Bazylika Najświętszego Serca Jezusowego w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bazylika Najświętszego Serca Jezusowego w Warszawie
bazylika mniejsza, kościół parafialny
Distinctive emblem for cultural property.svg 682 z 1.07.1965[1]
Bazylika Najświętszego Serca Jezusowego
Bazylika Najświętszego Serca Jezusowego
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Najświętszego Serca Jezusowego w Warszawie
Wezwanie Najświętszego Serca Jezusowego
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Bazylika Najświętszego Serca Jezusowego w Warszawie
Bazylika Najświętszego Serca Jezusowego w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bazylika Najświętszego Serca Jezusowego w Warszawie
Bazylika Najświętszego Serca Jezusowego w Warszawie
Ziemia 52°15′31,5″N 21°03′34,0″E/52,258750 21,059444
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Grób projektanta bazyliki - architekta Łukasza Wolskiego na Starych Powązkach w Warszawie

Bazylika Najświętszego Serca Jezusowego w Warszawiekościół parafialny na Pradze-Północ w Warszawie, znajdujący się przy ul. Kawęczyńskiej 57/59. Opiekę nad świątynią sprawują salezjanie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kościół wybudowany został w latach 1907-1923 według projektu Łukasza Wolskiego. Fundatorem kościoła był Michał Piotr Radziwiłł, od którego imienia tę część Pragi nazywano Michałowem. Inicjatorką budowy i osobą wspierającą rozwój świątyni była jednak jego żona Maria z Kieżgajłłów-Zawiszów Radziwiłłowa. Rozpoczęcie budowy świątyni przypada na czas odnowy życia eklezjalnego w Polsce po ukazie wydanym przez cara w 1905 pozwalającym między innymi na tworzenie nowych parafii.

Dnia 30 czerwca 1904 księżna Maria otrzymała błogosławieństwo papieża Piusa X na budowę świątyni pod wezwaniem Najświętszego Serca Jezusa, która miała powstać na wzór bazyliki św. Pawła za Murami w Rzymie. Ten odręcznie pisany przez Ojca Św. dokument jest do dzisiaj pieczołowicie przechowywany w archiwum parafii.

Pierwszy etap prac związanych z budową przerwał w 1914 wybuch I wojny światowej. Zostały one wznowione dopiero w 1919 pod kierunkiem Hugona Kudera i trwały przez cały okres dwudziestolecia międzywojennego.

25 października 1919, jeszcze podczas budowy kościoła, kardynał Aleksander Kakowski erygował, z ważnością od 1 listopada, parafię Najświętszego Serca Pana Jezusa.

Nuncjusz papieski Achille Ratti interesował się postępem prac w czasie budowy bazyliki, a po zostaniu papieżem – jako Pius XI – nadał w dniu 23 stycznia 1923 ukończonej świątyni zaszczytny tytuł bazyliki mniejszej. 16 kwietnia tego samego roku kardynał Aleksander Kakowski dokonał konsekracji świątyni.

Od 1931, zgodnie z wolą fundatorki kościoła, opiekę nad nim pełnią i pracę duszpasterską prowadzą salezjanie.

W sierpniu 1991 Bazylikę odwiedził ówczesny papież Jan Paweł II.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Gmach bazyliki wykazuje pewne podobieństwo do rzymskiej Bazyliki św. Pawła za Murami i ogólnie bazylik wczesnochrześcijańskich, jednak architekt nadał mu formy historyzującego modernizmu i klasycystyczną fasadę. Liczy ona dwie kondygnacje i poprzedzona jest złożonym z dziesięciu kolumn portykiem ustawionym na wysokim stylobacie, kryjącym ogromny dolny kościół mogący pomieścić dziesięć tysięcy osób.

Do bocznej elewacji kościoła przylega licząca pięć kondygnacji wieża, projektowana już przed wojną, lecz wybudowana dopiero w latach 1998-1999.

Wewnątrz kościoła nawę główną oddzielają od naw bocznych dwa rzędy ogromnych, granitowych kolumn korynckich. Pewną wartość artystyczną mają także wykonane po wojnie ołtarze oraz liczne dekoracje malarskie.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Teren i osiedle otaczające bazylikę było od imienia fundatora świątyni nazywane Michałowem. Obecnie stanowi część osiedla Szmulowizna.
  • Bazylika była największym kościołem przedwojennej Warszawy. Świątynia liczy 65 metrów długości przy szerokości 30 i wysokości 22 metrów.
  • Papież Pius XI powiedział kiedyś o tej świątyni La piú bella chiesa in Polonia (pol. Najpiękniejszy kościół w Polsce)
  • Kolumny bazyliki oddzielające nawę główną od naw bocznych zostały pierwotnie wykonane dla bazyliki Św. Pawła za Murami w Rzymie. Okazały się jednak za krótkie i zostały sprzedane w 1915 roku Marii z Zawiszów Radziwiłłowowej, która oddała je na potrzeby budowanego w Warszawie kościoła.
  • Wnętrze bazyliki jest wykorzystywane jako sala koncertowa.

Msze święte[edytuj | edytuj kod]

  • niedziele i święta: godz. 7.00, 8.30, 10.00, 11.30 (dla dzieci), 13.00 (suma), 18.00, 19.30 (dla młodzieży i studentów)
  • dni powszednie: godz. 7.00, 8.00, 12.00, 18.00

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]