Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1844 roku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1844 roku
Państwo  Stany Zjednoczone
Rodzaj wybory prezydenckie
Data przeprowadzenia 5 listopada 1844 (głosowanie powszechne)
Podstawa prawna Konstytucja Stanów Zjednoczonych
Głosowanie
poprzednie:
1840
następne:
1848
Portal Portal Stany Zjednoczone
Mapa wyborcza Stanów Zjednoczonych w 1844 roku. Liczba na mapie określa liczbę przedstawicieli stanu w Kolegium Elektorów

Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1844 roku – piętnaste wybory prezydenckie w historii Stanów Zjednoczonych. Na urząd prezydenta wybrano Jamesa Polka, a wiceprezydentem został George Dallas.

Kampania wyborcza[edytuj | edytuj kod]

W latach 40. XIX wieku w USA dominowało hasło „Boskiego Przeznaczenia”, polegającego na polityce ekspansji kraju i zajęciu całego kontynentu[1]. Partie polityczne rozważały korzyści płynące z poparcia idei aneksji Teksasu i Oregonu[1]. Nierozłącznie wiązał się z tym problem niewolnictwa[2]. Partia Wigów, obawiając się wojny z Meksykiem, nominowała Henry’ego Claya – przeciwnika aneksji Teksasu[1]. Partia Demokratyczna, która postanowiła przygotować się lepiej do wyborów, niż cztery lata wcześniej, pod koniec maja 1844 roku zwołała konwencję w Baltimore[3]. Naturalnym kandydatem miał być Martin Van Buren, jednak jego antyaneksyjne poglądy spowodowały, że swoje poparcie dla niego wycofał Andrew Jackson[3]. Były prezydent, zwolennik „Boskiego Przeznaczenia” współpracował z liderami Partii Demokratycznej, by nie dopuścić do nominacji dla Van Burena[3]. Zaproponował też kandydaturę Jamesa Polka, która w dziewiątym głosowaniu uzyskała wystarczającą większość[3]. Kandydatem na wiceprezydenta został Silas Wright, jednak ponieważ nie przyjął on nominacji, Demokraci wystawili George’a Dallasa[3]. Kandydatem Partii Wolności został James Birney[4]. Ponieważ nastroje społeczne sprzyjały polityce ekspansji, Polk postulował aneksję Teksasu i Oregonu pod hasłem „fifty-four forty or fight” (ang. „pięćdziesiąt cztery czterdzieści albo wojna”), mając na myśli granicę przebiegającą na 54° 40’ równoleżniku[2]. Widząc przewagę Demokratów, Clay zrewidował swoje stanowisko ws. ekspansji, co przysporzyło mu poparcia na południu, jednak pozbawiło go głosów na północy, zwłaszcza w stanie Nowy Jork[2].

Kandydaci[edytuj | edytuj kod]

Partia Demokratyczna[edytuj | edytuj kod]

Partia Wolności[edytuj | edytuj kod]

Partia Wigów[edytuj | edytuj kod]

Wyniki głosowania[edytuj | edytuj kod]

Głosowanie powszechne odbyło się 5 listopada 1844 i wzięło w nim udział ok. 2,7 mln osób[4]. Polk uzyskał 49,5% poparcia, wobec 48,1% dla Claya[4]. James Birney uzyskał 2,3% poparcia[4]. Ponadto nieco ponad 2000 głosów oddano na niezależnych elektorów, głosujących na innych kandydatów[4]. Frekwencja wyniosła 78,9%[5]. W głosowaniu Kolegium Elektorów (zatwierdzonym 12 lutego 1845[6]) Polk otrzymał 170 głosów, przy wymaganej większości 138 głosów[7]. Na Claya zagłosowało 105 elektorów[7]. W głosowaniu na wiceprezydenta zwyciężył George Dallas, uzyskując 170 głosów, wobec 105 dla Theodore’a Frelinghuysen[7].

James Polk został zaprzysiężony 4 marca 1845[3].

Kandydat na prezydenta Partia Głosowanie powszechne Kolegium Elektorów
Głosy Procent
James Polk Demokraci 1 339 494 49,5% 170
Henry Clay Wigowie 1 300 004 48,1% 105
James Birney Wolnościowcy 62 103 2,3% 0
Łącznie 275
Kandydat na wiceprezydenta Partia Kolegium Elektorów
George Dallas Demokraci 170
Theodore Frelinghuysen Wigowie 105
Łącznie 275

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c A. Bartnicki: Historia Stanów Zjednoczonych Ameryki. s. 168.
  2. a b c M. Jones: Historia USA. s. 209.
  3. a b c d e f L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 227.
  4. a b c d e US President – National Vote (ang.). Our Campaign. [dostęp 2017-05-22].
  5. Election of 1844 (ang.). CountingTheVotes. [dostęp 2017-05-22].
  6. Presidential Election of 1844 (ang.). Biblioteka Kongresu. [dostęp 2017-05-22].
  7. a b c Electoral College Box – 1844 (ang.). NARA. [dostęp 2017-05-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]