Harold Jeffreys

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Sir Harold Jeffreys (ur. 22 kwietnia 1891 w Fatfield, Anglia, zm. 18 marca 1989 w Cambridge) – angielski astronom, statystyk, matematyk i geofizyk.

Wykładał matematykę i geofizykę na Uniwersytecie w Cambridge od 1914 roku. Prowadził badania nad pochodzeniem Układu Słonecznego, teorią ruchów biegunów ziemskich, historią termiczną Ziemi oraz rozchodzenia się fal sejsmicznych. Pracował również nad teorią prawdopodobieństwa,[1] hydrodynamiką i teorią sprężystości. Poślubił Berthę Swirles (1903-1999), brytyjską matematyk i fizyk, i razem z żoną napisał w 1940 pracę: "Metody matematyczne fizyki"[2]. W 1953 otrzymał Złoty Medal Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego.

Prowadząc badania astronomiczne ustalił, że cztery duże gazowe planety (Jowisz, Saturn, Uran, Neptun) są bardzo chłodne. Opracował pierwsze modele budowy tych planet.[3]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wielka Encyklopedia Powszechna PWN (1962-1969)

Przypisy

  1. The Theory of Probability. OUP Oxford, 6 Sierpnia 1998. ISBN 978-0-19-158967-6.
  2. Methods of Mathematical Physics. Cambridge University Press, 18 Listopada 1999. ISBN 978-0-521-66402-8.
  3. Ziemia i Wszechświat. W: Encyklopedia Britannica. Poznań: Axel Springer Polska, 2006. ISBN 83-60563-25-X.