18 Kołobrzeski Pułk Piechoty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 18 Pułku Piechoty ludowego Wojska Polskiego. Zobacz też: 18 Pułk Piechoty – inne pułki piechoty z numerem 18.
18 Pułk Piechoty
Ilustracja
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1944
Nazwa wyróżniająca Kołobrzeski[1].
Tradycje
Nadanie sztandaru 1946
Kontynuacja 18 batalion powietrznodesantowy
Organizacja
Numer JW 2721
Dyslokacja Wadowice[2]
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość 6 Pomorska Dywizja Piechoty[2]

18 Kołobrzeski Pułk Piechoty – oddział piechoty ludowego Wojska Polskiego.

Sformowany w rejonie Żytomierza na podstawie rozkazu nr 00130 dowódcy 1 Armii Polskiej w ZSRR z 5 lipca 1944 w oparciu o sowiecki etat pułku strzeleckiego nr 04/501.

Wchodził w skład 6 Pomorskiej Dywizji Piechoty z 1 Armii WP.

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy

  • mjr Piotr Karpowicz (24 lipca 1944 – 15 lutego 1945, od stycznia 1945 ppłk)[3]
  • płk Stanisław Ziarkowski (4 marca 1945 – 16 marca 1946)[3]
  • ppłk Jan Grankowski (16 marca 1946 – 22 lutego 1947)[3]
  • ppłk Tadeusz Pawełczak (22 marca 1947 – 13 kwietnia 1948)[3]
  • mjr Henryk Rzepkowski (13 kwietnia 1948)[3]

Zastępcy dowódcy ds. polityczno-wychowawczych[3]

  • chor. Zygmunt Szewczyk (p.o. 13 sierpnia – 16 października 1944)
  • por. Franciszek Sentowski (16 października 1944 – 6 kwietnia 1945)
  • por. Benedykt Zygiel (6 kwietnia – 2 października 1945)
  • kpt. Mieczysław Piotrowski (od października 1945 – do grudnia 1946)
  • por. Tadeusz Banaszek (p.o. od grudnia 1946 – 3 kwietnia 1947)
  • por. Adam Zagrodzki (3 kwietnia – do września 1947)
  • por. Stefan Szydłowski (p.o. od września 1947 – 31 stycznia 1948)
  • por. Jan Szymczyk (p.o. 4 lutego – 24 kwietnia 1948)
  • mjr Jan Kaczmarski (24 kwietnia 1948)

Zastępcy dowódcy ds. liniowych[3]

  • mjr Stanisław Żyliński (7 września 1944 – 13 lutego 1945)
  • ppłk Adolf Onoszko (13 lutego – 15 września 1945)

Szefowie sztabu[3]

  • mjr Damian Horobij (14 lipca 1944 – 20 października 1945)
  • kpt. Emilian Przybojewski (20 października – 19 listopada 1945)
  • mjr Tadeusz Pawełczak (19 listopada 1945 – 22 sierpnia 1946)
  • mjr Adam Szczybalski (22 sierpnia 1946 – 29 sierpnia 1947)
  • kpt. Edward Hawrysz (29 sierpnia 1947)

Oficerowie:

Skład etatowy[edytuj | edytuj kod]

dowództwo i sztab

  • 3 bataliony piechoty
  • kompanie: dwie fizylierów, przeciwpancerna, rusznic ppanc, łączności, sanitarna, transportowa
  • baterie: działek 45 mm, dział 76 mm, moździerzy 120 mm
  • plutony: zwiadu konnego, zwiadu pieszego, saperów, obrony pchem, żandarmerii

Razem:

żołnierzy 2915 (w tym oficerów - 276, podoficerów 872, szeregowców - 1765).

Sprzęt:

162 rkm, 54 ckm, 66 rusznic ppanc, 12 armat ppanc 45 mm, 4 armaty 76 mm, 18 moździerzy 50 mm, 27 moździerzy 82 mm, 8 moździerzy 120 mm

Marsze i działania bojowe[edytuj | edytuj kod]

Od chwili sformowania do zakończenia wojny pułk walczył w składzie 6 Dywizji Piechoty. Najcięższe walki stoczył forsując Wisłę w Warszawie, na Wale Pomorskim pod Nadarzycami i Wielbokami. W Kołobrzegu jako pierwszy wszedł do centrum miasta, walczył o stare miasto w rejonie kolegiaty i portu. W operacji berlińskiej forsował Odrę, walczył nad Kanałem Hohenzollernów i nad Łabą[4].

1 armia lwp.png 6 pom dp 1945.png Forsowanie odry 1 1945.png Forsowanie odry 2 1945.png Forsowanie odry 3 1945.png
Wal pomorski 1945.png Kanal hohenzollernow 1945.png Operacja berlin 1 1945.png Operacja berlin 2 1945.png

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozkazem NDWP Nr 225 z 29 września 1945 pułkowi nadano nazwę wyróżniającą Kołobrzeski.
  2. a b Kajetanowicz 2005 ↓, s. 427.
  3. a b c d e f g h Adolf Stachula: Szósta pomorska: z dziejów Szóstej Pomorskiej Dywizji Piechoty 1944-1948. s. 299.
  4. Komornicki 1965 ↓, s. 201.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Komornicki: Wojsko Polskie: krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej, T. 1, Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego: formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek piechoty. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1965.
  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • Paweł Piotrowski: Śląski Okręg Wojskowy: przekształcenia organizacyjne 1945-1956. Warszawa: Wydawnictwo TRIO: Instytut Pamięci Narodowej, 2003. ISBN 83-88542-53-2.
  • Adolf Stachula: Szósta pomorska: z dziejów Szóstej Pomorskiej Dywizji Piechoty 1944-1948. Warszawa: Wojskowy Instytut Historyczny im. Wandy Wasilewskiej, 1981. ISBN 83-11-06602-7.