Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1928 roku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1928 roku
Państwo  Stany Zjednoczone
Rodzaj wybory prezydenckie
Data przeprowadzenia 6 listopada 1928 (głosowanie powszechne)
Podstawa prawna Konstytucja Stanów Zjednoczonych
Głosowanie
poprzednie:
1924
następne:
1932
Portal Portal Stany Zjednoczone
Mapa wyborcza Stanów Zjednoczonych w 1928 roku. Liczba na mapie określa liczbę przedstawicieli stanu w Kolegium Elektorów

Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1928 roku – trzydzieste szóste wybory prezydenckie w historii Stanów Zjednoczonych. Na urząd prezydenta wybrano Herberta Hoovera, a wiceprezydentem został Charles Curtis.

Kampania wyborcza[edytuj]

W 1928 urzędujący prezydent Calvin Coolidge był bardzo popularny wśród społeczeństwa, a opinia publiczna była zadowolona z rządów w uwagi na utrzymujący się wysoki poziom koniunktury[1]. Mimo tego, zapowiedział że nie będzie ubiegał się o reelekcję, zatem Partia Republikańska musiała wystawić innego kandydata[2]. Na konwencji, odbywającej się w Kansas City w dniach 12-15 czerwca 1928 Herbert Hoover uzyskał wymaganą większość w pierwszym głosowaniu, dystansując drugiego Charlesa Curtisa[3]. Curtis ostatecznie otrzymał nominację wiceprezydencką[3]. Program republikanów oparty był na tzw. „New Day” i zakładał utrzymanie wysokich taryf celnych, pomoc dla farmerów i utrzymanie prohibicji[3]. Konwencja Partii Demokratycznej odbyła się w Houston, także w czerwcu 1928[4]. Ugrupowanie nadal było podzielone, głównie z powodu prohibicji, a swoim kandydatem mianowała Alfreda Smitha[1]. Demokraci postulowali usunięcie XVIII poprawki do Konstytucji, lecz poza tym, ich gospodarczy program niewiele odbiegał od republikanów[2]. Z tego powodu, tory kampanii skierowały się na inne tory i skupiały się na wyznaniu Smitha, który był pierwszym katolikiem nominowanym na prezydenta, przez jedną z dwóch głównych partii[2]. Bigoteria atakowała kandydata demokratów, zarzucając że po objęciu urzędu odda władzę nad Stanami Zjednoczonymi papieżowi[5]. Hoover dystansował się od tych ataków, jednak ignorował także swojego przeciwnika w kampanii, nie spotykając się z nim ani razu[5]. Oba te czynniki przyczyniły się do zwycięstwa republikanów[5].

Kandydaci[edytuj]

Partia Demokratyczna[edytuj]

Partia Republikańska[edytuj]

Wyniki głosowania[edytuj]

Głosowanie powszechne odbyło się 6 listopada 1928[6]. Hoover uzyskał 58,2% poparcia, wobec 40,8% dla Smitha i 0,7% dla Thomasa[6]. Ponadto, około 110 000 głosów oddano na niezależnych elektorów, głosujących na innych kandydatów[6]. Frekwencja wyniosła 56,9%[7]. W głosowaniu Kolegium Elektorów Hoover uzyskał 444 głosy, przy wymaganej większości 266 głosów[8]. Na Smitha zagłosowało 87 elektorów[8]. W głosowaniu wiceprezydenckim zwyciężył Curtis, uzyskując 444 głosy, wobec 87 dla Josepha Robinsona[8].

Herbert Hoover został zaprzysiężony 4 marca 1929 roku[9].

Kandydat na prezydenta Partia Głosowanie powszechne Kolegium Elektorów
Głosy Procent
Herbert Hoover Republikanie 21 437 277 58,2% 444
Al Smith Demokraci 15 007 698 40,8% 87
Łącznie 531
Kandydat na wiceprezydenta Partia Kolegium Elektorów
Charles Curtis Republikanie 444
Joseph Robinson Demokraci 87
Łącznie 531

Przypisy[edytuj]

  1. a b M. Jones: Historia USA. s. 512.
  2. a b c M. Jones: Historia USA. s. 513.
  3. a b c A. Bartnicki: Historia Stanów Zjednoczonych Ameryki. s. 92.
  4. L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 645.
  5. a b c L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 646.
  6. a b c US President – National Vote (ang.). Our Campaign. [dostęp 2017-10-17].
  7. Election of 1928 (ang.). CountingTheVotes. [dostęp 2017-10-17].
  8. a b c Electoral College Box – 1928 (ang.). NARA. [dostęp 2017-10-17].
  9. L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 647.

Bibliografia[edytuj]