, Ladders, and Chairs matchu o World Heavyweight Championship
23 SummerSlam (2010)
15 sierpnia 2010[11]
Team WWE (John Cena, Daniel Bryan, Edge, Chris Jericho, Bret Hart, R-Truth oraz John Morrison) vs. The Nexus (Wade Barrett, Justin Gabriel, Heath Slater, David Otunga, Skip Sheffield, Michael Tarver oraz Darren Young) w 7-on-7 elimination tag team matchu
24 SummerSlam (2011)
14 sierpnia 2011
CM Punk (c) vs. John Cena (c) o Undisputed WWE Championship z Triple H'em jako sędzia specjalny
25 SummerSlam (2012)
19 sierpnia 2012
Brock Lesnar vs. Triple H
26 SummerSlam (2013)
18 sierpnia 2013
John Cena (c) vs. Daniel Bryan o WWE Championship z Triple H'em jako sędzia specjalny
27 SummerSlam (2014)
17 sierpnia 2014
John Cena (c) vs. Brock Lesnar o WWE World Heavyweight Championship
28 SummerSlam (2015)
23 sierpnia 2015
Brooklyn, Nowy Jork Barclays Center The Undertaker vs. Brock Lesnar

Zobacz także[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Let the Party Begin.
  2. 2,0 2,1 Assael, Shaun. Sex, Lies, & Headlocks, 94–95.
  3. WWE and SummerSlam sizzle in Los Angeles.
  4. Assael, Shaun. Sex, Lies, & Headlocks, 74–80.
  5. Wrestling's One Ring Circus: The Death of the World Wrestling Federation. . 
  6. Wrestling's Sinking Ship: What Happens to an Industry Without Competition. . 
  7. Main Event: WWE in the Raging 80s. . 
  8. 8,0 8,1 WWE Pay-Per-Views To Follow WrestleMania Formula.
  9. Flair & Hogan top average SummerSlam.
  10. 10,0 10,1 Reader Notes: Bret Hart, WWE in Elmira, 2009 PPVs.
  11. SummerSlam.