Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1944 roku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1944 roku
Państwo  Stany Zjednoczone
Rodzaj wybory prezydenckie
Data przeprowadzenia 7 listopada 1944 (głosowanie powszechne)
Podstawa prawna Konstytucja Stanów Zjednoczonych
Głosowanie
poprzednie:
1940
następne:
1948
Portal Portal Stany Zjednoczone
Mapa wyborcza Stanów Zjednoczonych w 1944 roku. Liczba na mapie określa liczbę przedstawicieli stanu w Kolegium Elektorów

Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1944 roku – czterdzieste wybory prezydenckie w historii Stanów Zjednoczonych. Na urząd prezydenta wybrano ponownie Franklina Delano Roosevelta, a wiceprezydentem został Harry Truman.

Kampania wyborcza[edytuj | edytuj kod]

Wybory prezydenckie w 1944 roku, podobnie jak poprzednie, toczyły się w cieniu II wojny światowej[1]. Partia Republikańska, która dwa lata wcześniej odniosła zwycięstwo w wyborach do Kongresu, była pewna, że tym razem wprowadzi swojego reprezentanta do Białego Domu[1]. Wobec sytuacji w kraju, głównie spowodowanej inflacją, spadło poparcie dla konserwatysty Wendella Willkiego, zatem delegaci nominowali progresywistę Thomasa Deweya[1]. Kandydatem na wiceprezydenta został izolacjonista John W. Bricker[1]. Na lipcowej konwencji Partii Demokratycznej w Chicago, urzędujący prezydent postanowił ubiegać się o czwartą kadencję[2]. Uzyskał nominację bez sprzeciwów[2]. Jednakże wewnątrzpartyjna opozycja sprzeciwiła się ponownej kandydaturze Henry’ego Wallace’a na wiceprezydenta[3]. Współkandydatem Roosevelta został bardziej konserwatywny Harry Truman[2]. Zwycięstwo demokracie zapewniło poparcie mieszkańców wielkich miast, robotników i mniejszości etnicznych oraz religijnych[4].

Kandydaci[edytuj | edytuj kod]

Partia Demokratyczna[edytuj | edytuj kod]

Partia Republikańska[edytuj | edytuj kod]

Wyniki głosowania[edytuj | edytuj kod]

Głosowanie powszechne odbyło się 7 listopada 1944[5]. Roosevelt uzyskał 53,4% poparcia, wobec 45,9% dla Deweya[5]. Ponadto, niecałe 350 000 głosów oddano na niezależnych elektorów, głosujących na innych kandydatów[5]. Frekwencja wyniosła 56,1%[6]. W głosowaniu Kolegium Elektorów Roosevelt uzyskał 432 głosy, przy wymaganej większości 266 głosów[7]. Na Deweya zagłosowało 99 elektorów[7]. W głosowaniu wiceprezydenckim zwyciężył Wallace, uzyskując 432 głosy, wobec 99 dla Brickera[7].

Kandydat na prezydenta Partia Głosowanie powszechne Kolegium Elektorów
Głosy Procent
Franklin Delano Roosevelt Demokraci 25 612 610 53,4% 432
Thomas Dewey Republikanie 22 017 617 45,9% 99
Łącznie 531
Kandydat na wiceprezydenta Partia Kolegium Elektorów
Harry Truman Demokraci 432
John W. Bricker Republikanie 99
Łącznie 531

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d M. Jones: Historia USA. s. 590.
  2. a b c L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 681.
  3. A. Bartnicki: Historia Stanów Zjednoczonych Ameryki. s. 306.
  4. A. Bartnicki: Historia Stanów Zjednoczonych Ameryki. s. 307.
  5. a b c US President – National Vote (ang.). Our Campaign. [dostęp 2017-10-17].
  6. Election of 1944 (ang.). CountingTheVotes. [dostęp 2017-10-17].
  7. a b c Electoral College Box – 1944 (ang.). NARA. [dostęp 2017-10-17].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]