Armata przeciwpancerna wz. 36
| Armata przeciwpancerna wz. 36 | |
 Armata przeciwpancerna wz. 36 z zerwaną częścią tarczy |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo | Szwecja, Polska |
| Producent | Bofors, SMPzA |
| Rodzaj | armata przeciwpancerna |
| Historia | |
| Wyprodukowano | ok. 1000 szt. |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Kaliber | 37 mm |
| Nabój | 37×257R |
| Długość lufy | 1665 mm |
| Donośność | 7100 m |
| Długość | 3050 mm |
| Szerokość | 1220 mm |
| Wysokość | 1010 mm |
| Masa | 930 kg |
| Wysokość linii ognia | 620 mm |
| Szybkostrzelność | 10 strz/min |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Armata przeciwpancerna wz. 36 – polska wersja szwedzkiej armaty przeciwpancernej kal. 37 mm firmy Bofors.
Spis treści |
[edytuj] Dane taktyczno-techniczne
Armata Bofors w trakcie rekonstrukcji historycznej
- producent: Stowarzyszenie Mechaników Polskich z Ameryki (SPMzA) w Pruszkowie na licencji Boforsa (ok. 300 szt. zakupiono w Szwecji).
- typ: armata przeciwpancerna holowana przez zaprzęg konny lub ciągnik kołowy.
- kaliber: 37 mm
- amunicja: 37x257R
- długość lufy: 45 kalibrów (1665 mm)
- ciężar:
- wymiary
- w położeniu marszowym (samej armaty): – długość: 3050 mm, – szerokość: 1220 mm, – wysokość: 1010 mm
- długość z przodkiem i zaprzęgiem: 7,1 m
- donośność:
- maksymalna: 7100 m
- skuteczna przy strzelaniu do:
- wozów bojowych: 2000 m
- szybkostrzelność praktyczna: 10 strz/min
- kąty ostrzału:
- w płaszczyźnie poziomej
- ze złożonymi ogonami 6°
- z rozłożonymi ogonami +/- 25°
- w płaszczyźnie pionowej + 25° –10°
- w płaszczyźnie poziomej
- wysokość linii ognia: 620 mm
- tarcza pancerna grubości 4-5 mm
- celownik teleskopowy PZO o polu widzenia 30° i powiększeniu 1,4
- prędkość początkowa pocisku: 800 m/s
- pociski:
- pocisk przeciwpancerny, przeciwpancerny ze smugaczem, odłamkowo-burzący
- ciężar pocisku: 0,70 kg
- ciężar naboju: 1,45 kg
Jednostka ognia: 40 nb, w tym nb z poc. przeciwpancernym – 32, nb z poc. kruszącym – 8. Przodek mieścił 2 JO.
- skuteczność: z odległości 100 metrów potrafiły przebić pancerz o grubości do 40 mm przy uderzeniu pod kątem 30°.
- zaprzęg:
- obsługa: 4-5 ludzi ?
- działon: 7 osób w piechocie
- działonowy
- celowniczy
- ładowniczy
- 3 amunicyjnych
- woźnica
- uzupełniony w kawalerii o koniowodnych.
- uzbrojenie indywidualne:
- działonowy: pistolet Vis
- pozostali: karabinki wz. 29
- WP posiadało we wrześniu ok. 1200 szt.
[edytuj] Ocena skuteczności armaty
Doświadczenia z walk w 1939 r. pokazały, iż armata ta była bronią bardzo skuteczną. Niewielkie wymiary pozwalały na szybkie i łatwe ukrycie działka, zaś siła ognia była wystarczająca, by zniszczyć wszystkie typy czołgów biorących udział w agresji na Polskę. Armata ta mogła przebić pancerz grubości 40 mm z odległości 100 m. Jednak podczas Kampanii wrześniowej większość niemieckich czołgów miała dużo cieńszy pancerz (Panzer I, Panzer II, Panzer III o grubości 15 mm, a najcięższy z nich Panzer IV miał w 1939 roku pancerz grubości 30 mm). Niska masa armaty powodowała, iż była ona niezwykle mobilna, szczególnie kiedy wyposażono w nie oddziały kawaleryjskie, mogące przemieszczać armatę praktycznie w dowolnym terenie. Te zalety spowodowały, iż broń ta cieszyła się u żołnierzy polskich bardzo dobrą reputacją. Niestety, rok 1939 był jednym z ostatnich, w których armata ta prezentowała dużą wartość bojową. Kolejne modele czołgów były coraz większe, coraz lepiej opancerzone i czas małokalibrowych działek przeciwpancernych dobiegł końca.
[edytuj] Zachowane egzemplarze
Jedna z armat eksponowana jest w fińskim muzeum czołgów w Parola. Drugi egzemplarz znajduje się w Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie i została ona znaleziony w 1977 w czasie prac ziemnych na osiedlu Bródno. Dwie armaty tego typu zostały zakupione ze Szwecji i Finlandii i znajdują się w zbiorach na Westerplatte, biorąc udział w różnych rekonstrukcjach historycznych[1].
Przypisy
- ↑ Nowa armata na Westerplatte. trojmiasto.pl, 2008-05-31. [dostęp 2011-09-12].
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||||||||||||||||||||
