52 Dywizjon Artylerii Przeciwpancernej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 52 dappanc. Zobacz też: inne dywizjony artylerii noszące numer 52.
52 Dywizjon Artylerii Przeciwpancernej
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1952
Rozformowanie 1956
Organizacja
Numer JW 5129
Dyslokacja Zgorzelec
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk Artyleria
Podległość 27 Dywizja Piechoty

52 Dywizjon Artylerii Przeciwpancernej (52 dappanc) – pododdział artylerii przeciwpancernej ludowego Wojska Polskiego.

Dywizjon został sformowany w terminie do 1 grudnia 1952 roku, w garnizonie Zgorzelec, w koszarach położonych w dzielnicy Ujazd, w składzie 27 Dywizji Piechoty. Jednostka była formowana według etatu Nr 2/132 o stanie 205 żołnierzy i 4 pracowników cywilnych, lecz w grudniu 1952 roku została przeformowana na etat Nr 2/159 o stanie 132 żołnierzy i trzech pracowników wojska. Z dniem 1 listopada 1955 roku, w związku z rozformowaniem 27 DP, dywizjon został podporządkowany bezpośrednio dowódcy 2 Korpusu Armijnego. W grudniu 1956 roku jednostka została rozformowana.

Według etatu Nr 2/159 dywizjon składał się z dowództwa, kwatermistrzostwa, plutonu dowodzenia, plutonu amunicyjnego, warsztatu i magazynu artyleryjskiego oraz trzech baterii, z których dwie były skadrowane. Zgodnie z etatem jednstka miała być uzbrojona w dwanaście 76 mm armat dywizyjnych wz. 1942 (ZiS-3).

W 1951 dywizjon posiadał 23 samochody i 12 armat ZiS-3[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Paweł Piotrowski: Śląski Okręg Wojskowy. s. 179.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń;Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • Paweł Piotrowski: Śląski Okręg Wojskowy: przekształcenia organizacyjne, 1945-1956. Warszawa: Wydawnictwo TRIO: Instytut Pamięci Narodowej, 2003. ISBN 83-88542-53-2.