William Lawrence Bragg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
William Lawrence Bragg
William Lawrence Bragg
Data i miejsce urodzenia 31 marca 1890
Adelaide
Data i miejsce śmierci 1 lipca 1971
Ipswich
Zawód fizyk
Odznaczenia
Military Cross (Wielka Brytania) Order Imperium Brytyjskiego (cywilny) (OBE i KBE) Order Kawalerów Honorowych (Wielka Brytania)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Sir William Lawrence Bragg, Lawrence Bragg (ur. 31 marca 1890 w Adelaide, Australia, zm. 1 lipca 1971 w Ipswich, Wielka Brytania) – australijski fizyk, laureat Nagrody Nobla, którą otrzymał wraz z ojcem, Williamem Henry'm Braggiem, za zasługi w badaniu struktury krystalicznej za pomocą promieniowania rentgenowskiego[1][2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

William Lawrence Bragg już od dziecka interesował się nauką i fizyką; ojciec, William Henry, był wykładowcą matematyki i fizyki na Uniwersytecie w Adelajdzie. W wieku pięciu lat Lawrence spadł z roweru łamiąc sobie przy tym rękę; jego ojciec, który nieco wcześniej czytał o eksperymentach Röntgena z promieniowaniem X, postanowił użyć ich do zbadania złamanej ręki syna – po raz pierwszy w Australii wykorzystano wtedy promieniowanie rentgenowskie do celów medycznych[1][2].

W. Lawrence Bragg zaczął uczęszczać na uniwersytet w wieku 15 lat i ukończył go w 1908 mając zaledwie 18 lat. W tym samym roku przeniósł się do Anglii, kiedy jego ojciec został wykładowcą na Uniwersytecie w Leeds. William dostał się na Uniwersytet Cambridge jesienią 1909 i zakończył studia w 1911[1][2].

Od 1912 prowadził badania nad dyfrakcją promieni rentgenowskich w kryształach; na podstawie tych eksperymentów jego ojciec zbudował spektrometr rentgenowski, pozwalający na badania właściwości kryształów. W 1915 wraz ze swoim ojcem otrzymał nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki[1][2]. Miał wówczas 25 lat; jest dotychczas (2014) najmłodszym laureatem Nagrody Nobla w historii[1][2].

W następnych latach był profesorem w Victoria University of Manchester (1919–1937, Langworthy Professor of Physics) i w University of Cambridge (UC) (1938–1953, Cavendish Professor of Physics); w latach 1938–1953 kierował w UC Laboratorium Cavendisha (jako administrator)[2].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Jest m.in. autorem książek[2]:

  • 1915 – X Rays and Crystal Structure (z Williamem Braggiem),
  • 1930 – The Structure of Silicates,
  • 1934 – The Crystalline State,
  • 1936 – Electricity,
  • 1937 – Atomic Structure of Minerals.

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Został członkiem Royal Society w roku 1921. Poza Nagrodą Nobla otrzymał[2]:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Lawrence Bragg - Facts (ang.). W: The Nobel Prize in Physics 1915 > William Bragg, Lawrence Bragg [on-line]. Nobel Media AB. [dostęp 2014-04-11]., Biographical, Nobel Lecture, September 6, 1922, The Diffraction of X-Rays by Crystals
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 Lawrence Bragg (ang.). W: Notable Names Database (NNDB) [on-line]. [dostęp 2014-04-11].