Georges Pompidou

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Georges Jean Raymond Pompidou
Georges Pompidou - Bundesarchiv B 145 Bild-F020538-0006.jpg
Data i miejsce urodzenia 5 lipca 1911
Montboudif
Data i miejsce śmierci 2 kwietnia 1974
Paryż
19. Prezydent Republiki Francuskiej
Współksiążę Andory
Przynależność polityczna Unia Demokratów na rzecz Republiki
Okres urzędowania od 20 czerwca 1969
do 2 kwietnia 1974
Poprzednik Alain Poher (tymczasowo)
Następca Alain Poher (tymczasowo)
151. Premier Republiki Francuskiej
Okres urzędowania od 14 kwietnia 1962
do 10 lipca 1968
Poprzednik Michel Debré
Następca Maurice Couve de Murville
Odznaczenia
Krzyż Wielki Legii Honorowej (Francja) Krzyż Wielki Narodowego Orderu Zasługi (Francja) Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy z Wielką Kollaną (1951-2001) Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Świętego Olafa
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Georges Jean Raymond Pompidou, wym. [ˈʒɔʁʒ pɔ̃piˈdu] (ur. 5 lipca 1911 w Montboudif, zm. 2 kwietnia 1974 w Paryżu) – francuski polityk, premier Francji w latach 1962-1968 oraz prezydent Francji w latach 1969-1974.

Zarys biografii[edytuj | edytuj kod]

Był współpracownikiem prezydenta Charles'a de Gaulle'a, w 1944 jako członek sztabu, w latach 1958-1959 jako dyrektor jego gabinetu. Był działaczem Unii Demokratów na Rzecz V Republiki. W latach 1946-1954 pełnił funkcję członka Rady Państwa, od 1954 r. pracował jako dyrektor generalny w banku Rotschilda, w latach 1959-1962 był członkiem Rady Konstytucyjnej, w 1962 de Gaulle mianował go premierem – do 1968 r. tworzył pięć kolejnych rządów.

Rola Pompidou w państwie francuskim wzrosła szczególnie w okresie zamieszek i strajków w 1968 r. Po zdymisjonowaniu go przez de Gaulle'a (pozostał, według słów generała, "w rezerwie Republiki"), a następnie po rezygnacji de Gaulle'a z prezydentury Pompidou został 16 czerwca 1969 r. wybrany prezydentem kraju, z silnym poparciem partii gaullistowskiej, uzyskując ponad 58% głosów. Rozpoczął reformy ekonomiczne, dewaluując franka i wprowadzając okresowe zamrożenie cen. W polityce zagranicznej przystąpił do naprawiania stosunków z zagranicą, odrzucając przede wszystkim prowadzoną przez de Gaulle'a polityką sprzeciwu wobec wejścia Wielkiej Brytanii do EWG. Jako gorący zwolennik rozwoju kultury i sztuki w grudniu 1969 ogłosił zamiar utworzenia centrum sztuki współczesnej w Paryżu, który dziś nosi jego imię (Centre Georges Pompidou). Podkreślał potrzebę ograniczania negatywnego wpływu rozwoju gospodarczego na stan środowiska naturalnego. Podczas jego prezydentury utworzono po raz pierwszy we Francji ministerstwo ochrony środowiska - w styczniu 1971, tekę ministra objął Robert Poujade.

Pomimo ciężkiej choroby, o której ogół społeczeństwa nie był informowany, pozostawał na stanowisku aż do 1974 r., kiedy to zmarł na raka (makroglobulinemia Waldenströma).

Georges Pompidou jest też autorem antologii poezji francuskiej.

Od 1935 Georges Pompidou był mężem Claude.

Muzeum prezydentury Georges'a Pompidou[edytuj | edytuj kod]

10 lipca 1999 Claude Pompidou, w obecności Giscarda, zainaugurowała skromne muzeum prezydentury swego małżonka (Musée Pompidou), położone w Montboudif (departament Cantal). Dwie sale muzeum usytuowanego naprzeciwko domu rodzinnego Pompidou przybliżają sylwetkę prezydenta, podobnie jak specjalnie przygotowany film biograficzny[1].

Przypisy


Poprzednik
Alain Poher (tymczasowo)
Armoiries république française.svg Prezydent Francji
od 1969 do 1974
Armoiries république française.svg Następca
Alain Poher (tymczasowo)
Poprzednik
Alain Poher (tymczasowo)
Coat of arms of Andorra.svg Francuski książę Andory
od 1969 do 1974
Coat of arms of Andorra.svg Następca
Alain Poher (tymczasowo)