Elimination Chamber

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Klatka Elimination Chamber na gali New Year's Revolution 2006

Elimination Chamber match – odmiana walki w wrestlingu występująca tylko na gali Elimination Chamber. W walce bierze udział 6 zawodników zamkniętych w stalowej kopule z czterema kabinami. Na początku na ringu znajduje się 2 wrestlerów, a pozostała czwórka jest zamknięta w kabinach, skąd są wypuszczani w regularnych odstępach czasu. Zawodnik, który zostanie przypięty lub się podda - odpada. Wygrywa ostatni zawodnik na ringu. W polskiej terminologii wrestlingowej Elimination Chamber tłumaczone jest jako Komora eliminacji.

Historia[edytuj]

Geneza[edytuj]

Walka brandu Raw w 2006

Przed powstaniem Elimination Chamber matchu, w WWE używało się jedynie dwóch rodzajów walk w zamknięciu – Steel Cage matchu i Hell in a Cell matchu. W 2002 roku WWE ogłosiło powstanie Elimination Chamber – walki w klatce, która łączyła elementy Hell in a Cell, Royal Rumble, Survivor Series oraz WarGames matchy. Odstępy czasowe pomiędzy wejściami zawodników zapożyczono od Royal Rumble i WarGames, klatkę od Hell in a Cell, a zasadę eliminacji od Survivor Series. Koncept walki został stworzony przez wrestlera Triple H’a[1].

Gale PPV podczas rozbicia brandów[edytuj]

W 2002 WWE rozpoczęło dzielenie swojego rosteru na dwa brandy. Każdy z brandów (Raw i SmackDown![2]) otrzymał swoje własne programy telewizyjne oraz gale pay-per-view. Generalny Manager Raw, Eric Bischoff, ogłosił pierwszy Elimination Chamber match[3]; odbył się on na gali Survivor Series 2002[4]. Do 2006 roku ten typ pojedynku zarezerwowany był jedynie dla Raw. Od 2008 Elimination Chamber match pojawiał się jedynie na galach WWE No Way Out; walczyli w nim wrestlerzy z różnych brandów[5]. W 2010 roku WWE zastąpiło No Way Out galą WWE Elimination Chamber.

Walka[edytuj]

Zasady[edytuj]

Eliimination Chamber match jest walką opartą za zasadach eliminacji, rozgrywającą się w ringu i otaczającej go stalowej klatce. Klatka Elimination Chamber jest okrągła, jej ściany zbudowane są ze stalowych belek połączonych łańcuchami. Podłoga wewnątrz klatki poniesiona jest do poziomu wysokości ringu. W środku klatki, przy każdym z czterech narożników ringu, znajdują się komory zbudowane z pleksiglasu. W Elimination Chamber matchu walczy 6 zawodników[6]. Dwoje z nich rozpoczyna walkę, a kolejni uczestnicy walki są losowo wypuszczani z komór w równych odstępach czasowych (5 minut). Zawodnik, który zostanie przypięty lub się podda - zostaje wyeliminowany z walki. Wygrywa ostatni zawodnik na ringu[6]. W 2012 roku wprowadzono regułę mówiącą o tym, że wszystkie poddania i przypięcia muszą mieć miejsce w ringu. W tym typie walki nie ma dyskwalifikacji. Jeżeli komora czekającego w niej zawodnika zostanie zniszczona, może on natychmiast dołączyć do walki[7].

Klatka[edytuj]

Hardcore Holly i CM Punk biorący udział w Extreme Elimination Chamber na gali December to Dismember w 2006.

Jeden z designerów klatki Elimination Chamber, Jason Robinson, wyznał, że powstało kilka projektów klatki[8]. Struktura komory eliminacji została wyprodukowana fabrycznie w Colorado Springs, a zbudowanie jej po raz pierwszy zajęło około siedmiu tygodni. Konstrukcja kosztowała 250 tysięcy amerykańskich dolarów[8].

Zbudowana jest ze stali pomalowanej na czarno, waży 15 ton, z czego 10 waży sama stal. Każda z wewnętrznych komór wykonana jest z pleksiglasu. Łańcuchy otaczające klatkę mają 3,2 km długości i ważą ponad 5 ton[8][9]. Do transportu klatki wykorzystuje się 15-metrową ciężarówkę. Budowa struktury na arenie trwa 8 godzin[8]. Kiedy nie jest używana, komora eliminacji przechowywana jest w porcie w Newark w stanie New Jersey[8]. Ze względu na problemy z zawieszaniem klatki na wielu arenach, WWE zaprzestało organizowania gali Elimination Chamber przez półtora roku. Cykl powrócił w lutym 2017 jako ekskluzywny dla brandu SmackDown, gdzie zadebiutowała nowa wersja klatki[10]. Większość okrągłych elementów została zmieniona w kwadratowe (w tym cztery komory, w których przebywają wrestlerzy), zabezpieczono okolice ringu cienkimi materacami, zaś na szczycie klatki umieszczono logo federacji.

Wariacje[edytuj]

Na gali December to Dismember w 2006, zawodnicy z brandu ECW wzięli udział w „Extreme Elimination Chamber” matchu. W tej wariacji pojedynku, w każdej z wewnętrznej komór umieszczona była broń. Broni można było używać w trakcie pojedynku[11].

Na evencie Elimination Chamber w 2015 odbył się Tag Team Elimination Chamber match. Członkowie jednego tag-teamu zostali umieszczeni we wspólnej komorze; łącznie w walce brało udział 6 tag-teamów[12][13].

Interwencje[edytuj]

Pomimo klatki otaczającej znaczną część przestrzeni poza ringiem, interwencje z zewnątrz zdarzają się dość często. Na gali New Year's Revolution (2005) w 2005 Ric Flair odwrócił uwagę sędziego, dzięki czemu Triple H mógł wygrać starcie[14]. Na No Way Out 2009 Edge zaatakował Kofiego Kingstona podczas jego wejścia do ringu, zamknął się w przeznaczonej dla Kofiego komorze i zajął jego miejsce w walce o World Heavyweight Championship[15]. Na gali Elimination Chamber 2010 zaś, Cody Rhodes zaatakował Teda DiBiase'ego Jr.'a metalową rurą, a jeszcze tej samej nocy Shawn Michaels zaatakował The Undertakera, przez co ten stracił tytuł mistrzowski[16]. Trzy lata później Mark Henry zaatakował uczestników starcia po zostaniu wyeliminowanym[17]. W 2014 The Wyatt Family zainterweniowało atakując Johna Cenę. Tej samej nocy Kane doprowadził do przegranej Daniela Bryana[18].

Lista walk[edytuj]

# Brand/Dywizja Tytuł Rezultat Data Gala Lokacja Przypis Czas
1 Raw World Heavyweight Championship Shawn Michaels pokonał Triple H’a (c), Chrisa Jericho, Kane’a, Bookera T i Roba Van Dama 2002-11-1717 listopada 2002 Survivor Series (2002) Nowy Jork, Nowy Jork [19][20] 39:20
2 Raw World Heavyweight Championship Triple H (c) pokonał Goldberga, Chrisa Jericho, Shawna Michaelsa, Randy’ego Ortona i Kevina Nasha 2003-08-2424 sierpnia 2003 SummerSlam (2003) Phoenix, Arizona [21][22] 19:12
3 Raw World Heavyweight Championship Triple H pokonał Randy’ego Ortona, Batistę, Chrisa Jericho, Chrisa Benoita i Edge’a
(sędzia specjalny: Shawn Michaels)
2005-01-099 stycznia 2005 New Year's Revolution (2005) San Juan, Portoryko [23][24] 35:02
4 Raw WWE Championship John Cena (c) pokonał Carlito, Chrisa Mastersa, Shawna Michaelsa, Kane’a i Kurta Angle'a 2006-01-088 stycznia 2006 New Year's Revolution (2006) Albany, Nowy Jork [25][26] 28:25
5 ECW ECW World Championship Bobby Lashley pokonał Big Showa (c), Testa, Roba Van Dama, Hardcore Holly’ego i CM Punka 2006-12-033 grudnia 2006 December to Dismember (2006) Augusta, Georgia [27] 24:42
6 SmackDown/ECW Miano pretendenta do World Heavyweight Championship na WrestleManii XXIV The Undertaker pokonał Batistę, Finlay'a, Montel Vontavious Portera, The Great Khali'ego i Big Daddy V 2008-02-1717 lutego 2008 No Way Out (2008) Las Vegas, Nevada [28][29] 29:28
7 Raw Miano pretendenta do WWE Championship na WrestleManii XXIV Triple H pokonał Jeffa Hardy’ego, Shawna Michaelsa, Chrisa Jericho, Umagę i Johna „Bradshaw” Layfielda [28][30] 23:54
8 SmackDown WWE Championship Triple H pokonał Edge’a (c), The Undertakera, Jeffa Hardy’ego, Big Showa i Vladimira Kozlova 2009-02-1515 lutego 2009 No Way Out (2009) Seattle, Waszyngton [31][32] 35:55
9 Raw World Heavyweight Championship Edge pokonał Johna Cenę (c), Reya Mysterio, Chrisa Jericho, Mike’a Knoxa i Kane’a [31][33] 29:46
10 Raw WWE Championship John Cena pokonał Sheamusa (c), Triple H’a, Kofi'ego Kingstona, Teda DiBiasego i Randy’ego Ortona 2010-02-2121 lutego 2010 Elimination Chamber (2010) Saint Louis, Missouri [34][35] 30:10
11 SmackDown World Heavyweight Championship Chris Jericho pokonał The Undertakera (c), Johna Morrisona, Reya Mysterio, CM Punka i R-Trutha [35][36] 35:40
12 SmackDown World Heavyweight Championship Edge (c) pokonał Reya Mysterio, Kane’a, Drewa McIntyre'a, Big Showa i Wade'a Barretta 2011-02-2020 lutego 2011 Elimination Chamber (2011) Oakland, Kalifornia [37] 31:30
13 Raw Miano pretendenta do WWE Championship na WrestleManii XXVII John Cena pokonał CM Punka, Johna Morrisona, Sheamusa, Randy’ego Ortona i R-Trutha [38] 33:12
14 Raw WWE Championship CM Punk (c) pokonał The Miza, Chrisa Jericho, Kofi'ego Kingstona, Dolpha Zigglera i R-Trutha 2012-02-1919 lutego 2012 Elimination Chamber (2012) Milwaukee, Wisconsin [39] 32:39
15 SmackDown World Heavyweight Championship Daniel Bryan (c) pokonał Santino Marellę, Wade'a Barretta, Cody’ego Rhodesa, Big Showa i The Great Khali'ego 34:04
16 WWE Miano pretendenta do World Heavyweight Championship na WrestleManii 29 Jack Swagger pokonał Randy’ego Ortona, Chrisa Jericho, Marka Henry’ego, Kane’a i Daniela Bryana 17|02|2013} Elimination Chamber (2013) Nowy Orlean, Luizjana 31:18
17 WWE WWE World Heavyweight Championship Randy Orton (c) pokonał Daniela Bryana, Johna Cenę, Cesaro, Christiana i Sheamusa 2014-02-2323 lutego 2014 Elimination Chamber (2014) Minneapolis, Minnesota 37:30
18 WWE WWE Tag Team Championship The New Day (Big E, Kofi Kingston i Xavier Woods) (c) pokonali The Prime Time Players (Darrena Younga i Titusa O’Neila), Tysona Kidda i Cesaro, The Ascension (Konnora i Viktora), The Lucha Dragons (Kalisto i Sin Carę) oraz Los Matadores (Diego i Fernando) 2015-05-3131 maja 2015 Elimination Chamber (2015) Corpus Christi, Teksas 23:40
19 WWE WWE Intercontinental Championship Ryback pokonał Sheamusa, Dolpha Zigglera, Marka Henry’ego, R-Trutha i Kinga Barretta 25:12
20 SmackDown WWE Championship Bray Wyatt pokonał Johna Cenę (c), AJ Stylesa, Barona Corbina, The Miza i Deana Ambrose’a 2017-02-1212 lutego 2017 Elimination Chamber (2017) Phoenix, Arizona 34:20

Lista uczestników[edytuj]

Wrestler Zwycięstwa Stoczone walki Liczba eliminacji
Triple H 4 6 7
John Cena 3 6 5
Edge 2 4 4
Bobby Lashley 1 1 2
Ryback 1 1 2
Bray Wyatt 1 1 2
Jack Swagger 1 1 1
Xavier Woods 1 1 1
Big E 1 1 1
The Undertaker 1 3 6
Daniel Bryan 1 3 2
Kofi Kingston 1 3 2
CM Punk 1 4 5
Shawn Michaels 1 4 3
Randy Orton 1 6 5
Chris Jericho 1 8 10
Goldberg 0 1 3
Carlito 0 1 3
Test 0 1 2
Santino Marella 0 1 2
Konnor 0 1 2
Darren Young 0 1 2
Booker T 0 1 1
Chris Masters 0 1 1
Finlay 0 1 1
Ted DiBiase 0 1 1
Cody Rhodes 0 1 1
Christian 0 1 1
Viktor 0 1 1
Dean Ambrose 0 1 1
Kevin Nash 0 1 0
Chris Benoit 0 1 0
Kurt Angle 0 1 0
Hardcore Holly 0 1 0
Big Daddy V 0 1 0
Montel Vontavious Porter 0 1 0
John „Bradshaw” Layfield 0 1 0
Umaga 0 1 0
Vladimir Kozlov 0 1 0
Mike Knox 0 1 0
Drew McIntyre 0 1 0
Diego 0 1 0
Fernando 0 1 0
Kalisto 0 1 0
Sin Cara 0 1 0
Tyson Kidd 0 1 0
Titus O’Neil 0 1 0
Baron Corbin 0 1 0
AJ Styles 0 1 0
Batista 0 2 3
Jeff Hardy 0 2 2
John Morrison 0 2 2
Mark Henry 0 2 2
Rob Van Dam 0 2 1
The Miz 0 2 1
The Great Khali 0 2 0
Cesaro 0 2 0
Dolph Ziggler 0 2 0
Rey Mysterio 0 3 3
Wade/King Barrett 0 3 0
Sheamus 0 4 4
Big Show 0 4 2
R-Truth 0 4 1
Kane 0 5 2
AJ Styles 0 1 0
Dean Ambrose 0 1 1
Baron Corbin 0 1 0
Bray Wyatt 1 1 2


Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Eric Bischoff On Who Created Elimination Chamber, Shane Helms Announces Jeff Hardy Match At OMEGA - WrestlingInc.com, WrestlingInc.com [dostęp 2016-03-21].
  2. Gone Baby Gone, Stephanie McMahon Reveals Reason Behind Ending the 'Brand Extension', Bleacher Report [dostęp 2016-03-21].
  3. Paul Nemer, Full WWE RAW Results - 10/21/02 (24 hours after No Mercy), „WrestleView.com”, 22 października 2002 [dostęp 2016-03-21].
  4. Full Event Results, www.wwe.com [dostęp 2016-03-21].
  5. History of the Elimination Chamber - OWW, Online World of Wrestling [dostęp 2016-03-22] (ang.).
  6. a b WWE: Inside WWE > Specialty Matches > Elimination Chamber, 12 lutego 2010 [dostęp 2016-03-21] [zarchiwizowane z adresu 2010-02-12].
  7. WWE Network: Mark Henry's pod is destroyed: WWE Elimination Chamber 2015, 31 maja 2015 [dostęp 2016-03-22].
  8. a b c d e Jason Robinson, „Cold Steel”, „WWE Magazine”, styczeń 2009.
  9. The painful process of elimination, www.wwe.com [dostęp 2016-03-22].
  10. Nick Paglino: Stephanie McMahon Reveals the Real Reason Why WWE Dropped the Elimination Chamber PPV. Evolve Media, January 15, 2015. s. Wrestlezone.
  11. Extreme Elimination Chamber: December to Dismember 2006, www.wwe.com [dostęp 2016-03-22].
  12. WWE Tag Team Championship Elimination Chamber Match: photos, www.wwe.com [dostęp 2016-03-22].
  13. New Day rocks in historic tag team Elimination Chamber Match victory, www.wwe.com [dostęp 2016-03-22].
  14. 411MANIA | Ring Crew Reviews: WWE New Year’s Revolution 2005, „411MANIA”, 411mania.com [dostęp 2016-03-22].
  15. 411MANIA | Ring Crew Reviews: WWE No Way Out 2009, „411MANIA”, 411mania.com [dostęp 2016-03-22].
  16. 411MANIA | Ring Crew Reviews: WWE Elimination Chamber 2010, „411MANIA”, 411mania.com [dostęp 2016-03-22].
  17. 411MANIA | Ring Crew Reviews: WWE Elimination Chamber 2013, „411MANIA”, 411mania.com [dostęp 2016-03-22].
  18. 411MANIA | 411’s WWE Elimination Chamber 2014 Report 02.23.14, „411MANIA”, 411mania.com [dostęp 2016-03-22].
  19. Survivor Series 2002 – Elimination Chamber match. World Wrestling Entertainment. [dostęp 3 February 2008]. [zarchiwizowane z tego adresu (21 February 2008)].
  20. Full WWE Survivor Series Results - 11/17/02 (Quick Results). Wrestleview.com, 17 November 2002. [dostęp 3 February 2011].
  21. SummerSlam 2003 Main Event. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2 February 2008]. [zarchiwizowane z tego adresu (21 December 2007)].
  22. Wade Keller: 8/24 WWE SummerSlam PPV: Ongoing „virtual time” results of live event. PW Torch, 24 August 2003. [dostęp 3 February 2011].
  23. New Year's Revolution 2005 Main Event. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2 February 2008]. [zarchiwizowane z tego adresu (19 February 2008)].
  24. Adam Martin: New Year's Revolution (RAW) PPV Results - 1/9/05 - San Juan, PR. Wrestleview.com, 9 January 2005. [dostęp 3 February 2011].
  25. New Year's Revolution 2007 Main Event. World Wrestling Entertainment, 6 January 2006. [dostęp 2 February 2008].
  26. Chris Sokol: Edge surprise champ after Revolution. SLAM! Sports, 8 January 2006. [dostęp 3 February 2011].
  27. Adam Martin: December to Dismember PPV Results - 12/3/06 (New ECW Champ...). Wrestleview.com, 4 December 2006. [dostęp 3 February 2011].
  28. a b Adam Martin: No Way Out PPV Results - 2/17 - Las Vegas (Two Chambers, & more). Wrestleview.com, 17 February 2008. [dostęp 3 February 2011].
  29. The Deadman doubles down. World Wrestling Entertainment, 2 February 2008. [dostęp 2 February 2008]. [zarchiwizowane z tego adresu (25 February 2009)].
  30. The Game gets his title match at WrestleMania. World Wrestling Entertainment, 17 February 2008. [dostęp 17 February 2008].
  31. a b Adam Martin: WWE No Way Out Results - 2/15/09. Wrestleview.com, 15 February 2009. [dostęp 3 February 2011]. [zarchiwizowane z tego adresu (29 September 2012)].
  32. Mitch Passero: Regaining the throne. World Wrestling Entertainment, 15 February 2008. [dostęp 6 February 2010].
  33. Craig Tello: Shameless in Seattle. World Wrestling Entertainment, 15 February 2008. [dostęp 6 February 2010].
  34. Preview: WWE Championship Elimination Chamber match. World Wrestling Entertainment. [dostęp 6 February 2010].
  35. a b Adam Martin: Elimination Chamber Results - 2/21/10. Wrestleview.com, 21 February 2009. [dostęp 3 February 2011]. [zarchiwizowane z tego adresu (29 September 2012)].
  36. Michael Burdick: Results: Heartbroken. WWE, 21 February 2010. [dostęp 3 February 2011].
  37. Preview: SmackDown Elimination Chamber Match. WWE. [dostęp 3 February 2011].
  38. Preview: Raw Elimination Chamber Match. WWE. [dostęp 3 February 2011].
  39. Preview: Raw Elimination Chamber Match. WWE. [dostęp 30 January 2012].