T-90

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
T-90
Czołg T-90 w barwach armii rosyjskiej.
Czołg T-90 w barwach armii rosyjskiej.
Dane podstawowe
Państwo  Rosja
Producent Uralwagonzawod
Typ pojazdu czołg podstawowy
Trakcja gąsienicowa
Załoga 3
Historia
Produkcja od 1993
Egzemplarze 1667+ szt.
Dane techniczne
Silnik W zależności od modelu czołgu:
Model 84 W-84 12-cyl. diesel,
W-92 12-cylindrowy diesel,
W-96 12-cylindrowy diesel
o mocy W zależności od modelu czołgu:
840 KM (z silnikiem 84 W-84),
1000 KM (z silnikiem W-92),
1250 KM (z silnikiem W-96)
Długość 6,86 m
Szerokość 3,37 m
Wysokość 2,23 m
Masa 46,5 t
Moc jedn. W zależności od modelu czołgu:
13,5 kW/t (18,1 KM/t) (z silnikiem 84 W-84),
15,2 kW/t (20,4 KM/t) (z silnikiem W-92),
17,6 kW/t (23,7 KM/t) (z silnikiem W-96)
Osiągi
Prędkość 65 km/h
Zasięg 650 km
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) do 1,20 m
Rowy (szer.) do 2,80 m
Ściany (wys.) do 0,85 m
Dane operacyjne
Uzbrojenie
armata gładkolufowa 2A46M Rapair 3 kalibru 125 mm

sprzężony karabin maszynowy 7,62 mm PKT lub PKTM,
przeciwlotniczy karabin maszynowy 12,7 mm 9P17 NSWT lub 9P49 Kord

Użytkownicy
 Algieria – 180 sztuk
 Azerbejdżan - 94 sztuki[1]
 Indie – 800 sztuk
 Korea Północna – 1 sztuka
 Rosja – 436 T-90A i 266 T-90 (2011)[2]
 Turkmenistan - 40 sztuk T-90S (2011) [3]
 Uganda - 31 sztuk (2011)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

T-90rosyjski współczesny czołg podstawowy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Czołg T-90 wszedł do produkcji w 1993 roku. Jego konstrukcja jest oparta na prototypie noszącym oznaczenie T-88. Pierwotnie zakładano stworzenie całkowicie nowej konstrukcji, ale wersja produkcyjna bazuje na T-72BM, z wykorzystaniem podzespołów czołgu T-80. T-90 posiada pancerz reaktywny nowej generacji Kontakt-5 na kadłubie i wieży. Ewenementem jest, że Rosjanie zdecydowali się na eksport tak nowoczesnego czołgu, który dopiero co wprowadzili do służby w swojej armii. Takie zachowanie wymuszone jest silną konkurencją na rynkach światowych.

Wersje pojazdu[edytuj | edytuj kod]

  • T-90 - wersja oryginalna
    • T-90E - wersja eksportowa
    • T-90K - wersja dowódcza, posiadająca dodatkowy sprzęt łączności i nawigacyjny.
    • T-90MBT - wersja do walki elektronicznej
    • T-90A - wersja seryjna dla armii rosyjskiej ze spawaną wieżyczką, silnik V-92S2, wizjer termiczny ESSA. Znany także jako T-90 Vladimir lub T-90M.
      • T-90S - wersja eksportowa
        • T-90SK - eksportowa wersja T-90K
        • T-90S "Bhishma" - wersja dla armii indyjskiej, pozbawiona aktywnego systemu ochrony Sztora
        • T-90SA - wersja dla armii algierskiej
        • T-90M - wersja zmodernizowana (M)
        • T-90MS - wersja zmodernizowana na eksport
  • BREM-72 - opancerzony pojazd ratunkowy
  • MTU-90 - most czołgowy z modelem MLC50
  • IMR-3 - pojazd inżynieryjny
  • BMR-3 - pojazd usuwający miny

Użytkownicy[edytuj | edytuj kod]

Obok armii rosyjskiej, czołgi używane są również w innych armiach (które nabywały wersję eksportową T-90S). W lutym 2001 roku Indie zakupiły od Rosji 310 czołgów T-90S za 780 mln USD. Od 2006 trwa produkcja licencyjna 1330 maszyn zmodernizowanej wersji T-90M. W Indiach T-90S, noszący nazwę Bhishma, zastąpił Vijayanta. 180 sztuk T-90S otrzymała armia Algierii. W Armii Rosyjskiej służy około 400 czołgów T-90. Jeden egzemplarz został zakupiony przez KRLD w sierpniu 2001 roku. Zakup 180 czołgów T-90S negocjuje Arabia Saudyjska. W przetargu na czołg dla Armii Malezyjskiej przegrał konkurs z polskim PT-91M .

Uzbrojenie[edytuj | edytuj kod]

  • Uzbrojenie główne:
    • gładkolufowa armata 125 mm 2A46M-4
  • Uzbrojenie dodatkowe:
    • sprzężony karabin maszynowy 7,62 mm PKT lub PKTM
    • przeciwlotniczy karabin maszynowy 12,7 mm 9P17 NSWT lub 9P49 Kord (wersje NSW)

Armata 125 mm 2A46M-4 jest przystosowana do strzelania pociskami:

Wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Jednym z ciekawszych elementów wyposażenia T-90 jest system ochrony aktywnej TSzU-1-7 Sztora, mający na celu zmniejszenia prawdopodobieństwa trafienia przez rakietowe pociski przeciwpancerne. W jego skład wchodzi stacja zakłóceń optycznych OTSzU-1, której umieszczone po bokach lufy reflektory emitują modulowane promieniowanie podczerwone w sektorze +/- 20° od osi lufy. Przeznaczone są do zakłócania systemów kierowania pocisków zdalnie kierowanych półautomatycznie (np. TOW, HOT, MILAN, M47 Dragon). Imitując światło trasera pocisku, system Sztora może zakłócić funkcjonowanie umieszczonego na wyrzutni systemu śledzenia pocisku, a tym samym spowodować przekazywanie błędnych komend kierujących[4]. Reflektory te mogą także służyć jako źródło promieniowania podczerwonego na potrzeby przyrządów noktowizyjnych. Drugim komponentem systemu Sztora jest system zakłócania pocisków samonaprowadzających się półaktywnie laserowo (jak AGM-114 Hellfire, AGM-65 Maverick). System wykrywa oświetlenie czołgu przez promień lasera w zakresie 360 stopni wokół, po czym obraca wieżę czołgu i wystrzeliwuje w kierunku pocisku granaty 3D17 kalibru 81 mm systemu Tucza (12 wyrzutni na wieży), stawiające nieprzenikalną dla lasera zasłonę aerozolową na odległości 55-70 m od czołgu, w ciągu trzech sekund od sygnału o oświetleniu[4]. Może to spowodować zerwanie samonaprowadzania się pocisku, kierującego się na odbity od czołgu promień lasera.

Odpowiedniki czołgu[edytuj | edytuj kod]

Odpowiedniki czołgu T-90 (głównie w kategoriach eksportowych):

Zdjęcia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. http://wojsko.info/index.php/europa/a-c/azerbejdzan
  2. T-90/S MBT (ang.). Warfare.ru. [dostęp 2011-12-31].
  3. http://www.tvn24.pl/wiadomosci-ze-swiata,2/rosyjskie-czolgi-w-odpowiedzi-na-niestabilnosc,200506.html
  4. 4,0 4,1 Władimir Iljin, T-90S - osnownoj tank w: Tiechnika i Woorużenie nr 3/2001, s.8-9

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]