Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1792 roku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1792 roku
Państwo  Stany Zjednoczone
Rodzaj wybory prezydenckie
Data przeprowadzenia 2 – 13 listopada 1792 (głosowanie powszechne)
Podstawa prawna Konstytucja Stanów Zjednoczonych
Głosowanie
poprzednie:
1789
następne:
1796
Portal Portal Stany Zjednoczone
Mapa wyborcza Stanów Zjednoczonych w 1792 roku. Liczba na mapie określa liczbę przedstawicieli stanu w Kolegium Elektorów

Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1792 roku – drugie wybory prezydenckie w historii Stanów Zjednoczonych. Podobnie jak w poprzednich wyborach w 1789 roku prezydentem na kolejną kadencję jednogłośnie wybrano George’a Washingtona, a wiceprezydentem został John Adams.

Tło historyczne[edytuj]

Wybory prezydenckie w 1792 roku rządziły się tymi samymi zasadami co wybory w 1789[1]. W czasie trwania pierwszej kadencji Washingtona, zaczęły się krystalizować antagonizmy pomiędzy członkami gabinetu: sekretarzem skarbu Alexandrem Hamiltonem i sekretarzem stanu Thomasem Jeffersonem[1]. Konflikt pomiędzy tymi politykami stał się podstawą do utworzenia w przyszłości partii politycznych[2]. Zwolennicy Hamiltona byli zwani federalistami, natomiast zwolennicy Jeffersona – republikanami[3]. Stronnictwa nie miały jednak wówczas żadnych struktur i nie mogły wystawić konkretnego kandydata w wyborach[1]. Dzięki sojuszowi z maja 1791 roku Jeffersona i Madisona z Wirginii z George’em Clintonem i Aaronem Burrem z Nowego Jorku, republikanie byli w stanie forsować kandydaturę Clintona na wiceprezydenta[4].

Kandydaci[edytuj]

Federaliści[edytuj]

Antyfederaliści[edytuj]

Przebieg głosowania[edytuj]

Głosowanie powszechne odbyło się w dniach 2 – 13 listopada 1792 i wzięło w nim udział 28,5 tysiąca osób[5]. W głosowaniu Kolegium Elektorów (zatwierdzonym 13 lutego 1793[6]) Washington, który wcześniej planował wycofać się z polityki, nie miał kontrkandydata[1]. Aby wygrać w głosowaniu potrzebował 67 głosów, natomiast otrzymał wszystkie 132[7]. Głosowanie na wiceprezydenta nie było oddzielone (każdy elektor oddawał dwa głosy – na prezydenta i wiceprezydenta, jednak bez rozróżnienia[8]), dlatego drugie miejsce w wyborach zajął federalista – John Adams, otrzymując 77 głosów[7]. Jego główny rywal – George Clinton otrzymał 50 głosów[9]. Kolejne miejsca zajęli: Thomas Jefferson (4 głosy) i Aaron Burr (1 głos)[9].

George Washington został ponownie jednogłośnie wybrany na drugą kadencję i został zaprzysiężony 4 marca 1793 w ówczesnej stolicy – Filadelfii[10].

Stan \ Kandydat George Washington John Adams George Clinton Thomas Jefferson Aaron Burr Razem
Connecticut 9 9 - - - 9
Delaware 3 3 - - - 3
Georgia 4 - 4 - - 4
Karolina Południowa 8 7 - - 1 8
Karolina Północna 12 - 12 - - 12
Kentucky 4 - - 4 - 4
Maryland 8 8 - - - 8
Massachusetts 16 16 - - - 16
New Hampshire 6 6 - - - 6
New Jersey 7 7 - - - 7
Nowy Jork 12 - 12 - - 12
Pensylwania 15 14 1 - - 15
Rhode Island 4 4 - - - 4
Vermont 3 3 - - - 3
Wirginia 21 - 21 - - 21
Łącznie 132 77 50 4 1 132

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d M. Jones: Historia USA. s. 97.
  2. A. Bartnicki: Historia Stanów Zjednoczonych Ameryki. s. 74.
  3. A. Bartnicki: Historia Stanów Zjednoczonych Ameryki. s. 75.
  4. A. Bartnicki: Historia Stanów Zjednoczonych Ameryki. s. 76.
  5. US President – National Vote (ang.). Our Campaign. [dostęp 2017-04-30].
  6. Presidential Election of 1792 (ang.). Biblioteka Kongresu. [dostęp 2017-05-02].
  7. a b Electoral College Box – 1792 (ang.). NARA. [dostęp 2017-04-30].
  8. M. Jones: Historia USA. s. 100.
  9. a b 1792 election (ang.). NARA. [dostęp 2017-04-30].
  10. L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 37.

Bibliografia[edytuj]