Edward Victor Appleton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Edward Victor Appleton
Edward Victor Appleton
Data i miejsce urodzenia 6 września 1892
Bradford
Data i miejsce śmierci 21 kwietnia 1965
Edynburg
Zawód fizyk
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Sir Edward Victor Appleton (ur. 6 września 1892 Bradford, zm. 21 kwietnia 1965 w Edynburgu) – angielski fizyk, laureat Nagrody Nobla w 1947 za odkrycie i badania jonosfery, co przyczyniło się do opracowania radaru.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Appleton od najmłodszych lat był utalentowanym uczniem, interesował się przy tym przede wszystkim naukami ścisłymi. Studia na Uniwersytecie w Cambridge rozpoczął w roku 1911. Tu również wyróżniał się swoją wiedzą i zaangażowaniem, za co został nagrodzony stypendium naukowym. Studia ukończył w 1914 z wyróżnieniem. W czasie I wojny światowej Appleton wstąpił do wojska jako ochotnik i służył w jednostce łączności. W czasie służby po raz pierwszy zetknął się z lampami elektronowymi, co zainspirowało go do badań podjętych po wojnie. Po powrocie do Wielkiej Brytanii rozpoczął pracę w Laboratorium Cavendisha w 1920, gdzie prowadził badania nad zastosowaniem lamp elektronowych w obwodach elektrycznych oraz badania zakłóceń w rozchodzeniu się fal elektromagnetycznych w atmosferze. W latach 1924–36 był profesorem fizyki na Uniwersytecie Londyńskim, a od 1936 do 1939 profesorem filozofii w Cambridge. Od 1939 do 1949 pracował w departamencie ds. badań przemysłowych i naukowych. W 1941 otrzymał tytuł szlachecki.

Badania naukowe[edytuj | edytuj kod]

W roku 1924 wraz z nowoprzybyłym z Nowej Zelandii studentem Barnettem[1] rozpoczął badania propagacji fal radiowych dochodzących z nowopowstałej radiostacji. Swój eksperyment badacze przeprowadzili 11 grudnia 1924.

Już na długo przed rozpoczęciem eksperymentów Appletona podejrzewano istnienie warstwy w górnej atmosferze, która miała właściwości pozwalające jej na odbijanie fal radiowych – taką teorię w 1902 niezależnie od siebie opublikowali Oliver Heaviside i A. E. Kelly.

W trakcie swoich eksperymentów Appleton zaobserwował, że sygnał radiowy na częstotliwości fal średnich odbierany w odległości około 160 km od nadajnika różni się w zależności od pory dnia. Appleton wysunął hipotezę, iż spowodowane to było faktem, że w rzeczywistości odbierano dwa sygnały radiowe – jeden poruszający się po powierzchni Ziemi, a drugi odbity od jakiejś warstwy w górnej atmosferze, co powodowało interferencję sygnałów przy ich odbiorze i wprowadzało do nich zakłócenia.

Aby sprawdzić swoją teorię, Appleton użył nadajnika BBC znajdującego się w Bournemouth, który transmitował sygnał radiowy w kierunku górnych warstw atmosfery. Appleton odebrał sygnał niedaleko Cambridge udowadniając, że był on rzeczywiście odbijany, a modulując w odpowiedni sposób częstotliwością nadawanego sygnału zdołał on także obliczyć czas potrzebny na propagację fal radiowych przez atmosferę ustalając w ten sposób, że "warstwa Appletona" (jonosfera) znajduje się około 60 mil (96 km) nad powierzchnią Ziemi.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Ryszard Sobiesiak, Poczet wielkich fizyków, Nasza Księgarnia, Warszawa, 1975

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]