ORP Grom (1937)

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ten artykuł dotyczy okrętu. Zobacz też: inne artykuły dotyczące znaczenia słowa Grom.
ORP Grom
Historia
Położenie stępki 17 lipca 1935
Wodowanie 20 lipca 1936
Oddanie do służby 11 maja 1937
Wycofanie ze służby 4 maja 1940
Status okrętu zatopiony przez lotnictwo niemieckie
Stocznia J. Samuel White & Co. Ltd., Cowes, Wielka Brytania
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa - 1975 t
normalna - 2183 t
pełna - 2400 t
Długość 114,0 m
Szerokość 11,3 m
Zanurzenie 3,3 m
Napęd 2 zespoły turbin parowych Parsonsa z przekładnią o mocy łącznej 54 000 KM, 3 kotły wodnorurkowe walczakowe opalane mazutem, 2 śruby
Prędkość 39,5 węzłów
Zasięg 3500 Mm przy prędkości 15 w
Załoga 192 ludzi
Uzbrojenie 7 dział kalibru 120 mm wz. 34/36 Bofors (3 x II i 1 x I); 2 podwójnie sprzężone działka przeciwlotnicze 40 mm wz 36 Bofors, 4 podwójnie sprzężone nkm przeciwlotnicze 13,2 mm wz 30 Hotchkiss, 6 wyrzutni torpedowych kalibru 550 mm z reduktorami dla torped 533 mm (2 x III), 2 podpokładowe wyrzutnie bomb głębinowych (20 bomb wz BH 200) i 44 miny (stan na 1937)

ORP "Grom" - nazwa noszona przez polskie okręty. Pod polską banderą pływały dwa niszczyciele o tej nazwie, a aktualnie pływa mały okręt rakietowy: Niszczyciel typu Grom, okręt bliźniaczy ORP Błyskawica.

Spis treści

[edytuj] Historia

Stępkę pod okręt położono 17 lipca 1935 w stoczni J. Samuel White & Co. Ltd. w Cowes w Wielkiej Brytanii. Wodowanie nastąpiło 20 lipca 1936, a podniesienie bandery 11 maja 1937. 4 maja 1940 ORP Grom został zatopiony pod Narwikiem w fiordzie Rombakken przez pojedynczy samolot niemiecki Heinkel He 111 (zginęło 59 członków załogi, w tym 1 oficer, 25 podoficerów i 33 marynarzy). 2 bomby lotnicze trafiły w załadowaną wyrzutnię torpedową oraz w okolice komina. Eksplozja spowodowała przełamanie się okrętu i zatonięcie w przeciągu raptem 2-3 minut. 6 października 1986 przeprowadzono pierwsze badanie wraku spoczywającego na głębokości 105 m.

[edytuj] Dane

  • Zapas paliwa: normalny 130 t, maksymalny 350 t
  • Znaki taktyczne: "G", "H 71"

[edytuj] Odeszli na Wieczną Wachtę

Alojzy Krąkowski – kpt. mar., II of. mech.
Edmund Domicz – st. bosman
Jan Hojło – st. bosman
Władysław Jarczyński – st. bosman
Mieczysław Kołakowski – st. bosman
Wacław Perkowski – st. bosman
Michał Wojdyło – st. bosman
Stefan Baumert – bosman
Wiktor Borek – bosman
Kazimierz Januszewski – bosman
Jerzy Jurkowski – bosman
Józef Kucharski – bosman
Józef Kurek – bosman
Stanisław Leszczyński – bosman
Józef Pniak – bosman
Józef Borkowski – bosmanmat
Kazimierz Dmochowski – bosmanmat
Wacław Kamiński – bosmanmat
Józef Łuszczewski – bosmanmat
Marcin Łyskawa – bosmanmat
Stanisław Mejdus – bosmanmat
Paweł Noga – bosmanmat
Dominik Żyźniewski – bosmanmat
Jan Adamczyk – mat
Jan Bednarz – mat
Edmund Bielak – mat
Edward Czechowski – mat
Tadeusz Dwornicki – mat
Stefan Köhna – mat
Ryszard Książonek – mat
Franciszek Pauka – mat
Roman Press – mat
Jerzy Skorski – mat
Stanisław Zegartowski – mat
Władysław Zieliński – mat
Henryk Boryczko – st. marynarz
Wacław Cytowicz – st. marynarz
Tadeusz Dziak – st. marynarz
Jan Fornalik – st. marynarz
Jerzy Głażewski - st. marynarz
Władysław Głowacki – st. marynarz
Tadeusz Górzycki – st. marynarz
Władysław Kostecki – st. marynarz
Edward Kubalski – st. marynarz
Mieczysław Materka – st. marynarz
Piotr Misztal – st. marynarz
Zdzisław Owczarek – st. marynarz
Tadeusz Podstolak – st. marynarz
Stanisław Ruszkiewicz – st. marynarz
Józef Więzewski (?) – st. marynarz
Leon Chylewski – marynarz
Teodor Ebertowski – marynarz
Zbigniew Gąsiorowski – marynarz
Kazimierz Major – marynarz
Zygmunt Muchar – marynarz[1]
Jan Nowak – marynarz
Bronisław Peissert – marynarz
Jan Sejbuk – marynarz
Józef Szwechtowicz – marynarz
  1. zmarł 5.V.1940 na okręcie szpitalnym "Atlantis"

[edytuj] Galeria

[edytuj] Źródła

[edytuj] Zobacz też