Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1880 roku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1880 roku
Państwo  Stany Zjednoczone
Rodzaj wybory prezydenckie
Data przeprowadzenia 2 listopada 1880 (głosowanie powszechne)
Podstawa prawna Konstytucja Stanów Zjednoczonych
Głosowanie
poprzednie:
1876
następne:
1884
Portal Portal Stany Zjednoczone
Mapa wyborcza Stanów Zjednoczonych w 1880 roku. Liczba na mapie określa liczbę przedstawicieli stanu w Kolegium Elektorów

Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1880 roku – dwudzieste czwarte wybory prezydenckie w historii Stanów Zjednoczonych. Na urząd prezydenta wybrano Jamesa Garfielda, a wiceprezydentem został Chester Arthur.

Kampania wyborcza[edytuj]

Zgodnie z obietnicą, złożoną na przy obejmowaniu urzędu, Rutherford Hayes obiecał być prezydentem tylko przez jedną kadencję, zatem nie ubiegał się o reelekcję[1]. Na konwencji Partii Republikańskiej starły się dwa skrzydła: konserwatywne Stalwarts i bardziej umiarkowane Half-Breeds[2]. Liderzy pierwszej frakcji chcieli dać nominację prezydencką Ulyssesowi Grantowi[3]. Druga frakcja skłaniała się ku Jamesowi Blaine’owi lub Johnowi Shermanowi[3]. Po 30 głosowaniach, frakcja Half-Breeds zaproponowała kandydaturę Jamesa Garfielda, co skłoniło Shermana do przekazania mu swoich głosów[4][3]. Aby zapobiec rozłamom w partii, z powodu takiej kandydatury, nominację wiceprezydencką otrzymał Chester Arthur, przyjaciel lidera frakcji Stalwarts, Roscoe’a Concklinga[3][2]. Partia Demokratyczna, która dwa lata wcześniej wygrała wybory do Kongresu nie potrafiła zdecydować się na kandydata w wyborach[5]. Ostatecznie nominację uzyskała nowa osoba na amerykańskiej scenie politycznej Winfield Hancock, były generał Unii z czasów wojny secesyjnej[5]. Kandydatem Greenback Party został James B. Weaver[6].

Kandydaci[edytuj]

Greenback Party[edytuj]

Partia Demokratyczna[edytuj]

Partia Republikańska[edytuj]

Wyniki głosowania[edytuj]

Głosowanie powszechne odbyło się 2 listopada 1880[6]. Garfield uzyskał 48,3% poparcia, wobec 48,2% dla Hancocka i 3,3% dla Jamesa Weavera[6]. Ponadto, nieco ponad 14000 głosów oddano na niezależnych elektorów, głosujących na innych kandydatów[6]. Frekwencja wyniosła 79,4%[7]. W głosowaniu Kolegium Elektorów Garfield uzyskał 214 głosów, przy wymaganej większości 185 głosów[8]. Hancock otrzymał 155 głosów elektorskich[8]. W głosowaniu wiceprezydenckim zwyciężył Chester Arthur, uzyskując 214 głosów przy 155 głosach dla Williama Englisha[8].

Kandydat na prezydenta Partia Głosowanie powszechne Kolegium Elektorów
Głosy Procent
James Garfield Republikanie 4 446 158 48,3% 214
Winfield Hancock Demokraci 4 444 260 48,2% 155
James B. Weaver Greenback 305 997 3,3% 0
Łącznie 369
Kandydat na wiceprezydenta Partia Kolegium Elektorów
Chester Arthur Republikanie 214
William English Demokraci 155
Łącznie 369

Przypisy[edytuj]

  1. A. Bartnicki: Historia Stanów Zjednoczonych Ameryki. s. 248.
  2. a b L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 415.
  3. a b c d M. Jones: Historia USA. s. 399.
  4. L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 416.
  5. a b A. Bartnicki: Historia Stanów Zjednoczonych Ameryki. s. 249.
  6. a b c d US President – National Vote (ang.). Our Campaign. [dostęp 2017-10-03].
  7. Election of 1880 (ang.). CountingTheVotes. [dostęp 2017-10-03].
  8. a b c Electoral College Box – 1880 (ang.). NARA. [dostęp 2017-10-03].

Bibliografia[edytuj]