Jan Borysewicz (muzyk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Borysewicz
Jan Borysewicz.jpg
Jan Borysewicz podczas bicia gitarowego Rekordu Guinnessa we Wrocławiu w 2006 roku
Jan Borysewicz Podpis.svg
Imię i nazwisko Jan Borysewicz
Pseudonim Jan Bo
Data i miejsce urodzenia 17 kwietnia 1955
Wrocław
Pochodzenie Polska
Instrument gitara elektryczna
Gatunek rock
Zawód muzyk, kompozytor
Aktywność od 1972
Powiązania Paweł Kukiz
Zespół
Budka Suflera, Lady Pank, Jan Bo
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Jan Józef Borysewicz, znany również jako Jan Bo (ur. 17 kwietnia 1955 we Wrocławiu[1]) – polski wokalista, gitarzysta i kompozytor rockowy, także autor tekstów piosenek; lider zespołu Lady Pank. Muzyczny samouk. Autor solowego projektu Jan Bo. Ojciec modelki Joanny Borysewicz.

Kariera muzyczna[edytuj | edytuj kod]

Początki kariery[edytuj | edytuj kod]

Początkowo chciał być perkusistą, gdyż jego ojciec – Michał Borysewicz grał na bębnach w zespole jazzowym. W wieku czternastu lat uczestniczył w perkusyjnych Warsztatach Muzycznych w Chodzieży, które prowadził Janusz Stefański. Naukę gry na gitarze Jan Borysewicz rozpoczął pod okiem instruktora Mariana Koniecznego w Domu Kultury na Sępolnie we Wrocławiu. Tam zwrócił na niego uwagę Jacek Baran, wówczas wokalista zespołu Nurt.

Zawodowo gra na gitarze od 1970 roku. W tym właśnie roku Borysewicza wypatrzył angielski bluesman Alexis Korner współpracujący m.in. z Muddym Watersem. Zamierzał on zabrać 15-letniego wówczas Borysewicza do Anglii, jednak nie zgodzili się na to rodzice chłopca[2]. Oficjalnie zadebiutował w roku 1972 (jako 17-latek) w zespole Nurt, do którego trafił w zastępstwie Aleksandra Mrożka prosto na koncert bez prób. Jeszcze w tym samym roku, został gitarzystą zespołu Super Pakt gdzie grał m.in z Jackiem Krzaklewskim. Następnie przez osiem miesięcy występował z NRD-owskim duetem Katia&Roman, a potem przez dwa lata w zespole Ireneusza Dudka, Apokalipsa (w latach 1975-1977). Już podczas pobytu w NRD z duetem Katia&Roman padła pierwsza propozycja współpracy z Budką Suflera.

Od 1978 roku współpracował z zespołem Budka Suflera, razem z nią nagrał trzy płyty. Spośród nich wpływ jego stylu najbardziej widoczny jest na ostatniej – Za ostatni grosz, na której znalazł się wielki przebój pod tym samym tytułem. Dla Budki Suflera Borysewicz skomponował trzy utwory: Nie wierz nigdy kobiecie, Bez satysfakcji i Nie ma końca tej podróży, jednak zespół uznał, że nie pasują one do stylu muzycznego Budki Suflera i nie umieścił ich na żadnej płycie. Stało się to zarzewiem konfliktu, po którym Borysewicz postanowił opuścić Budkę Suflera.

Początki Lady Pank (1981-1986)[edytuj | edytuj kod]

W trakcie pracy z Budką Suflera, wspólnie z uznanym już wówczas autorem tekstów Andrzejem Mogielnickim, postanowił założyć własny zespół. Pierwsze nagranie nowej grupy (Mała Lady Punk), do którego Borysewicz podłożył również wokal, powstało w grudniu 1981 roku, podczas sesji nagraniowej płyty Układy Izabeli Trojanowskiej. Wiosną 1982 roku grał w zespole Tadeusza Nalepy razem z Wojciechem Bruślikiem i Andrzejem Dylewskim.

Wkrótce, przy pomocy Mogielnickiego, znalazł pochodzącego z Olecka Janusza Panasewicza, który został wokalistą tworzącej się kapeli. Pozostałych muzyków Borysewicz sprowadził m.in. z Oddziału Zamkniętego i w tym składzie ostatecznie ukształtował się zespół nazwany nieco przewrotnie Lady Pank. W 1983 Borysewicz nagrał z nim pierwszą płytę, a większość wydanych na niej utworów zajmowała wysokie miejsca na listach przebojów.

Zespół, wskutek rosnącej popularności, sporo koncertował, co prawdopodobnie miało negatywny wpływ na kondycję fizyczną i psychiczną muzyków. Kolejny longplay – Ohyda, znacznie mniej przebojowy od poprzedniej płyty, zawierał jednak kilka hitów, m.in. To jest tylko rock and roll, A to ohyda oraz Zabij to.

Bezpośrednio po wydaniu Ohydy Borysewicz wraz z Lady Pank nagrał kilka innych piosenek, w tym kolejny spory hit – Sztukę latania – oraz muzykę do bajki O dwóch takich, co ukradli księżyc.

1 czerwca 1986, podczas wrocławskiego koncertu z okazji Dnia Dziecka, miał miejsce słynny incydent wrocławski, polegający na obnażeniu genitaliów przez muzyka.

Kryzys zespołu (1986-94)[edytuj | edytuj kod]

Kolejny longplay Lady Pank, który ukazał się w trakcie przymusowej karencji, pomimo że wnosił do zespołu nowe brzmienia, nie został wysoko oceniony przez krytykę. W wyniku incydentu nastąpiło również półroczne zawieszenie działalności zespołu, połączone z milczeniem mediów na jego temat. W tym okresie Borysewicz nagrał Gwiazdę na wietrze (znajdującą się na stronie B Maxi singla Gwiazdkowe dzieci/Gwiazda na wietrze oraz (zawierającą pastorałki) płytę Królowa ciszy.

Po zakończeniu przymusowej pauzy Lady Pank z nowym perkusistą Wiesławem Golą wydał longplay Tacy sami, zawierający między innymi takie piosenki, jak Zostawcie Titanica czy Mała wojna. Teksty do tego albumu napisali m.in. Zbigniew Hołdys i Grzegorz Ciechowski.

Krótko po wydaniu Takich samych odeszła część składu zespołu, w tym charakterystyczny basista Paweł Mścisławski, a ze starego zostali tylko Panasewicz i Borysewicz. W tym czasie Jan Borysewicz pracował nad nowym muzycznym projektem BO-Session, w którym zamierzał zaprezentować autorskie wykonania kompozycji Milesa Davisa, Johna Coltrane'a oraz Jimiego Hendrixa. Owocem tej sesji jest utwór „Easy Rider” w nagraniu którego udział wzięli gitarzyści Jan Borysewicz, Dariusz Kozakiewicz, Winicjusz Chróst, Artur Affek, Piotr "Dziki" Chancewicz i Maciej Gładysz, na bębnach grał Wojciech Morawski, na gitarze basowej Wojciech Pilichowski a Boby i Paweł Nowakowski śpiewali[3]. W tym projekcie zagrał również kuzyn Jimiego Hendrixa. Nagranie zostało zrealizowane przez Leszka Kamińskiego w studio S-4.

Już w nowym składzie (Jan Borysewicz – gitara, Janusz Panasewicz – wokal, Piotr Urbanek – gitara basowa, Jarosław Szlagowski – perkusja, Kostek Joriadis – instrumenty klawiszowe) zespół Lady Pank nagrał płytę Zawsze tam, gdzie ty, której brzmienie stanowiło niejako kontynuację poprzedniej, z tym że było nieco ostrzejsze, mocniej inspirowane amerykańskim hard rockiem.

W latach 1991–1994 zespół pauzował, a Borysewicz wydał drugą solową płytę Wojna w mieście (1992).

Po reaktywacji Lady Pank (1994- )[edytuj | edytuj kod]

W 1994 roku zespół reaktywował się w zmienionym składzie (ze starego pozostał tylko trzon: Borysewicz i Panasewicz), w którym znaleźli się perkusista Kuba Jabłoński, basista Krzysztof Kieliszkiewicz oraz gitarzysta rytmiczny Andrzej Łabędzki. W tym składzie nagrał jedną z ostrzejszych w swej karierze, miejscami wręcz hardrockową, płytę Na na oraz kilka kolejnych: Międzyzdroje (1996), Łowcy głów (1998), Nasza reputacja (2000) i świąteczny krążek Zimowe graffiti (1996).

W 2002 zespół Lady Pank obchodził 20-lecie działalności, które uczczono wydaniem kompilacji największych przebojów pt. Besta besta – zawierająca dwa premierowe nagrania: 7-me niebo nienawiści i Konie w mojej głowie – oraz trzema reedycjami płyt Tacy Sami, Zawsze tam, gdzie ty oraz Na na.

W 2003 Borysewicz nagrał poprockową płytę z Pawłem Kukizem, zawierającą między innymi takie przeboje, jak Jeśli tylko chcesz czy Bo tutaj jest, jak jest, a następnie, już z Lady Pank, dość łagodny brzmieniowo krążek Teraz (2004) z szeroko lansowanym przebojem Stacja Warszawa oraz mniej udanym Sexy-plexi.

W grudniu 2005 roku muzyk przeszedł atak serca, z którego wyszedł obronną ręką. Zmusiło go to – jak sam twierdzi – do zmiany trybu życia i odstawienia niektórych używek.

Inne nagrania[edytuj | edytuj kod]

Poza nagraniami z Lady Pank Borysewicz wydał również cztery płyty solowe: Królowa ciszy, Wojna w mieście, Moja wolność i Miya. Poza tym grał z wieloma innymi wykonawcami m.in. z Grzegorzem Ciechowskim (występującym jako Obywatel G.C.) – płyta „Obywatel GC”, zespołem The Fotoness, Urszulą, Ewą Bem.

Ponadto jest twórcą projektu Nasz Wspólny Świat (z udziałem m.in. zespołów Lombard, TSA i Kombi) oraz producentem składanki Być Wolnym, w której nagrywaniu brali udział przedstawiciele różnych nurtów polskiego rocka (obok Lady Pank i Perfectu, także T.Love, Big Cyc i Acid Drinkers). Na składance znalazł się również utwór Choćby nie wiem co z muzyką lidera Lady Pank do tekstu Roberta Gawlińskiego. Utwór ten został nagrany w składzie: Janusz Panasewicz – wokal, Robert Gawliński – wokal, Jan Borysewicz – gitara, Dariusz Kozakiewicz – gitara, Ryszard Sygitowicz – gitara, Titus – gitara basowa, Kuba Jabłoński – perkusja. Grał gościnnie też z zespołem Subway w którym grał między innymi Marek Koszada.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był dwukrotnie żonaty. Z pierwszego małżeństwa z Danutą Borysewicz ma córkę, Joannę (ur. 1979 r.). Drugą żoną była Patrycja Sinkowska (ur. 1973 r.), z którą ma córkę, Alicję (ur. 1997 r.). Ma także wnuczki Sarę i Nicolę.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Zobacz więcej w artykule Lady Pank, w sekcji Dyskografia.
Information icon.svg Zobacz więcej w artykule Jan Bo, w sekcji Dyskografia.

Albumy[edytuj | edytuj kod]

Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście Certyfikat
POL
Borysewicz & Kukiz (oraz Paweł Kukiz)
  • Data: 24 lutego 2003[4]
  • Wydawca: BMG Poland
1[5]
Bal maturalny (oraz Rozbójnik Alibaba)
  • Data: 14 listopada 2014[7]
  • Wydawca: Step Records
4[8]
"—" album nie był notowany.

Single[edytuj | edytuj kod]

Tytuł Rok Pozycja na liście Album
LP3
[9]
SLiP
[10]
30 ton
[11]
"Stanie się cud" (oraz Marek Piekarczyk i inni)[12] 1987
"Choćby nie wiem co" (oraz Robert Gawliński i Janusz Panasewicz)[13] 1997 Być wolnym
"Niby jestem, niby nie" (oraz Paweł Kukiz) 2002 47 Borysewicz & Kukiz
"Bo tutaj jest jak jest" (oraz Paweł Kukiz) 2003 1 1 3
"Jeśli tylko chcesz" (oraz Paweł Kukiz) 13 21 4
"Nie gniewaj się Janek" (oraz Paweł Kukiz) 2004 12 2
"Jest taki dzień" (oraz Paweł Kukiz) 43 7
"Uciec stąd" (oraz Rozbójnik Alibaba; gościnnie: Sobota)[14] 2014 Bal maturalny
"—" utwór nie był notowany.

Inne[edytuj | edytuj kod]

Album Rok Uwagi
Budka Suflera - Na brzegu światła 1979 jako członek zespołu [15]
Anna Jantar - Anna Jantar gitara w utworach „Do żony wróć” i „Nic nie może wiecznie trwać”
Krzysztof Krawczyk - Good Rock & Roll 1980 gitara
Budka Suflera - Ona przyszła prosto z chmur jako członek zespołu[16]
Izabela Trojanowska - Iza 1981 gitara[17]
Budka Suflera - Za ostatni grosz 1982 jako członek zespołu[18]
Izabela Trojanowska - Układy gitara[19]
Urszula - Urszula 1983 gitara w utworach: „Bogowie i demony” oraz „Fatamorgana '82”
Obywatel G.C. - Obywatel G.C. 1986 gitara[20]
Jacek Skubikowski - Złe słowa gitara[21]
Krzak - Ostatni koncert 1987 gitara[22]
Fotoness - When I Die 1988 gitara[23]
Grażyna Łobaszewska - Brzydcy kompozycja i gitara w utworze „Koszmarni ludzie”
Top One - No disco 1990 gitara w utworach „Światła wielkich miast”, „Fred Kruger” i „Złudne prawdy”[24]
Jacek Skubikowski - Omen gitara[25]
Edyta Bartosiewicz - Love 1992 gitara w utworach „Good Bye to the Roman Candles",
„Emmilou”, „Blues for You” i „Take My Soul with You” [26]
Jacek Skubikowski - Uczciwa bieda 1993 gitara w utworach: „Uczciwa bieda”, „Nawet nie pytaj”, „Sama”,
„Albo nigdy nikt”, „Za każdy dzień za każdy szept”, „Cztery łóżka”[27]
Chłopcy z Placu Broni - Kocham Cię gitara w coverze „Jezioro szczęścia” (artysta oryginalny Bajm)[28]
Subway - Biegnę i płonę 1994 gitara w hip-hopowej wersji utworu „A na plaży... (Anna)” oraz „Light My Fire”[29]
Cytadela - Cytadela gitara
Tribute to Eric Clapton (kompilacja) 1995 gitara i produkcja utworu „Sunshine of Your Love”
Majka Jeżowska - A ja wolę moją mamę gitara w utworach „A ja wolę moją mamę” oraz „Kto się przezywa”
Jacek Skubikowski - ...jak cytrynę... 1996 gitara
Wojtek Pilichowski - Granat gitara w utworze „Marcus” [30]
Urszula - Urszula akustycznie gitara[31]
Być wolnym (kompilacja) 1997 gitara w utworach „Choćby nie wiem co”, „W milczeniu żyjemy”,
„Byś imię miał”, „Zbyszek kieliszek koleżanka szklanka” i „Blustery Nite Tour”[32]
Piasek - Wciąż bardziej obcy gitara
Beata Szumska - Słodkie zło gitara w utworach: „Słodkie zło”, „Lekka jak motyl”, „Mario Luca” i „Fanano”
Mieczysław Jurecki - 12 sprawiedliwych 1998 gitara w utworach „Spacer z żółwiem” oraz „Rock and Roll Part Two”[33]
E=mc² (ścieżka dźwiękowa) 2002 utwory „Niby jestem niby nie” oraz „Jeśli tylko chcesz”
Krzysztof Krawczyk - To, co w życiu ważne 2004 gitara w utworze „Przytul mnie życie”[34]
Wojtek Pilichowski - Definition of Bass 2005 gitara w utworach „Bass Dance”, „Stop Loving You”, „Sekele”
Jajco - The Best gitara w utworze „Czerwony autobus”
Homo Twist - Matematyk 2008 gitara w utworze „Dwieście złotych”[35]
Hey Jimi – Polskie gitary grają Hendrixa (kompilacja) gitara i produkcja utworu „Power of Soul”
Rock Loves Chopin (kompilacja) gitara
W hołdzie Tadeuszowi Nalepie (kompilacja) gitara w utworze „Piękno”
Dżentelmeni 2010 (kompilacja) 2010 utwór „Emo Song” z udziałem Tomasza Karolaka

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Kompozytor[edytuj | edytuj kod]

Przed kamerą[edytuj | edytuj kod]

Wykonanie muzyki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Jan Borysewicz (pol.). www.filmpolski.pl. [dostęp 2014-11-15].
  2. Lady Pank (pol.). www.polskieradio.pl. [dostęp 2014-11-15].
  3. Jan Borysewicz – biografia. rmf.fm. [dostęp 2014-01-23].
  4. Płyta Borysewicz & Kukiz – Borysewicz & Kukiz (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2012-09-04].
  5. OLiS – sprzedaż w okresie 13.04.2004 – 18.04.2004 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2012-09-04].
  6. ZPAV: złote płyty (pol.). www.zpav.pl. [dostęp 2012-09-04].
  7. Bal Maturalny Rozbójnik Alibaba & Jan Borysewicz (ang.). itunes.apple.com. [dostęp 2014-10-28].
  8. OLiS – sprzedaż w okresie 10.11.2014 - 16.11.2014 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2014-12-04].
  9. LP3 – Statystyki dla wykonawcy Borysewicz & Kukiz (pol.). www.lp3.pl. [dostęp 2012-09-04].
  10. SLiP – Statystyki dla wykonawcy Kukiz (pol.). www.radioszczecin.pl. [dostęp 2012-09-04].
  11. 30 ton – lista, lista przebojów (pol.). rmfpoplista.phorum.pl. [dostęp 2012-09-04].
  12. Stanie Się Cud (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2014-10-28].
  13. R. Gawliński / J. Panasewicz / J. Borysewicz – Choćby Nie Wiem Co (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2014-10-28].
  14. Uciec Stąd (feat. Sobota & Jan Borysewicz) – Single Rozbójnik Alibaba (ang.). itunes.apple.com. [dostęp 2014-10-28].
  15. Budka Suflera – Na Brzegu Światła (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2014-11-15].
  16. Budka Suflera – Ona Przyszła Prosto Z Chmur (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2014-11-15].
  17. Izabela Trojanowska - Iza (pol.). www.archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-11-15].
  18. Budka Suflera – Za Ostatni Grosz (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2014-11-15].
  19. Izabela Trojanowska - Układy (pol.). www.archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-11-15].
  20. Obywatel G. C. - Obywatel G. C. (pol.). www.archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-11-15].
  21. Jacek Skubikowski – Złe Słowa (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2014-11-15].
  22. Ryszard Skibiński Krzak - Ostatni koncert (pol.). www.archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-11-15].
  23. Fotoness, The – When I Die (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2014-11-15].
  24. Top One – "No Disco" No 1 (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2014-11-15].
  25. Jacek Skubikowski – Omen (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2014-11-15].
  26. Edyta Bartosiewicz - Love (pol.). www.archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-11-15].
  27. Jacek Skubikowski – Uczciwa Bieda (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2014-11-15].
  28. Chłopcy z placu broni - Kocham Cię (pol.). www.archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-11-15].
  29. Subway - Biegnę i płonę (pol.). www.archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-11-15].
  30. Wojtek Pilichowski – Granat (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2014-11-15].
  31. Urszula - Akustycznie (pol.). www.archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-11-15].
  32. Być wolnym (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2014-11-15].
  33. Mietek "Mechanik" Jurecki - 12 sprawiedliwych (pol.). www.archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-11-15].
  34. Krzysztof Krawczyk – To, Co W Życiu Ważne (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2014-11-15].
  35. Homo Twist - Matematyk (pol.). www.archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-11-15].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wolański R., Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Warszawa 1995, Agencja Wydawnicza MOREX, ISBN 83-86848-05-7, tu hasło Borysewicz Jan, s. 22.