Czech

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy legendarnej postaci. Zobacz też: osoby o nazwisku Czech oraz miejscowość Czech.
Czech

Czech (łac. Bohemus, czes. Čech) – legendarny protoplasta Czechów.

Wymieniony po raz pierwszy w kronice Kosmasa jako Bohemus. Kosmas nie podał jego rodowodu ani pochodzenia. Miał wkroczyć ze swoim ludem do niezamieszkanego wówczas kraju nazwanego jego imieniem, gdzie się osiedlił. Według Kosmasa założył pierwszy gród na górze Říp, gdzie ustanowił kult przyniesionych ze sobą z ojczyzny bóstw.

Według Kosmasa następcą Bohemusa miał być Krok, który według Roczników z Hradiště-Opatovice był jego synem. Z kolei według XIV-wiecznej Kroniki Dalimila Bohemus przybył do Czech wraz z drużyną i sześcioma braćmi z Karyntii, skąd został wygnany za zabójstwo. XVI-wieczny kronikarz Václav Hájek obliczył datę zasiedlenia Czech przez Bohemusa na 644 rok. Czesi w późniejszych podaniach odrzucili historycznego księcia Czech Lecha, zmieniając go ustawicznie na Becha, by dopasować go do eponimu Bech — "praojciec Bohemów, Czechów"[1].

Według polskiej Kroniki wielkopolskiej Czech był młodszym bratem Lecha i Rusa, którzy przybyli z Panonii. W późniejszej, czeskiej wersji tej legendy, Rus już nie występuje.

Wikimedia Commons
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło Czech w Wikisłowniku

Przypisy

  1. Janusz Roszko, Kolebka Siemowita, Iskry, Warszawa 1980, s. 119.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]