Wodorosiarczyn potasu
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Wodorosiarczyn potasu | |||||||||||
|
|
|||||||||||
| Nazewnictwo | |||||||||||
|
|||||||||||
|
|||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||
| Wzór sumaryczny | KHSO3 | ||||||||||
| Masa molowa | 120,17 g/mol | ||||||||||
| Wygląd | krystaliczne ciało stałe | ||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||
| Numer CAS | 7773-03-7 | ||||||||||
| PubChem | 23663620[1] | ||||||||||
|
|||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||
| Inne aniony | KHCO3, KHSO4 | ||||||||||
| Inne kationy | LiHSO3, NaHSO3 | ||||||||||
| Podobne związki | K2SO3 | ||||||||||
Wodorosiarczyn potasu – nieorganiczny związek chemiczny, wodorosól potasowa kwasu siarkawego.
Stosowany jest jako przeciwutleniacz i konserwant do wina i wielu innych produktów spożywczych, takich jak skrobia, tapioka, ziarna, suszone produkty ziemniaczane, warzywa, suszone owoce, orzechy, mięso i ryby[potrzebne źródło]. Dodatek do żywności o numerze E228.
Nadmierne spożycie wodorosiarczynu sodu może prowadzić do bólu głowy, migreny i nudności[2]. Ponadto niszczy witaminę B i kwas foliowy[potrzebne źródło].
Przypisy
- ↑ Wodorosiarczyn potasu – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ Kaliumhydrogensulfit – Datenbank Zusatzstoffe (niem.). 2006-07-11. [dostęp 2012-01-12].
|
|||||