Kerygmat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kerygmat (z gr. κήρυγμα, ogłoszenie, proklamacja; κῆρυξ /keryks/ herold; κηρύσσω głoszę, krzyczę) – w teologii chrześcijańskiej głoszenie podstawowych prawd Ewangelii, nauczanie apostolskie. Do dziś dnia jest ono wspólne dla wszystkich wyznań i nurtów chrześcijaństwa[potrzebne źródło].

Kerygmat a Kościół[edytuj | edytuj kod]

Kerygmat jest ściśle związany z pojęciem zgromadzenia /(gr.) εκκλησία (ekklesia)/. Podobnie jak w starożytnych Atenach oficjalne zebranie obywateli, zwane εκκλησία (ekklesia), było zwoływane przez heroldów zwanych κήρυκες (kerykes) w imieniu uprawnionych władz miasta, tak też działo się w świętym mieście Jerozolimie. Lud Izraela stanowił Qahalzgromadzenie. W Nowym Testamencie Apostołowie określali się za heroldów króla Izraela, których zadaniem było poprzez Słowo Jezusa zbieranie po całym świecie nowych wybranych Boga i wyjaśnianie, nauczanie tego Słowa.

Poprzednikiem takiego głoszenia było w Starym Testamencie odczytywanie Prawa na zgromadzeniu zwanym qahal. W Biblii są trzy przykłady takiego świętego zgromadzenia Izraela: zgromadzenie pod Synajem opisane w Księdze Wyjścia rozdz. 19; Zgromadzenie odnowienia przymierza synajskiego, opisane w 2-ej Księdze Królewskiej 23, 1-2 oraz zgromadzenie po powrocie z niewoli babilońskiej opisane w Księdze Nehemiasza rozdz. 8 oraz 13,1. To znaczenie qahal kontynuował Kościół chrześcijański od samego początku, owocem głoszenia-kerygmatu Apostołów było zgromadzenie wiernych, którzy trwali w ich nauce[1]:

Quote-alpha.png
Trwali oni w nauce /(gr.) διδαχη – didache/ Apostołów i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwie. (Dzieje Apostolskie 2,42)

Treść[edytuj | edytuj kod]

Można treść kerygmatu podzielić na sześć części (czasami łączy się punkty trzeci i czwarty oraz piąty i szósty):

  1. miłość Boga,
  2. rzeczywistość grzechu,
  3. odkupienie w Chrystusie ukrzyżowanym, pogrzebanym i zmartwychwstałym.
  4. konieczność przyjęcia przez wiarę Chrystusa jako osobistego Pana i Zbawiciela,
  5. posłannictwo Ducha Świętego,
  6. tajemnica Kościoła – wspólnoty zbawionych.

Są to główne tezy przepowiadania prawd chrześcijańskich. Kerygmat jest istotnym elementem ewangelizacji, dlatego też powinien poprzedzać katechezę, która jest rozwinięciem chrześcijańskich prawd wiary.

Przypisy

  1. L. Bouyer: From the Jewish Qahal to the Christian Ecclesia. s. 24-27.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bouyer L.: From the Jewish Qahal to the Christian Ecclesia. W: Tenże: Life and Liturgy. Londyn: 1956, s. 23-37.