BMPT

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
BMPT
BMPT na wystawie w Żukowski pod Moskwą (2012)
BMPT na wystawie w Żukowski pod Moskwą (2012)
Dane podstawowe
Państwo  Rosja
Producent Kartcew-Wenediktow
Typ pojazdu wóz bojowy
Trakcja gąsienicowa
Załoga 5 osób
Historia
Produkcja od 1995
Dane techniczne
Silnik W92S2 (Terminator) lub B92C2 (Ramka) Diesel (1000 KM)
Długość 6.96 m
Szerokość 3.46 m
Wysokość 2.10 m
Masa 47 ton
Osiągi
Prędkość 65 km/h
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2x Działka automatyczne kal. 30 mm 2A42
2x Granatniki automatyczne AGS-17 kal. 30 mm
1x Karabin maszynowy PK/PKS
4x 9M120-1 Ataka-T ATGM
Użytkownicy
 Rosja
 Kazachstan
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

BMPT "Terminator"[1] (ros. Боевая машина поддержки танков) lub Obiekt 199 "Ramka" – rosyjski ciężki wóz bojowy wsparcia czołgów (ang. Tank Support Fighting Vehicle – TSFV). Zaprojektowany do współdziałania z oddziałami pancernymi, a także piechotą, głównie w czasie walk toczonych na obszarach miejskich, podczas konfliktów lokalnych. Idea pojazdu oparta jest głównie na doświadczeniach wojen w Czeczeni[2].

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Pojazd został zbudowany w oparciu o podwozie czołgu T-72 MBT, możliwa jest również jego wersja z użyciem podwozia T-90. Jego uzbrojenie składa się z dwóch działek automatycznych kal. 30 mm 2A42 (900 szt. amunicji), jednego karabinu maszynowego PK/PKS (2 000 szt. amunicji), czterech wyrzutni rakiet przeciwpancernych 130 mm 9M120-1 Ataka-T ATGM z laserowym systemem naprowadzania (4 pociski) umieszczonych w bezzałogowej wieży i dwóch granatników automatycznych AGS-17 kal. 30 mm (po 300 szt. amunicji każdy) ulokowanych w przedniej ścianie pancerza nad gąsienicami[2].

Uzbrojenie pojazdu zapewnia mu wyjątkową siłę ognia, którą zdolny jest prowadzić do czterech celów równocześnie, pod maks. kątem 45 st., w zasięgu skutecznego ognia do 5 km. Automatyczny system prowadzenia ognia "Ramka" zawiera naprowadzanie telewizyjne, laserowe i optyczne (360-stopniowe). Uzbrojeniem wieży operuje dowódca pojazdu. Dwaj strzelcy, wykorzystując stabilizowane systemy dzienno-nocne, obsługują granatniki AGS-17. Pojazd wyposażony jest w kompatybilne systemy nawigacji satelitarnej: GPS i GLONASS. Maszyna posiada systemy wykrywania namierzania wiązka laserową[2].

Oprócz głównej jednostki napędowej "Terminator" posiada pomocniczy silnik Diesela, który generuje energię elektryczną umożliwiającą operowanie uzbrojeniem pojazdu podczas gdy pozostaje on w bezruchu z wyłączoną główną jednostką napędową. Pojazd jest w stanie pokonywać przeszkody wodne do głębokości 5 m.

Załogę stanowi pięciu ludzi: dowódca, kierowca-mechanik, celowniczy i dwóch strzelców granatników AGS-17.

Pojazd wyposażony jest w pancerz reaktywny uzupełniony ekranami przeciwkumulacyjnymi. Pomimo użycia kadłuba czołgu T-72, dzięki wykorzystaniu silnika z T-90 i nowoczesnym środkom obrony, pojazd nie ustępuje konstrukcji T-90, a nawet, dzięki wykorzystaniu reaktywnego pancerza "Relikt" przewyższa ją. Pojazd wyposażony jest w system ochrony filtrowowentylacyjnej chroniący go przed atakiem chemicznym i pyłem radioaktywnym oraz w system elektro-magnetycznej obrony zapewniający mu neutralizację min i ochronę przed fugasami.

Historia powstania[edytuj | edytuj kod]

Prace konstrukcyjne nad pojazdem rozpoczęto w 1998 roku w Uralskim Biurze Konstrukcyjnym Przemysłu Transportowo-Maszynowego w Niżnym Tagile. Po kilku modernizacjach pierwotnego projektu z 2001 roku, polegających głównie na zwiększeniu jego siły ognia (dodano jeszcze jedno działko 2A42, a dwie wyrzutnie rakiet 9M133 Kornet zastąpiono czterema wyrzutniami pocisków 9M120 Ataka-V) w 2006 roku zakończono ostatecznie prace nad pojazdem i wyprodukowano 4 sztuki[2]. Do 2010 roku planowano uruchomić produkcję seryjną, co jednak nie nastąpiło[2].

Użycie[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wozy zostały dostarczone armii rosyjskiej na początku 2005 roku (bliżej nie znana liczba pojazdów wersji z 2000 roku w którą wyposażono szkołę oficerską w Riazaniu). Pomimo oficjalnych deklaracji o wprowadzeniu pojazdu na uzbrojenie armii rosyjskiej do 2010 roku[3], wciąż pozostaje on jedynie doświadczalnym, efektownym obiektem wystawowym, prezentowanym ma na targach uzbrojenia w Rosji i za granicą. W 2010 roku rosyjskie ministerstwo obrony oficjalnie poinformowało o usunięciu "Terminatora" (obok kilku innych projektów) z listy państwowych zamówień obronnych, uznając pojazd za przestarzały, oparty na nienowoczesnych, radzieckich konstrukcjach. Eksperci podkreślali jego słabą i przestarzałą pasywną obronę pancerza, z powodu której pojazd, pomimo dużej i nowoczesnej siły ognia, mógłby być stosunkowo łatwo wyeliminowany z walki już w pierwszych minutach boju. Zbyt liczna załoga i stosunkowo słaba możliwość pokonywania przeszkód wodnych były dla nich dodatkowymi minusami[2].

W 2011 roku 3 najnowsze wersje maszyny znajdowały się na uzbrojeniu sił zbrojnych Kazachstanu, dostarczone na podstawie kontraktu zawartego rok wcześniej[4].

Przeznaczenie[edytuj | edytuj kod]

W założeniu jego konstruktorów pojazd przeznaczony jest do współdziałania z dwoma, a w terenie zabudowanym z jednym konwencjonalnym czołgiem. Jest w stanie niszczyć siłę żywą przeciwnika na obszarze 3 km. kw.[1]. Ma on za zadanie, posiadając wyjątkowo wyspecjalizowany system obrony, osłaniać atakujące czołgi przed bezpośrednimi środkami zwalczania czołgów typu: pociski z ręcznej broni przeciwpancernej, miny, itp.; wspierać atakującą piechotę i zwalczać lekkoopancerzone pojazdy przeciwnika oraz nisko lecące cele [2]. Siłą ognia BMPT zapewnia wsparcie równorzędne dwóm zmechanizowanym plutonom konwencjonalnych sił[2].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Rossijskaja armija woorużitsja tiażełym "Tierminatorom" (ros.). W: Lienta.ru [on-line]. 2005-03-15. [dostęp 2011-03-26].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 Bojewaja maszyna poddierżki tankow - BMPT (ros.). W: Sowriemiennaja Armija [on-line]. 2010-08-14. [dostęp 26 grudnia 2013].
  3. Do 2010 goda Suchoputnyje wojska połuczat kompliekt nowoj bojewoj maszyny poddierżki tankow (ros.). W: Arms-tass [on-line]. 2007-06-01. [dostęp 26 grudnia 2013].
  4. Gusienicznaja tiechnika na paradie w Astanie budiet "pierieobuta w asfaltochodnyje baszmaki" (ros.). W: newskaz.ru [on-line]. [dostęp 26 grudnia 2013].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]