Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1892 roku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1892 roku
Państwo  Stany Zjednoczone
Rodzaj wybory prezydenckie
Data przeprowadzenia 8 listopada 1892 (głosowanie powszechne)
Podstawa prawna Konstytucja Stanów Zjednoczonych
Głosowanie
poprzednie:
1888
następne:
1896
Portal Portal Stany Zjednoczone
Mapa wyborcza Stanów Zjednoczonych w 1892 roku. Liczba na mapie określa liczbę przedstawicieli stanu w Kolegium Elektorów

Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1892 roku – dwudzieste siódme wybory prezydenckie w historii Stanów Zjednoczonych. Na urząd prezydenta wybrano ponownie Grovera Clevelanda, a wiceprezydentem został Adlai Ewing Stevenson.

Kampania wyborcza[edytuj]

Partia Republikańska, pomimo że społeczeństwo było rozczarowane słabą polityką administracji centralnej, nominowała ponownie na prezydenta Benjamina Harrisona na konwencji w Chicago, w czerwcu 1892[1]. Delegaci Partii Demokratycznej także zebrali się w Chicago w dniach 21-23 czerwca[2]. Ich kandydatem w pierwszym głosowaniu został Grover Cleveland, a nominację wiceprezydencką otrzymał Adlai Stevenson[3]. Wybory prezydenckie w 1892 stanowiły więc powtórkę pojedynku sprzed czterech lat[4]. Po raz pierwszy jednak, pomiędzy demokratami a republikanami pojawiła się trzecia siła – Partia Populistyczna[5]. Jej konwencja wyborcza odbyła się w Omasze, 4 lipca 1892, nominację prezydencką otrzymał James B. Weaver[6]. Jego program wyborczy opierał się nacjonalizacji kolei, telefonów i telegrafów oraz na swobodnym biciu srebrnych monet o wartości 1/16 w stosunku do parytetu złota[7]. Ponadto przedstawiał populistyczne postulaty jak ograniczenie wpływów wielkiego kapitału, referenda i społeczne inicjatywy ustawodawcze[5]. Kandydatem Partii Prohibicji został John Bidwell[8]. Kluczowe dla porażki republikanów okazały się głosy robotników, którzy protestując przeciw wyzyskowi, mającemu miejsce w czasach kadencji Harrisona, poparli kandydata demokratów[3].

Kandydaci[edytuj]

Partia Demokratyczna[edytuj]

Partia Populistyczna[edytuj]

Partia Prohibicji[edytuj]

Partia Republikańska[edytuj]

Wyniki głosowania[edytuj]

Głosowanie powszechne odbyło się 8 listopada 1892[8]. Cleveland uzyskał 46% poparcia, wobec 43% dla Harrisona, 8,5% dla Weavera i 2,3% dla Johna Bidwella[8]. Ponadto, około 30 000 głosów oddano na niezależnych elektorów, głosujących na innych kandydatów[8]. Frekwencja wyniosła 74,7%[9]. W głosowaniu Kolegium Elektorów Cleveland uzyskał 277 głosów, przy wymaganej większości 223 głosów[10]. Na Harrisona zagłosowało 145 elektorów, a na Weavera – 22[10]. W głosowaniu wiceprezydenckim zwyciężył Adlai Stevenson, uzyskując 277 głosów, wobec 145 dla Whitelawa Reida i 22 dla Jamesa Fielda[10].

Grover Cleveland został zaprzysiężony 4 marca 1893 roku[3].

Kandydat na prezydenta Partia Głosowanie powszechne Kolegium Elektorów
Głosy Procent
Grover Cleveland Demokraci 5 551 883 46% 277
Benjamin Harrison Republikanie 5 179 244 43% 145
James Weaver Populiści 1 024 280 8,5% 22
John Bidwell Prohibicjoniści 270 770 2,3% 0
Łącznie 444
Kandydat na wiceprezydenta Partia Kolegium Elektorów
Adlai Stevenson Demokraci 277
Whitelaw Reid Republikanie 145
James Field Populiści 22
Łącznie 444

Przypisy[edytuj]

  1. L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 464.
  2. L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 467.
  3. a b c L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 468.
  4. M. Jones: Historia USA. s. 409.
  5. a b M. Jones: Historia USA. s. 408.
  6. A. Bartnicki: Historia Stanów Zjednoczonych Ameryki. s. 253.
  7. A. Bartnicki: Historia Stanów Zjednoczonych Ameryki. s. 254.
  8. a b c d US President – National Vote (ang.). Our Campaign. [dostęp 2017-10-08].
  9. Election of 1892 (ang.). CountingTheVotes. [dostęp 2017-10-08].
  10. a b c Electoral College Box – 1892 (ang.). NARA. [dostęp 2017-10-08].

Bibliografia[edytuj]