Jan Borysewicz (muzyk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy Jana Borysewicza – muzyka Lady Pank. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.
Jan Borysewicz
Jan Borysewicz.jpg
Jan Borysewicz podczas bicia gitarowego Rekordu Guinnessa we Wrocławiu w 2006 roku
Jan Borysewicz Podpis.svg
Imię i nazwisko Jan Borysewicz
Pseudonim Jan Bo
Data i miejsce urodzenia 17 kwietnia 1955
Wrocław
Pochodzenie Polska
Instrument gitara elektryczna
Gatunek rock
Zawód muzyk, kompozytor
Aktywność od 1972
Powiązania Paweł Kukiz
Zespół
Budka Suflera, Lady Pank, Jan Bo
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Jan Józef Borysewicz, znany również jako Jan Bo (ur. 17 kwietnia 1955 we Wrocławiu[1]) – polski wokalista, gitarzysta i kompozytor rockowy, także autor tekstów piosenek; lider zespołu Lady Pank. Muzyczny samouk. Autor solowego projektu Jan Bo. Ojciec modelki Joanny Borysewicz.

Kariera muzyczna[edytuj | edytuj kod]

Początki kariery[edytuj | edytuj kod]

Początkowo chciał być perkusistą, gdyż jego ojciec – Michał Borysewicz grał na bębnach w zespole jazzowym. W wieku czternastu lat uczestniczył w perkusyjnych Warsztatach Muzycznych w Chodzieży, które prowadził Janusz Stefański. Naukę gry na gitarze Jan Borysewicz rozpoczął pod okiem instruktora Mariana Koniecznego w Domu Kultury na Sępolnie we Wrocławiu. Tam zwrócił na niego uwagę Jacek Baran, wówczas wokalista zespołu Nurt.

Zawodowo gra na gitarze od 1970 roku. W tym właśnie roku Borysewicza wypatrzył angielski bluesman Alexis Korner współpracujący m.in. z Muddym Watersem. Zamierzał on zabrać 15-letniego wówczas Borysewicza do Anglii, jednak nie zgodzili się na to rodzice chłopca[2]. Oficjalnie zadebiutował w roku 1972 (jako 17-latek) w zespole Nurt, do którego trafił w zastępstwie Aleksandra Mrożka prosto na koncert bez prób. Jeszcze w tym samym roku, został gitarzystą zespołu Super Pakt gdzie grał m.in z Jackiem Krzaklewskim. Następnie przez osiem miesięcy występował z NRD-owskim duetem Katia&Roman, a potem przez dwa lata w zespole Ireneusza Dudka, Apokalipsa (w latach 1975-1977). Już podczas pobytu w NRD z duetem Katia&Roman padła pierwsza propozycja współpracy z Budką Suflera.

Od 1978 roku współpracował z zespołem Budka Suflera, razem z nią nagrał trzy płyty. Spośród nich wpływ jego stylu najbardziej widoczny jest na ostatniej – Za ostatni grosz, na której znalazł się wielki przebój pod tym samym tytułem. Dla Budki Suflera Borysewicz skomponował trzy utwory: Nie wierz nigdy kobiecie, Bez satysfakcji i Nie ma końca tej podróży, jednak zespół uznał, że nie pasują one do stylu muzycznego Budki Suflera i nie umieścił ich na żadnej płycie. Stało się to zarzewiem konfliktu, po którym Borysewicz postanowił opuścić Budkę Suflera.

Początki Lady Pank (1981-1986)[edytuj | edytuj kod]

W trakcie pracy z Budką Suflera, wspólnie z uznanym już wówczas autorem tekstów Andrzejem Mogielnickim, postanowił założyć własny zespół. Pierwsze nagranie nowej grupy (Mała Lady Punk), do którego Borysewicz podłożył również wokal, powstało w grudniu 1981 roku, podczas sesji nagraniowej płyty Układy Izabeli Trojanowskiej. Wiosną 1982 roku grał w zespole Tadeusza Nalepy razem z Wojciechem Bruślikiem i Andrzejem Dylewskim.

Wkrótce, przy pomocy Mogielnickiego, znalazł pochodzącego z Olecka Janusza Panasewicza, który został wokalistą tworzącej się kapeli. Pozostałych muzyków Borysewicz sprowadził m.in. z Oddziału Zamkniętego i w tym składzie ostatecznie ukształtował się zespół nazwany nieco przewrotnie Lady Pank. W 1983 Borysewicz nagrał z nim pierwszą płytę, a większość wydanych na niej utworów zajmowała wysokie miejsca na listach przebojów.

Zespół, wskutek rosnącej popularności, sporo koncertował, co prawdopodobnie miało negatywny wpływ na kondycję fizyczną i psychiczną muzyków. Kolejny longplay – Ohyda, znacznie mniej przebojowy od poprzedniej płyty, zawierał jednak kilka hitów, m.in. To jest tylko rock and roll, A to ohyda oraz Zabij to.

Bezpośrednio po wydaniu Ohydy Borysewicz wraz z Lady Pank nagrał kilka innych piosenek, w tym kolejny spory hit – Sztukę latania – oraz muzykę do bajki O dwóch takich, co ukradli księżyc.

1 czerwca 1986, podczas wrocławskiego koncertu z okazji Dnia Dziecka, miał miejsce słynny incydent wrocławski, polegający na obnażeniu genitaliów przez muzyka.

Kryzys zespołu (1986-94)[edytuj | edytuj kod]

Kolejny longplay Lady Pank, który ukazał się w trakcie przymusowej karencji, pomimo że wnosił do zespołu nowe brzmienia, nie został wysoko oceniony przez krytykę. W wyniku incydentu nastąpiło również półroczne zawieszenie działalności zespołu, połączone z milczeniem mediów na jego temat. W tym okresie Borysewicz nagrał Gwiazdę na wietrze (znajdującą się na stronie B Maxi singla Gwiazdkowe dzieci/Gwiazda na wietrze oraz (zawierającą pastorałki) płytę Królowa ciszy.

Po zakończeniu przymusowej pauzy Lady Pank z nowym perkusistą Wiesławem Golą wydał longplay Tacy sami, zawierający między innymi takie piosenki, jak Zostawcie Titanica czy Mała wojna. Teksty do tego albumu napisali m.in. Zbigniew Hołdys i Grzegorz Ciechowski.

Krótko po wydaniu Takich samych odeszła część składu zespołu, w tym charakterystyczny basista Paweł Mścisławski, a ze starego zostali tylko Panasewicz i Borysewicz. W tym czasie Jan Borysewicz pracował nad nowym muzycznym projektem BO-Session, w którym zamierzał zaprezentować autorskie wykonania kompozycji Milesa Davisa, Johna Coltrane'a oraz Jimiego Hendrixa. Owocem tej sesji jest utwór „Easy Rider” w nagraniu którego udział wzięli gitarzyści Jan Borysewicz, Dariusz Kozakiewicz, Winicjusz Chróst, Artur Affek, Piotr "Dziki" Chancewicz i Maciej Gładysz, na bębnach grał Wojciech Morawski, na gitarze basowej Wojciech Pilichowski a Boby i Paweł Nowakowski śpiewali[3]. W tym projekcie zagrał również kuzyn Jimiego Hendrixa. Nagranie zostało zrealizowane przez Leszka Kamińskiego w studio S-4.

Już w nowym składzie (Jan Borysewicz – gitara, Janusz Panasewicz – wokal, Piotr Urbanek – gitara basowa, Jarosław Szlagowski – perkusja, Kostek Joriadis – instrumenty klawiszowe) zespół Lady Pank nagrał płytę Zawsze tam, gdzie ty, której brzmienie stanowiło niejako kontynuację poprzedniej, z tym że było nieco ostrzejsze, mocniej inspirowane amerykańskim hard rockiem.

W latach 1991–1994 zespół pauzował, a Borysewicz wydał drugą solową płytę Wojna w mieście (1992).

Po reaktywacji Lady Pank (1994- )[edytuj | edytuj kod]

W 1994 roku zespół reaktywował się w zmienionym składzie (ze starego pozostał tylko trzon: Borysewicz i Panasewicz), w którym znaleźli się perkusista Kuba Jabłoński, basista Krzysztof Kieliszkiewicz oraz gitarzysta rytmiczny Andrzej Łabędzki. W tym składzie nagrał jedną z ostrzejszych w swej karierze, miejscami wręcz hardrockową, płytę Na na oraz kilka kolejnych: Międzyzdroje (1996), Łowcy głów (1998), Nasza reputacja (2000) i świąteczny krążek Zimowe graffiti (1996).

W 2002 zespół Lady Pank obchodził 20-lecie działalności, które uczczono wydaniem kompilacji największych przebojów pt. Besta besta – zawierająca dwa premierowe nagrania: 7-me niebo nienawiści i Konie w mojej głowie – oraz trzema reedycjami płyt Tacy Sami, Zawsze tam, gdzie ty oraz Na na.

W 2003 Borysewicz nagrał poprockową płytę z Pawłem Kukizem, zawierającą między innymi takie przeboje, jak Jeśli tylko chcesz czy Bo tutaj jest, jak jest, a następnie, już z Lady Pank, dość łagodny brzmieniowo krążek Teraz (2004) z szeroko lansowanym przebojem Stacja Warszawa oraz mniej udanym Sexy-plexi.

W grudniu 2005 roku muzyk przeszedł atak serca, z którego wyszedł obronną ręką. Zmusiło go to – jak sam twierdzi – do zmiany trybu życia i odstawienia niektórych używek.

Inne nagrania[edytuj | edytuj kod]

Poza nagraniami z Lady Pank Borysewicz wydał również cztery płyty solowe: Królowa ciszy, Wojna w mieście, Moja wolność i Miya. Poza tym grał z wieloma innymi wykonawcami m.in. z Grzegorzem Ciechowskim (występującym jako Obywatel G.C.) – płyta „Obywatel GC”, zespołem The Fotoness, Urszulą, Ewą Bem.

Ponadto jest twórcą projektu Nasz Wspólny Świat (z udziałem m.in. zespołów Lombard, TSA i Kombi) oraz producentem składanki Być Wolnym, w której nagrywaniu brali udział przedstawiciele różnych nurtów polskiego rocka (obok Lady Pank i Perfectu, także T.Love, Big Cyc i Acid Drinkers). Na składance znalazł się również utwór Choćby nie wiem co z muzyką lidera Lady Pank do tekstu Roberta Gawlińskiego. Utwór ten został nagrany w składzie: Janusz Panasewicz – wokal, Robert Gawliński – wokal, Jan Borysewicz – gitara, Dariusz Kozakiewicz – gitara, Ryszard Sygitowicz – gitara, Titus – gitara basowa, Kuba Jabłoński – perkusja. Grał gościnnie też z zespołem Subway w którym grał między innymi Marek Koszada.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Zobacz więcej w artykule Lady Pank, w sekcji Dyskografia.
Information icon.svg Zobacz więcej w artykule Jan Bo, w sekcji Dyskografia.

Albumy[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Pozycja na liście Certyfikat ZPAV
POL
2003 Borysewicz & Kukiz (oraz Paweł Kukiz)
  • Data: 24 lutego 2003[4]
  • Wydawca: BMG Poland
1[5]

Notowane utwory[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Pozycja na liście Album
LP3
[7]
SLiP
[8]
30 ton
[9]
2002 "Niby jestem, niby nie" (oraz Paweł Kukiz) 47 Borysewicz & Kukiz
2003 "Bo tutaj jest jak jest" (oraz Paweł Kukiz) 1 1 3
"Jeśli tylko chcesz" (oraz Paweł Kukiz) 13 21 4
2004 "Nie gniewaj się Janek" (oraz Paweł Kukiz) 12 2
"Jest taki dzień" (oraz Paweł Kukiz) 43 7
"—" pozycja nie była notowana.

Inne[edytuj | edytuj kod]

Gościnnie[edytuj | edytuj kod]

Jako muzyk sesyjny lub gościnnie Jan Borysewicz wziął udział w nagraniu kilkudziesięciu płyt, m.in:

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Kompozytor[edytuj | edytuj kod]

Przed kamerą[edytuj | edytuj kod]

Wykonanie muzyki[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był dwukrotnie żonaty. Z pierwszego małżeństwa z Danutą Borysewicz ma córkę, Joannę (ur. 1979 r.). Drugą żoną była Patrycja Sinkowska (ur. 1973 r.), z którą ma córkę, Alicję (ur. 1997 r.). Ma także wnuczki Sarę i Nicolę.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. http://www.filmpolski.pl/fp/index.php/116481
  2. Lady Pank
  3. Jan Borysewicz – biografia. rmf.fm. [dostęp 2014-01-23].
  4. Płyta Borysewicz & Kukiz – Borysewicz & Kukiz (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2012-09-04].
  5. OLiS – sprzedaż w okresie 13.04.2004 – 18.04.2004 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2012-09-04].
  6. ZPAV: złote płyty (pol.). www.zpav.pl. [dostęp 2012-09-04].
  7. LP3 – Statystyki dla wykonawcy Borysewicz & Kukiz (pol.). www.lp3.pl. [dostęp 2012-09-04].
  8. SLiP – Statystyki dla wykonawcy Kukiz (pol.). www.radioszczecin.pl. [dostęp 2012-09-04].
  9. 30 ton – lista, lista przebojów (pol.). rmfpoplista.phorum.pl. [dostęp 2012-09-04].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wolański R., Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Warszawa 1995, Agencja Wydawnicza MOREX, ISBN 83-86848-05-7, tu hasło Borysewicz Jan, s. 22.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]