Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1884 roku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1884 roku
Państwo  Stany Zjednoczone
Rodzaj wybory prezydenckie
Data przeprowadzenia 4 listopada 1884 (głosowanie powszechne)
Podstawa prawna Konstytucja Stanów Zjednoczonych
Głosowanie
poprzednie:
1880
następne:
1888
Portal Portal Stany Zjednoczone
Mapa wyborcza Stanów Zjednoczonych w 1884 roku. Liczba na mapie określa liczbę przedstawicieli stanu w Kolegium Elektorów

Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1884 roku – dwudzieste piąte wybory prezydenckie w historii Stanów Zjednoczonych. Na urząd prezydenta wybrano Grovera Clevelanda, a wiceprezydentem został Thomas Hendricks.

Kampania wyborcza[edytuj]

Urzędujący prezydent, Chester Arthur, który objął urząd w wyniku sukcesji, a nie wyborów, liczył na poparcie Partii Republikańskiej[1]. Jednak jego apolityczne decyzje zniechęciły bossów partyjnych[1]. Dlatego też, delegaci zebrani na konwencji w Chicago, odbywającej się w czerwcu 1884, mianowali swoim kandydatem na prezydenta Jamesa Blaine’a[2]. Swój sprzeciw wobec tej kandydatury zgłosiło reformatorskie skrzydło partii – Mugwumps, które zagroziło opuszczeniem partii i poparciem kandydata demokratów[1]. Spowodowało to, że Partia Demokratyczna, zebrana miesiąc później na konwencji w Chicago, nominowała na prezydenta Grovera Clevelanda[3][2]. Kandydatem na wiceprezydenta został Thomas Hendricks[2]. W kampanii, republikanie zarzucali Clevelandowi, że jest ojcem nieślubnego dziecka[3]. Kandydat demokratów, przyznał że jest to możliwe, a szczerość ta przysporzyło mu popularności[4]. Demokraci z kolei zarzucali Blaine’owi nadużycia finansowe w sferze kolejnictwa[3]. Na sześć dni przed wyborami, Blaine przebywał na wiecu wyborczym, gdzie wielebny Samuel Burchard zaatakował katolików, a republikański kandydat nie zdystansował się od tej wypowiedzi[3]. Tego samego dnia uczestniczył w bankiecie, wydanym na swoją cześć, na którym znalazło się wiele zamożnych osób[4]. Następnego dnia, New York World opisał to zdarzenie jako „Królewska uczta dla Blaine’a i królów pieniądza. Okazja do zbiórki na republikański fundusz korupcyjny”[4]. Oba te wydarzenia odebrały głosy Blaine’owi i ułatwiły zwycięstwo Clevelandowi[4].

Kandydaci[edytuj]

Partia Demokratyczna[edytuj]

Partia Republikańska[edytuj]

Wyniki głosowania[edytuj]

Głosowanie powszechne odbyło się 4 listopada 1884[5]. Cleveland uzyskał 48,5% poparcia, wobec 48,2% dla Blaine’a, 1,7% dla Benjamina Butlera i 1,5% dla Johna St. Johna[5]. Ponadto, niecałe 8000 głosów oddano na niezależnych elektorów, głosujących na innych kandydatów[5]. Frekwencja wyniosła 77,5%[6]. W głosowaniu Kolegium Elektorów Cleveland uzyskał 219 głosów, przy wymaganej większości 201 głosów[7]. Na Blaine’a zagłosowało 182 elektorów[7]. W głosowaniu wiceprezydenckim zwyciężył Thomas Hendricks, uzyskując 219 głosów, wobec 182 dla Johna Logana[7].

Grover Cleveland został zaprzysiężony 4 marca 1885 roku[8].

Kandydat na prezydenta Partia Głosowanie powszechne Kolegium Elektorów
Głosy Procent
Grover Cleveland Demokraci 4 874 621 48,5% 219
James Blaine Republikanie 4 848 936 48,2% 182
Łącznie 401
Kandydat na wiceprezydenta Partia Kolegium Elektorów
Thomas Hendricks Demokraci 219
John Logan Republikanie 182
Łącznie 401

Przypisy[edytuj]

  1. a b c M. Jones: Historia USA. s. 401.
  2. a b c L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 437.
  3. a b c d M. Jones: Historia USA. s. 402.
  4. a b c d L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 438.
  5. a b c US President – National Vote (ang.). Our Campaign. [dostęp 2017-10-06].
  6. Election of 1884 (ang.). CountingTheVotes. [dostęp 2017-10-06].
  7. a b c Electoral College Box – 1884 (ang.). NARA. [dostęp 2017-10-06].
  8. L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 439.

Bibliografia[edytuj]