Klonowo (powiat ostródzki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Klonowo
Państwo  Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat ostródzki
Gmina Ostróda
Strefa numeracyjna (+48) 89
Tablice rejestracyjne NOS
SIMC 0485090
Położenie na mapie gminy wiejskiej Ostróda
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Ostróda
Klonowo
Klonowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Klonowo
Klonowo
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Klonowo
Klonowo
Położenie na mapie powiatu ostródzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu ostródzkiego
Klonowo
Klonowo
Ziemia53°31′06″N 19°56′55″E/53,518333 19,948611
Strona internetowa miejscowości
Ten artykuł dotyczy wsi w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. ostródzkim. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.

Klonowo (niem. Klonau[1]) – osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Ostróda. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa olsztyńskiego.

Wieś Klonowo położona jest na Mazurach, na samym skraju gminy Ostróda – na styku powiatu iławskiego i ostródzkiego. Najłatwiej znaleźć ją jadąc drogą DK15 (Toruń-Olsztyn). Na tej trasie między Lubawą a Ostródą leży miejscowość Smykówko. Przed tą miejscowością – jadąc od Lubawy, bądź za nią – jadąc od Ostródy, należy skręcić w boczną drogę. Kierunkowskaz wyznacza drogę do Klonowa. Wiedzie krętymi zygzakami aż na sam szczyt Dylewskiej Góry (najwyższe wzniesienie Warmii i Mazur), po czym równie wąsko i stromo opada w dół. I właśnie u podnóża wzniesienia ulokowana jest wieś Klonowo. Z kierunku Olsztyna czy Warszawy najlepszy dojazd jest od strony wsi Pawłowo. Z drogi DK7 należy zjechać na drogę DW537 (kierunek na Lubawę). Ta sama trasa wiedzie także na pola Grunwaldu.

W najbliższym sąsiedztwie znajduje się wspominana już Dylewska Góra (ok. 6 km) oraz wyciąg narciarski na Czubatce we wsi Wygoda (ok. 2 km). W Glaznotach można podziwiać jedną z nielicznych pozostałości linii kolejowej – malowniczo usytuowany wiadukt. Atrakcję tej wsi stanowi ponadto restaurowany właśnie XIV-wieczny kościół metodystyczno-ewangelicki (ok. 7 km). W nieznacznym oddaleniu od Klonowa pozostają pola Grunwaldu (15 km), Lubawa (17 km) i Ostróda (22 km), a także piękne jeziora w Dąbrównie (12 km).

We wsi znajduje się pałac wybudowany w 1864 r., w którym obecnie mieści się gospodarstwo agroturystyczne[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W czasach krzyżackich wieś pojawia się w dokumentach w roku 1379, podlegała pod komturię w Dąbrównie, były to dobra rycerskie[3]. W 1379 r. majątek ziemski w Klonowie był własnością niejakiego Pricława. W tym samy roku komtur ostródzki Kuno von Liebenstein nada Hanusowi Krusinowi 50 włók na prawie chełmińskim. W 1504 r. kapituła chełmińska sprzedała barcie, należące do majątku Klonowo oraz 4 włóki Macowi Chmielowi. Według danych z 1579 r. Klonowo należało do Jana von Gablenza leżało odłogiem (razem z majątkiem w Jagodzinach, łącznie 80 włók ziemi). W 1683 r. wdowa po włascicielu majątku, wydierżawiłana 12 lat ziemię Reinholdowi von Rosenowi. W 1640 r. Jan Larson (sekretarz polski) podarował Kolegium Jezuickiemu w Braniewie 5 włók i 5 mórg lasu, należącego do Klonowa. Pięć lat później las ten został sprzedany Reinholdowi von Rosenowi. w 1717 r. we wsi mieszkało dwóch rzemieślników (wraz z sześcioma pomocnikami) wytwarzającymi popiół (potaż). W 1739 r. większość gruntów Klonowa była zalesiona. W 1819 r. wieś określano jako dziką i nie umieszczano na mapach. W 1880 w Klonowie mieszkało 245 osób. W 1895 r. wieś obejmowała 1147 ha i mieszkały w niej 154 osoby. W tym czasie w Klonowie było 11 domów. W 1925 r. w Klonowie było 286 mieszkańców. W 1939 r. wieś zamieszkiwały 283 osoby.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty[4]:

  • zespół pałacowy, 2 poł. XIX,
    • pałac
    • park

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262)
  2. Piotr Skurzyński "Warmia, Mazury, Suwalszczyzna" Wyd. Sport i Turystyka - Muza S.A. Warszawa 2004 ​​​ISBN 83-7200-631-8​ s. 217
  3. Cz. Baszyński: Osadnictwo komturstwa ostródzkiego do połowy XV w. Zapiski historyczne, t. 25, 1960, str.: 103-118, za Ostróda. Z dziejów miasta i okolic. Pojezierze, Olsztyn, 1976, 448 str.
  4. Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków - stan na 31.12.2017 woj. warmińsko-mazurskie

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ostróda. Z dziejów miasta i okolic. Pojezierze, Olsztyn, 1976, 448 str.