Zamek biskupów chełmińskich w Lubawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zamek biskupów chełmińskich w Lubawie
Obiekt zabytkowy nr rej. 408 (L/11) z 4.08.1957 (ruiny)
Ilustracja
widok ogólny
Państwo  Polska
Miejscowość Lubawa
Typ budynku zamek
Styl architektoniczny gotyk
barok
Ukończenie budowy 1302-1326
Ważniejsze przebudowy 1 połowa XVII wieku
Zniszczono 1545
1826
Pierwszy właściciel biskupi chełmińscy
Położenie na mapie Lubawy
Mapa lokalizacyjna Lubawy
Zamek biskupów chełmińskich w Lubawie
Zamek biskupów chełmińskich w Lubawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zamek biskupów chełmińskich w Lubawie
Zamek biskupów chełmińskich w Lubawie
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Zamek biskupów chełmińskich w Lubawie
Zamek biskupów chełmińskich w Lubawie
Położenie na mapie powiatu iławskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu iławskiego
Zamek biskupów chełmińskich w Lubawie
Zamek biskupów chełmińskich w Lubawie
Ziemia53°30′17″N 19°45′15″E/53,504722 19,754167

Zamek biskupi w Lubawie – ruiny zamku znajdujące się na wzgórzu w mieście Lubawa, w województwie warmińsko-mazurskim.

Zamek został wzniesiony w stylu gotyckim przez biskupa Arnolda w latach 1302-1326 według planu regularnego z wieżą, na miejscu pierwotnej budowli drewnianej. Zamek otaczał mur i fosy. W zamku rezydowali biskupi chełmińscy. Po bitwie pod Grunwaldem zamek trafił w ręce polskie a biskup Arnold Stapila złożył hołd królowi Władysławowi Jagielle. Jednak po zawarciu pokoju toruńskiego w 1411 wojska polskie musiały opuścić Lubawę. W czasie kolejnej wojny z zakonem krzyżackim tzw. wojny golubskiej wojska polskie pomimo pięciodniowego oblężenia nie zdołały odzyskać zamku.

W czasie wojny trzynastoletniej Lubawa poparła Związek Pruski i stanęła po stronie powstania antyzakonnego, w wyniku czego zamek był atakowany a miasto najeżdżane przez wojska zakonu krzyżackiego. Sytuacja zmieniła się kiedy biskupem został Bartłomiej Rogser który poddał Lubawę Krzyżakom w 1459 jednak w wyniku pokoju toruńskiego miasto i zamek w 1466 wróciły pod polskie panowanie. W 1545 roku budowlę zniszczył pożar. W 1521 zamek był ponownie oblegany przez wojska zakonu krzyżackiego. W 1627 z inicjatywy biskupa Jakuba Zadzika zamek został gruntownie przebudowany. Przebudowę kontynuował biskup Jan Lipski i w 1637 zamek stał się barokową rezydencją[1]. Od 1773 roku zamek niszczał i został zrujnowany na początku XIX stulecia. W 1826 roku został rozebrany. Do dnia dzisiejszego przetrwały fragmenty fundamentów, murów i zapewne jedna z dwóch baszt, która była domem mieszkalnym.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Janusz Bieszk: Zamki państwa krzyżackiego w Polsce. Bellona Warszawa 2010, s.60-61.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Polska: mapa zamków, Warszawa Wrocław: Polskie Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych im. Eugeniusza Romera, 1995.