Joseph Conrad
| Joseph Conrad | |
Józef Korzeniowski, fotografia, 1904 |
|
| Imiona i nazwisko | Józef Teodor Konrad Korzeniowski |
| Data i miejsce urodzenia | 3 grudnia 1857 Berdyczów |
| Data i miejsce śmierci | 3 sierpnia 1924 Bishopsbourne |
| Narodowość | polska |
| Dziedzina sztuki | literatura piękna |
| Styl | modernizm |
| Ważne dzieła | Jądro ciemności Lord Jim Nostromo Smuga cienia Szaleństwo Almayera Ocalenie |
| Józef Korzeniowski | |
Nałęcz |
|
| Rodzina | Korzeniowski |
| Rodzice | Apollo Korzeniowski Ewa Bobrowska |
| Małżeństwo | Jessie George |
| Dzieci | Borys Alfred Conrad John Alexander Conrad |
Joseph Conrad, właściwie Józef Teodor Konrad Korzeniowski[2][3][4] herbu Nałęcz (ur. 3 grudnia 1857 w Berdyczowie, zm. 3 sierpnia 1924 w Bishopsbourne) – pisarz i publicysta polskiego pochodzenia, tworzący w języku angielskim.
Józef Korzeniowski był synem pisarza Apollona Korzeniowskiego. Nie ukończywszy gimnazjum wyjechał w 1874 do Francji i zaciągnął się na statek jako prosty marynarz. W 1894 osiadł w Anglii i poświęcił się pracy pisarskiej; zaledwie rok później wydał pierwszą powieść Szaleństwo Almayera. Publikując na obczyźnie używał pseudonimu Joseph Conrad, który utworzył z imion: Józef i Konrad.
Wybitna twórczość Korzeniowskiego pozostaje zjawiskiem odosobnionym w literaturze światowej, łącząc w sobie nurt romantyzmu z pozytywizmem, symbolizmu z impresjonizmem. Michał Choromański w tytule jednej z powieści nazwał Josepha Conrada Słowackim Wysp Tropikalnych. Większość przekładów na język polski, autoryzowanych przez Korzeniowskiego, jest dziełem kuzynki pisarza Anieli Zagórskiej[5].
Spis treści |
Biografia [edytuj]
W 1861 rodzice Korzeniowskiego zostali zesłani za działalność przeciwko caratowi w głąb Rosji, do Wołogdy. Jego wuj, Stefan Bobrowski był jednym z przywódców powstania styczniowego. Po śmierci Ewy z Bobrowskich - matki pisarza - 11 kwietnia 1865 roku w Czernihowie (okolice Kijowa) zaopiekował się nim jej brat - Tadeusz Bobrowski. Po powrocie ojca, Apolla Korzeniowskiego, z wygnania w 1867 zamieszkali w Krakowie, gdzie pisarz uczył się w gimnazjum św. Anny, lecz szkoły nie ukończył. Apollo Korzeniowski zmarł 23 maja 1869. Jako siedemnastolatek w 1874 Korzeniowski wyjechał do Marsylii, gdzie pracował jako marynarz. Stąd wyruszył w swoją pierwszą w życiu podróż morską. Wróciwszy, usiłował popełnić samobójstwo z powodu długów, w które popadł, był też zamieszany w przemyt broni dla zwolenników Karola VII, pretendenta do tronu Hiszpanii. Podczas rejsów dwukrotnie zawijał do portów Zatoki Meksykańskiej (echa tych podróży pojawiły się w jego późniejszej twórczości). W lipcu 1878 roku wyjechał do Anglii i rozpoczął tam służbę w brytyjskiej marynarce handlowej. W roku 1886 uzyskał stopień kapitana i otrzymał obywatelstwo brytyjskie; w 1888 otrzymał nominację na kapitana barku "Otago"; doświadczenia z pierwszego samodzielnego kapitańskiego rejsu zawarł w powieści Smuga cienia.
Pływając jako marynarz na wielu statkach, zwiedził porty: na Dalekim Wschodzie, w Australii i Oceanii, Ameryce Środkowej; był też kapitanem statku parowego kursującego po Kongo (podróż 1890). W 1894 roku zrezygnował ze służby w marynarce i osiadł na stałe pod Londynem.
W roku 1889 zaczął pisać swoją pierwszą powieść, Szaleństwo Almayera, która ukazała się drukiem sześć lat później (29 kwietnia 1895). Jednak mimo uznania krytyki nie był pisarzem znanym - dopiero w 1916 roku wraz z ukazaniem się Gry losu zdobył popularność i wydobył się z nękających go problemów finansowych. Wszystkie jego książki są oparte na wątkach autobiograficznych, na tym, co Conrad przeżył, usłyszał lub zobaczył podczas swych podróży.
24 marca 1896 odbył się ślub pisarza z Jessie George, natomiast 15 stycznia 1898 urodził się syn, Borys. W 1906 urodził się drugi syn pisarza - John.
Choć jest uznawany za jednego z największych stylistów w całej angielskiej literaturze, to do końca życia mówił po angielsku z silnym obcym ("polskim") akcentem. Conrad znał biegle francuski, którego używał stosując ulubiony, marsylijski akcent. Znał też niemiecki. Pod koniec życia nosił się z zamiarem powrotu do Polski, ale zbyt wiele spraw trzymało go w Anglii. Wypowiadał się o sprawach polskich w publicystyce. Poparł m.in. pożyczkę, rozpisaną w 1920 roku w USA przez rząd walczącej z bolszewikami Polski.
Twórczość [edytuj]
Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
Problematykę powieści Conrada można określić jako psychologiczno-moralną. Akcja tych utworów przeważnie rozgrywa się na morzu, wśród marynarzy, w egzotycznej scenerii Oceanu Indyjskiego, jego wysp i archipelagów. Te specyficzne warunki życia na morzu stały się w jego powieściach doskonałym tłem dla rozważań na temat granic moralnych i etycznych. Conrad stawiał pytania, na które niełatwo odpowiedzieć. Jakie są granice odpowiedzialności człowieka w obliczu zagrożenia przychodzącego z zewnątrz? Czy przy zasadach moralnych i tych, które wyznacza etyka zawodu należy trwać za wszelką cenę, nawet wobec groźby utraty życia? Jakim próbom charakteru jest w stanie sprostać człowiek? Jakie jest znaczenie ludzkiej solidarności?
Moralistyka Conrada, a zwłaszcza konieczność dokonywania trudnych wyborów w sytuacjach ekstremalnych, poszukiwanie granic między dobrem a złem, między prawdą a fałszem, szukanie odpowiedzi na pytanie, czym jest honor człowieka - wszystko to ma wymiar ponadczasowy. Stąd popularność jego utworów np. w pokoleniu konspiratorów i członków ruchu oporu przeciw faszyzmowi w latach II wojny światowej, na co zwrócił uwagę m.in. Michał Choromański w książce Słowacki Wysp Tropikalnych. Postawy osobowe i wybory etyczne wobec zła absolutnego i załamania się lub braku normalnych mechanizmów społecznych są tematem wielu powieści Conrada. Sytuacje takie były jasno widoczne w wyborach i decyzjach uczestników konspiracji wobec świadomie wprowadzonego przez okupanta niemieckiego rozkładu moralnych podstaw funkcjonowania społeczeństwa.
Szczegółowym badaniom twórczości Josepha Conrada poświęcone jest międzynarodowe Joseph Conrad Society[6] zrzeszające wielu cenionych badaczy literatury. Stowarzyszenie to wydaje naukowy półrocznik The Conradian poświęcony badaniom twórczości i życia pisarza[7]. Wieloletnim członkiem tego stowarzyszenia jest wybitny conradysta polsko-kanadyjski Andrzej Busza. W 1966 wydał on książkę Conrad's Polish Literary Background (Polskie tło literackie Conrada). Do tematu Conrada powrócił w opublikowanym wspólnie ze znanym literaturoznawca angielskim J.H. Stape opracowaniu Joseph Conrad. The Rover.
Powieści [edytuj]
- 1895 Szaleństwo Almayera (Almayer's Folly)
- 1896 Wyrzutek (An Outcast of the Islands)
- 1897 Murzyn z załogi "Narcyza" (The Nigger of the "Narcissus")
- 1900 Lord Jim
- 1901 Spadkobiercy (The Inheritors) - wspólnie z F.M. Fordem
- 1903 Przygoda (Romance) - wspólnie z F.M. Fordem
- 1904 Nostromo
- 1907 Tajny agent (The Secret Agent)
- 1911 W oczach Zachodu (Under Western Eyes)
- 1913 Gra losu (Chance)
- 1915 Zwycięstwo (Victory)
- 1917 Smuga cienia (The Shadow Line)
- 1919 Złota strzała (The Arrow of Gold)
- 1920 Ocalenie (The Rescue)
- 1923 Korsarz (The Rover)
- 1924 Charakter przestępstwa (The Nature of Crime) - wspólnie z F.M. Fordem
- 1925 W zawieszeniu (Suspense)
- 1928 Siostry (Sisters) - niedokończone
Zbiory nowel i opowiadań [edytuj]
- 1898 Opowieści niepokojące (Tales of Unrest)
- zawiera: Karain, wspomnienie, Idioci, Placówka postępu, Powrót, Laguna
- 1902 Młodość i inne opowiadania (Youth, a Narrative, and Two Other Stories)
- zawiera: Młodość, Jądro ciemności, U kresu sił
- 1903 Tajfun i inne opowiadania (Typhoon and Other Stories)
- zawiera: Tajfun, Amy Foster, Falk, Jutro
- 1908 Sześć opowieści (A Set of Six)
- zawiera: Gaspar Ruiz, Donosiciel, Bestia, Anarchista, Pojedynek, Il Conde
- 1912 Między lądem a morzem (Twixt Land and Sea)
- zawiera: Uśmiech fortuny, Tajemny wspólnik, Freja z Siedmiu Wysp
- 1915 Wśród prądów (Within the Tides)
- zawiera: Plantator z Malaty, Wspólnik, Gospoda dwóch wiedźm, Dla dolarów
- 1925 Opowieści zasłyszane (Tales of Hearsay)
- zawiera: Dusza wojownika, Książę Roman, Opowieść, Czarny oficer
Dramaty [edytuj]
- 1913 Jutro (One Day More)
- 1923 Anna Śmieszka (Laughing Anne)
- 1923 Tajny agent, dramat w czterech aktach (The Secret Agent, a Drama in Four Acts)
Eseje i wspomnienia [edytuj]
- 1906 Zwierciadło morza (The Mirror of the Sea)
- 1912 Ze wspomnień (Some Reminiscences, od 2. wydania A Personal Record)
- 1921 O życiu i literaturze (Notes on Life and Letters)
- 1926 Ostatnie szkice (Last Essays)
Adaptacje [edytuj]
Twórczość Conrada doczekała się wielu adaptacji (bezpośrednich i pośrednich) teatralnych i filmowych.
Filmowe [edytuj]
- Pierwsza filmowa adaptacja "Lorda Jima" w niemym filmie o tym samym tytule z 1925, w reżyserii Victora Fleminga;
- Adaptacja tej samej powieści w filmie o tym samym tytule Richarda Brooksa z 1965. Rolę tytułową powierzono znanemu aktorowi Peterowi O'Toole;
- Andrzej Wajda nakręcił w 1976 film Smuga cienia na podstawie powieści o tym samym tytule. W głównej roli zagrał Marek Kondrat.
- Słynny film Francisa Forda Coppoli Czas Apokalipsy z 1979, z Marlonem Brando. Film jest pośrednią adaptacją powieści Jądro ciemności.
- Jądro ciemności – adaptacja z 1993 w reżyserii Nicholasa Roega z Timem Rothem (Marlowe) i Johnem Malkovichem (Kurtz) w rolach głównych
Teatralne [edytuj]
W latach sześćdziesiątych ub. wieku Telewizja Polska przygotowała i wyemitowała cykl przedstawień Teatru TV opartych na dziełach Conrada. Były to sławne Wieczory z Conradem, a pokazane w tym cyklu dzieła pisarza to m. in. Korsarz, Falk, Murzyn z załogi "Narcyza", Freja z Siedmiu Wysp, Tajny agent i Smuga cienia. W Polsce znane adaptacje teatralne prozy Conrada zawdzięczamy głównie reżyserowi Zygmuntowi Hübnerowi; w 1980 wystawił na deskach Teatru Powszechnego w Warszawie Spiskowców opartych na powieści W oczach Zachodu. W 1987 powtórzył tą inscenizację adaptując ją do potrzeb Teatru TV[8].
W roku Conradowskim (2007) Kristian Nehrebecki wystawił oryginalną adaptację fragmentów Lorda Jima pt. Lord Jim - proces[9]. Oryginalność tej adaptacji polegała na zastąpieniu tradycyjnej sceny teatralnej pomieszczeniami okrętowymi na Darze Pomorza.
Upamiętnienia [edytuj]
Na wniosek Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, zgłoszony przez Polski Komitet do spraw UNESCO (poparty przez Komitet do spraw UNESCO Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej) 150. rocznica urodzin Josepha Conrada-Korzeniowskiego wpisana została do kalendarza rocznic UNESCO na rok 2007. Honorowy patronat nad obchodami "Roku Conradowskiego" w Polsce objął prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Lech Kaczyński.
W 2007 roku Narodowy Bank Polski wyemitował komplet monet z okazji 150. rocznicy urodzin pisarza (o nominałach 2 zł, 10 zł, 200 zł)[10][11].
28 kwietnia 2013 r. w Wołogdzie na miejscu, w którym niegdyś stał dom, w którym podczas zesłania zamieszkała rodzina Korzeniowskich, odsłonięto pomnik Conrada. W miejscowej bibliotece otwarto zaś stałą wystawę poświęconą pisarzowi.
Ciekawostki [edytuj]
- Nazwę "Joseph Conrad" w (2009 r.) noszą szwedzki statek handlowy i polski jacht[12]
- Nazwę "Joseph Conrad" nosi istniejący do dziś w Mystic w stanie Connecticut pełnorejowiec trójmasztowy - dawny duński "Georg Stage", wsławiony rejsem Alana Villiersa dookoła świata.
- Podczas II wojny światowej nazwę "Conrad" otrzymał jeden z dwóch przekazanych Polsce brytyjskich krążowników typu "D" - HMS "Danae" (4.850 ton, 5x152 etc.). ORP "Conrad" zasłynął symbolicznym "zajęciem" od strony morza bazy Kriegsmarine w Wilhelmshaven.
- Po wojnie pod polską banderą handlową służyły dwa pływające "pomniki" Józefa K. Korzeniowskiego. Pierwszy to jugosłowiańskiej budowy drobnicowiec, utracony tragicznie w 1972 roku w jednym z portów Wietnamu po zbombardowaniu przez US Navy[13] , a drugi - to półpojemnikowiec typu B-467 "rodem" ze Stoczni im. A. Warskiego w Szczecinie.
Zobacz też [edytuj]
- Bark Otago - brytyjski statek handlowy (1869-1903), prowadzony przez kapitana Josepha Conrada (1888-1889)
- ORP Conrad - polski lekki krążownik, ex. brytyjski HMS "Danae"
- s/y Joseph Conrad - polski jacht typu J-140 (1958)
- s/y Otago - polski jacht typu J-140 (1959 - 1976), nazwany na pamiątkę barku Otago.
Przypisy
- ↑ Charles Clark: Joseph Conrad's ship (ang.). New Zealand Geographic. [dostęp 2010-05-25].
- ↑ John G. Peters: The Cambridge introduction to Joseph Conrad. Cambridge: Cambridge University Press, 2006, s. 1. ISBN 0-521-83972-6.
- ↑ Podaje się różną kolejność imion pisarza; np. Nowa encyklopedia powszechna PWN t. I (Warszawa 1995) podaje Teodor Józef Konrad. Obecna wersja artykułu wzoruje się na internetowej stronie tejże encyklopedii; tę samą kolejność imion podaje Zdzisław Najder w biogramie Conrada w Polski Słownik Biograficzny.
- ↑ Najder Zdzisław: Jak się nazywał Joseph Conrad? (pol.). nbp.pl. [dostęp 15 lutego 2009].
- ↑ Czesław Miłosz: Historia literatury polskiej do roku 1939. Kraków: Instytut Wydawniczy „Znak”, 1993, s. 481. ISBN 83-7006-424-8.
- ↑ Joseph Conrad Society (UK) - About the Society
- ↑ The Conradian
- ↑ Złota lista Teatru TV
- ↑ portal e-teatr.pl
- ↑ Folder emisyjny monet
- ↑ Premiera "Korzeniowskiego" - kilka tysięcy monet sprzedane na pniu! (pol.). nbportal.pl, 2009-02-05. [dostęp 2009-02-15].
- ↑ za: ITU: wyszukiwanie statku według nazwy - "Joseph Conrad" (ang.). [dostęp 9 kwietnia 2009].
- ↑ Zbombardowanie Józefa Conrada (pol.). Wiedza i Życie data dostępu = 2011-08-09.
Bibliografia [edytuj]
- Wiktor Borysow Joseph Conrad w Rosji. Recepcja twórczości Conrada w krytyce rosyjskiej Czytelnik, Warszawa, 1987
- Michał Choromański, Słowacki Wysp Tropikalnych,Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1990.
- Polska edycja "Morskich lat Conrada" Jerry Allen ( przekł. M. B. Borowikowej) z 1971 roku.
- Norman Sherry "Wschodni Świat Conrada", Wydawnictwo Morskie Gdańsk 1972.
- Norman Sherry "Zachodni Świat Conrada", Wydawnictwo Morskie Gdańsk 1975.
- Andrzej Braun: "Śladami Conrada" - Czytelnik Warszawa 1972.
- Andrzej Braun: "Conrad - dotknięcie Wschodu", Warszawa 1970.
- Olivier Weber, Conrad (Paryż, Arthaud-Flammarion), 2011.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Rok Conrada. www.culture.pl. [dostęp 2009-08-22].
- Lista publikacji o życiu i twórczości Conrada w jęz. angielskim. [dostęp 2010-06-04].
|
||||||||||||||