Witalij Ginzburg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Witalij Ginzburg
Witalij Ginzburg
Data i miejsce urodzenia 4 października 1916
Moskwa
Data i miejsce śmierci 8 listopada 2009
Moskwa
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Witalij Ginzburg w Wikicytatach

Witalij Łazarewicz Ginzburg (ros. Виталий Лазаревич Гинзбург, ur. 4 października 1916 w Moskwie, zm. 8 listopada 2009 tamże) – rosyjski fizyk teoretyk i astrofizyk, laureat Nagrody Nobla z fizyki w 2003 roku.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie pochodzenia żydowskiego. Jego ojciec, Łazar Jefimowicz Ginzburg (1863–1942), był inżynierem, absolwentem Uniwersytetu Technicznego w Rydze. Jego matka, Augusta Beniaminowna Ginzburg (z domu Wildauer) (1882–1920), była lekarzem, pochodziła z Jełgawy w guberni kurlandzkiej[1].

Ukończył fizykę na Uniwersytecie Moskiewskim w roku 1938, a w 1940 obronił doktorat, w roku 1942 uzyskał habilitację. Od roku 1942 pracował na wydziale teoretycznym Instytutu Fizyki Radzieckiej, a następnie w Rosyjskiej Akademii Nauk; na stanowisku jego dyrektora zastąpił Igora Tamma. W 1966 roku uzyskał tytuł akademika. Zmarł 8 listopada 2009 roku. Został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie[1].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Do jego największych osiągnięć należy opracowanie w 1950 roku teorii nadprzewodnictwa wspólnie z Lwem Landauem. Za pionierski wkład w rozwój teorii nadprzewodnictwa i nadciekłości został uhonorowany Nagrodą Nobla, wspólnie z Anthony Leggettem i Aleksym Abrikosowem[1].

W 1984 uzyskał Medal im. Mariana Smoluchowskiego, a w 1995 został wyróżniony Złotym Medalem im. Łomonosowa[1].

Został odznaczony m.in. Orderem Zasług dla Ojczyzny I i III klasy, Orderem Lenina, dwukrotnie Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy oraz dwukrotnie Orderem "Znak Honoru". Laureat Nagrody Stalinowskiej (1953) i Nagrody Leninowskiej (1966)[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Vitaly L. Ginzburg - Facts (ang.). W: The Nobel Prize in Physics 2003 > Alexei A. Abrikosov, Vitaly L. Ginzburg, Anthony J. Leggett [on-line]. www.nobelprize.org. [dostęp 2014-01-21]., autobiografia, Nobel Lecture On Superconductivity and Superfluidity