Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1932 roku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1932 roku
Państwo  Stany Zjednoczone
Rodzaj wybory prezydenckie
Data przeprowadzenia 6 listopada 1932 (głosowanie powszechne)
Podstawa prawna Konstytucja Stanów Zjednoczonych
Głosowanie
poprzednie:
1928
następne:
1936
Portal Portal Stany Zjednoczone
Mapa wyborcza Stanów Zjednoczonych w 1932 roku. Liczba na mapie określa liczbę przedstawicieli stanu w Kolegium Elektorów

Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1932 roku – trzydzieste siódme wybory prezydenckie w historii Stanów Zjednoczonych. Na urząd prezydenta wybrano Franklina Delano Roosevelta, a wiceprezydentem został John Nance Garner.

Kampania wyborcza[edytuj]

Wybory prezydenckie w 1932 roku odbywały się w cieniu wielkiego kryzysu[1]. Urzędujący prezydent Herbert Hoover, pomimo swojej niepopularności był w zasadzie jedynym możliwym kandydatem Partii Republikańskiej[2]. Delegaci, zebrani na konwencji w Chicago w czerwcu 1932 roku, ponownie nominowali Hoovera z Charlesem Curtisem jako kandydatem na wiceprezydenta[3]. W kampanii Hoover podtrzymywał hasła z 1928 roku, czyli utrzymanie prohibicji, ograniczenie imigracji, obniżenie taryf celnych i wyegzekwowanie spłaty długów wojennych[3]. Konwencja Partii Demokratycznej odbyła się w Chicago w dniach 27 czerwca – 2 lipca 1928[4]. Od początku było trzech liczących się kandydatów: F.D. Roosevelt, Al Smith oraz spiker Izby Reprezentantów John Garner[5]. Przed czwartym głosowaniem, Roosevelt, idąc za radą Jamesa Harleya, skonsultował się z kongresmanem Samem Rayburnem i zaproponował Garnerowi nominację wiceprezydencką[4]. Ten ostatni przystał na propozycję i przekazał głosy swoich delegatów Rooseveltowi, który dzięki temu uzyskał wymaganą większość[4]. Kandydat demokratów popierał interwencjonizm państwowy, a jego polityka gospodarcza została zawarta w planie Nowego Ładu[4]. Republikanie starali się dyskredytować Roosevelta, atakując nie tylko jego rewolucyjne poglądy gospodarcze, ale także jego stan zdrowia[6]. Zarzucali, cierpiącemu na chorobę Heinego-Medina demokracie, że jego ciało i umysł są sparaliżowane chorobą[6]. Jednak lepsze odczytywanie nastrojów społecznych i program gospodarczy mający wyciągnąć kraj z recesji zapewniły zwycięstwo Rooseveltowi[7].

Kandydaci[edytuj]

Partia Demokratyczna[edytuj]

Partia Republikańska[edytuj]

Wyniki głosowania[edytuj]

Głosowanie powszechne odbyło się 8 listopada 1932[8]. Roosevelt uzyskał 57,4% poparcia, wobec 39,6% dla Hoovera i 2,2% dla Thomasa[8]. Ponadto, około 280 000 głosów oddano na niezależnych elektorów, głosujących na innych kandydatów[8]. Frekwencja wyniosła 52,6%[9]. W głosowaniu Kolegium Elektorów Roosevelt uzyskał 472 głosy, przy wymaganej większości 266 głosów[10]. Na Hoovera zagłosowało 59 elektorów[10]. W głosowaniu wiceprezydenckim zwyciężył Garner, uzyskując 472 głosy, wobec 59 dla Curtisa[10].

Franklin Delano Roosevelt został zaprzysiężony 4 marca 1933 roku[11].

Kandydat na prezydenta Partia Głosowanie powszechne Kolegium Elektorów
Głosy Procent
Franklin Delano Roosevelt Demokraci 22 829 501 57,4% 472
Herbert Hoover Republikanie 15 760 684 39,6% 59
Łącznie 531
Kandydat na wiceprezydenta Partia Kolegium Elektorów
John Garner Demokraci 472
Charles Curtis Republikanie 59
Łącznie 531

Przypisy[edytuj]

  1. M. Jones: Historia USA. s. 519.
  2. A. Bartnicki: Historia Stanów Zjednoczonych Ameryki. s. 114.
  3. a b A. Bartnicki: Historia Stanów Zjednoczonych Ameryki. s. 115.
  4. a b c d L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 671.
  5. M. Jones: Historia USA. s. 520.
  6. a b L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 672.
  7. A. Bartnicki: Historia Stanów Zjednoczonych Ameryki. s. 116.
  8. a b c US President – National Vote (ang.). Our Campaign. [dostęp 2017-10-17].
  9. Election of 1932 (ang.). CountingTheVotes. [dostęp 2017-10-17].
  10. a b c Electoral College Box – 1932 (ang.). NARA. [dostęp 2017-10-17].
  11. L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 673.

Bibliografia[edytuj]