Rafał Kalinowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święty
Rafał Kalinowski
Józef Kalinowski
prezbiter
Kalinowski1897.jpg
Data urodzenia 1 września 1835
Wilno
Data śmierci 15 listopada 1907
Wadowice
Kościół/
wyznanie
katolicki
Data beatyfikacji 22 czerwca 1983
Kraków
przez Jana Pawła II
Data kanonizacji 17 listopada 1991
Watykan
przez Jana Pawła II
Wspomnienie 19 lub 20 listopada
Patron oficerów i żołnierzy, orędownik w sprawach trudnych i beznadziejnych, uważany również za patrona sybiraków
Szczególne miejsca kultu klasztor w Wadowicach,
klasztor w Czernej
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Rafał Kalinowski, właśc. Józef Kalinowski (ur. 1 września 1835 w Wilnie, zm. 15 listopada 1907 w Wadowicach) – katolicki prezbiter, karmelita bosy, święty Kościoła katolickiego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Akt urodzenia (wileńska parafia św. Jana, 226/1835)

Józef Kalinowski pochodził ze szlacheckiej rodziny herbu Kalinowa, jego ojcem był profesor matematyki na Uniwersytecie Wileńskim. W latach 1843-1850 kształcił się w Instytucie Szlacheckim, który ukończył z wyróżnieniem. Następnie podjął studia w Szkole Rolniczej w Hory-Horkach koło Orszy, jednak ich nie ukończył. Po studiach w Mikołajewskiej Szkole Inżynierii Wojskowej w Petersburgu w 1855 zdobył tytuł inżyniera mechaniki budowlanej oraz stopień porucznika. Pracował przy budowie linii kolejowej Kursk-Odessa-Kijów.

Wziął udział w powstaniu styczniowym. Po aresztowaniach objął dowodzenie powstaniem na Litwie, za co 24 marca 1864 został aresztowany i skazany na karę śmierci. W wyniku starań rodziny karę śmierci zamieniono na 10 lat katorgi na Syberii: w Nerczyńsku, w Usolu, w Irkucku oraz w Smoleńsku.

W maju 1874, po zwolnieniu z wygnania, został w Paryżu wychowawcą księcia Augusta Czartoryskiego. W 1877 wstąpił do zakonu Karmelitów Bosych w Grazu w Austrii, przyjmując imię zakonne Rafał od św. Józefa. Święcenia kapłańskie otrzymał 15 stycznia 1882 i został wybrany przeorem oraz to samo stanowisko piastował w Wadowicach.

Zmarł po 11 miesiącach choroby w klasztorze w Wadowicach, którego był budowniczym i przeorem w latach 1892–1894, 1897–1898 oraz w 1906. Został pochowany na cmentarzu klasztornym w Czernej.

22 czerwca 1983 w Krakowie Jan Paweł II beatyfikował o. Rafała Kalinowskiego. Kanonizacja bł. Rafała Kalinowskiego dokonała się 17 listopada 1991 w Rzymie.

14 września 2007 Senat RP podjął uchwałę w sprawie uznania św. ojca Rafała Józefa Kalinowskiego za wzór patrioty, oficera, inżyniera, wychowawcy i kapłana-zakonnika[1].

Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w Kościele katolickim w dies natalis (15 listopada), u karmelitów także 19 listopada[2], natomiast w polskim Kościele 20 listopada i ma rangę wspomnienia obowiązkowego[3].

W 1983 roku odznaczony został Gwiazdą Wytrwałości[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. M.P. z 2007 r. Nr 64, poz. 724
  2. Raphael vom heiligen Joseph (Rafał Józef) Kalinowski - Ökumenisches Heiligenlexikon (niem.)
  3. Kalendarz liturgiczny diecezji polskich. Stan na 30 października 2011 r. (pol.). KKBiDS. [dostęp 2012-03-05].
  4. Stefan Melak, Gwiazda Wytrwałości, usqe ad finem, Warszawa 1997.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]