Klonowo (powiat ostródzki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Klonowo
Państwo  Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat ostródzki
Gmina Ostróda
Strefa numeracyjna (+48) 89
Tablice rejestracyjne NOS
SIMC 0485090
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Klonowo
Klonowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Klonowo
Klonowo
Ziemia53°31′06″N 19°56′55″E/53,518333 19,948611
Strona internetowa miejscowości
Ten artykuł dotyczy wsi w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. ostródzkim. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.

Klonowo (niem. Klonau[1]) – osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Ostróda. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa olsztyńskiego.

Wieś Klonowo położona jest na Mazurach, na samym skraju gminy Ostróda – na styku powiatu iławskiego i ostródzkiego. Najłatwiej znaleźć ją jadąc drogą DK15 (Toruń-Olsztyn). Na tej trasie między Lubawą a Ostródą leży miejscowość Smykówko. Przed tą miejscowością – jadąc od Lubawy, bądź za nią – jadąc od Ostródy, należy skręcić w boczną drogę. Kierunkowskaz wyznacza drogę do Klonowa. Wiedzie krętymi zygzakami aż na sam szczyt Dylewskiej Góry (najwyższe wzniesienie Warmii i Mazur), po czym równie wąsko i stromo opada w dół. I właśnie u podnóża wzniesienia ulokowana jest wieś Klonowo. Z kierunku Olsztyna czy Warszawy najlepszy dojazd jest od strony wsi Pawłowo. Z drogi DK7 należy zjechać na drogę DW537 (kierunek na Lubawę). Ta sama trasa wiedzie także na pola Grunwaldu.

W najbliższym sąsiedztwie znajduje się wspominana już Dylewska Góra (ok. 6 km) oraz wyciąg narciarski na Czubatce we wsi Wygoda (ok. 2 km). W Glaznotach można podziwiać jedną z nielicznych pozostałości linii kolejowej – malowniczo usytuowany wiadukt. Atrakcję tej wsi stanowi ponadto restaurowany właśnie XIV-wieczny kościół metodystyczno-ewangelicki (ok. 7 km). W nieznacznym oddaleniu od Klonowa pozostają pola Grunwaldu (15 km), Lubawa (17 km) i Ostróda (22 km), a także piękne jeziora w Dąbrównie (12 km).

We wsi znajduje się pałac wybudowany w 1864 r., w którym obecnie mieści się gospodarstwo agroturystyczne[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W czasach krzyżackich wieś pojawia się w dokumentach w roku 1379, podlegała pod komturię w Dąbrównie, były to dobra rycerskie[3]. W 1379 r. majątek ziemski w Klonowie był własnością niejakiego Pricława. W tym samy roku komtur ostródzki Kuno von Liebenstein nada Hanusowi Krusinowi 50 włók na prawie chełmińskim. W 1504 r. kapituła chełmińska sprzedała barcie, należące do majątku Klonowo oraz 4 włóki Macowi Chmielowi. Według danych z 1579 r. Klonowo należało do Jana von Gablenza leżało odłogiem (razem z majątkiem w Jagodzinach, łącznie 80 włók ziemi). W 1683 r. wdowa po włascicielu majątku, wydierżawiłana 12 lat ziemię Reinholdowi von Rosenowi. W 1640 r. Jan Larson (sekretarz polski) podarował Kolegium Jezuickiemu w Braniewie 5 włók i 5 mórg lasu, należącego do Klonowa. Pięć lat później las ten został sprzedany Reinholdowi von Rosenowi. w 1717 r. we wsi mieszkało dwóch rzemieślników (wraz z sześcioma pomocnikami) wytwarzającymi popiół (potaż). W 1739 r. większość gruntów Klonowa była zalesiona. W 1819 r. wieś określano jako dziką i nie umieszczano na mapach. W 1880 w Klonowie mieszkało 245 osób. W 1895 r. wieś obejmowała 1147 ha i mieszkały w niej 154 osoby. W tym czasie w Klonowie było 11 domów. W 1925 r. w Klonowie było 286 mieszkańców. W 1939 r. wieś zamieszkiwały 283 osoby.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty[4]:

  • zespół pałacowy, 2 poł. XIX,
    • pałac
    • park

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262)
  2. Piotr Skurzyński "Warmia, Mazury, Suwalszczyzna" Wyd. Sport i Turystyka - Muza S.A. Warszawa 2004 ​​​ISBN 83-7200-631-8​ s. 217
  3. Cz. Baszyński: Osadnictwo komturstwa ostródzkiego do połowy XV w. Zapiski historyczne, t. 25, 1960, str.: 103-118, za Ostróda. Z dziejów miasta i okolic. Pojezierze, Olsztyn, 1976, 448 str.
  4. Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków - stan na 31.12.2017 woj. warmińsko-mazurskie

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ostróda. Z dziejów miasta i okolic. Pojezierze, Olsztyn, 1976, 448 str.