15 Polowa Techniczna Baza Rakietowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: inne znaczenia.
15 Polowa Techniczna Baza Rakietowa
15 Polowa Techniczna Baza Remontowa
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1964
Rozformowanie 1992
Dowódcy
Pierwszy ppłk Stanisław Górecki
Ostatni płk mgr inż. Wiesław Wroński
Organizacja
Numer 1154
Dyslokacja Bielkowo
Rodzaj sił zbrojnych Wojska Lądowe
Rodzaj wojsk Wojska Rakietowe i Artyleria
Podległość 3 FBROT

15 Polowa Techniczna Baza Remontowa (Rakietowa)jednostka wojskowa wojsk rakietowych, na okres wojny stawała się 15 Armijną Polową Techniczną Bazą Rakietową

Kobylanka/Bielkowo. W tych koszarach[a] do 1992 stacjonowała 15 Polowa Techniczna Baza Rakietowa
Kobylanka/Bielkowo – tu stacjonowała 15 Polowa Techniczna Baza Rakietowa

Historia i zadania[edytuj | edytuj kod]

W 1963 r. powstała Grupa Organizacyjna z 11 Okręgowej Polowej Technicznej Bazy Remontowej, której kierownikiem został ppłk Stanisław Górecki. Była zalążkiem sformowania w 1964, na bazie 11 Okręgowej Polowej Technicznej Bazy Remontowej – 15 Polowej Technicznej Bazy Rakietowej (JW 1154) w Kobylance/Bielkowie k. Stargardu Szczecińskiego. W roku 1966 osiągnęła gotowość[1]. Formalnie jako frontowa, lecz w rzeczywistości była przeznaczona dla wojsk WOW. W czasie pokoju jednostka funkcjonowała pod nazwą „15 Polowa Techniczna Baza Remontowa”, która miała maskować jej faktyczny charakter. W czasie mobilizacji stawała się „15 Armijną Polową Techniczną Bazą Rakietową” i wraz z 36 Brygadą Artylerii wchodziła w skład Frontu Polskiego.

W 1969 r. okręg warszawski sformował własną 21 PRBR w Ornecie (JW 3448), baza w Bielkowie została dostosowana do wykonywania zadań na korzyść 36 Brygady Artylerii[2].

Do głównych zadań bazy należało utrzymywanie określonej liczby pocisków balistycznych w pełnej sprawności technicznej oraz gotowość do prowadzenia zabiegów obsługowo-technicznych. W pierwszym okresie obsługiwano pociski R-150 (zestaw 9K51 z rakietą 8K11), a w okresie późniejszym R-300 (zestaw 9K72 Elbrus z rakietą 8K14). Pociski tego typu przechowywane były w gotowości zerowej – tzw. „gotowości arsenalskiej”. Zadaniem bazy było przygotowanie ich od gotowości nr 6 do gotowości nr 4[b].

Przygotowanie pocisków taktycznych R-30 (zestaw 2K6 z rakietami 3R9 i 3R10), R-70 (zestaw 9K52MŁuna) polegało na przeglądzie zewnętrznym oraz doprowadzeniu do gotowości nr 4 – przyłączeniu głowicy bojowej, a następnie przetransportowaniu i przeładunku na środki transportu dywizjonów rakiet taktycznych.

15 Polowa Techniczna Baza Rakietowa w latach 80/90. posiadała rakiety SCUD (R11 i R17). Była jedną z czterech Polowych Baz Rakietowych w Polsce, obok 18 PTBR (Gumieńce) dla Pomorskiego Okręgu Wojskowego, 11 PTBR (Skwierzyna) dla Śląskiego Okręgu Wojskowego[3] oraz 21PTBR dla Warszawskiego Okręgu Wojskowego.

15 Polowa Techniczna Baza Rakietowa współpracowała z utworzonym na potrzeby zaopatrywania specjalnego dywizjonem dowozu rakiet (nazwa jawna: batalion dowozu amunicji) – 25 bdr (JW 1581 Miedwie) oraz zmodernizowanymi w tym celu magazynami w 20 Okręgowej Składnicy Amunicji (JW 3646) w Mostach[4].

W 1990 r. w dużym stopniu obniżony został stopień ukompletowania brygad rakiet, polowych baz, a w 1991 r. likwidacji uległy dywizjony rakiet taktycznych, w tym 15PTBR. Baza egzystowała jeszcze przez niespełna rok, by ostatecznie przekazać swój zasadniczy sprzęt pod ochronę – jeszcze istniejącego – 25sddr[5].

W 1992 r. 15 Polowa Techniczna Baza Rakietowa została rozformowana[6][7].

Struktura organizacyjna (lata 80/90. XX w)[edytuj | edytuj kod]

Baza funkcjonowała na prawach pułku

  • dowództwo i sztab
  • bateria dowodzenia
    • pluton łączności
    • pluton maszyn inżynieryjnych
    • pluton ochrony i regulacji ruchu
  • 2 baterie techniczne (od 1987 – 3 baterie techniczne)
    • zespół kontroli układu kierowania
    • zespół sprawdzeń niezależnych
    • zespół sprawdzenia układu napędowego
    • zespół napełniania
    • zespół montażu
  • bateria dowozu
    • pluton rakiet operacyjno-taktycznych
    • pluton rakiet taktycznych
    • pluton transportowy na ŁTM
    • pluton transportowy pojazdów transportujących głowice rakiet R-70 i 8K14
  • pluton zabezpieczenia
    • drużyna gospodarcza
    • drużyna zaopatrzenia
    • drużyna MPS
  • pluton warsztatowy
    • 3 drużyny remontowe
    • drużyna uzbrojenia

Dowódcy bazy[edytuj | edytuj kod]

Stargard. Były dowódca 15 PTBR płk Wiesław Wroński (w drugim rzędzie) podczas uroczystości wojskowej
  • ppłk Stanisław Górecki (kierownik Grupy Organizacyjnej) – (1963)
  • ppłk mgr inż. Stanisław Górecki – (1964-1965)
  • płk/ppłk mgr inż. Zygmunt Zygmuntowicz – (1966-1968)
  • płk mgr inż. Wiesław Mecherzyński – (1968-1974)
  • płk mgr inż. Zbigniew Sobczak – (1974-1979)
  • płk dypl. Józef Pawlica – (1979-1980)
  • płk dypl. Alfred Bugaj – (1980-1984)
  • płk mgr inż. Wiesław Wroński – (1984-1992)

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Zdjęcie z 2010, gdzie w tym obiekcie wojskowym był już 12 bzaop z 12DZ.
  2. Dalsze przygotowanie pocisków (od gotowości nr 3 do gotowości nr 1) jako obsługę przedstartową wykonywano w brygadach.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Przegląd Historyczno-Wojskowy nr 2 (pol.). 2011. s. 158. [dostęp 2015-12-15].
  2. Przegląd Historyczno-Wojskowy nr 2 (pol.). 2011. s. 155–174. [dostęp 2015-12-15].
  3. Przegląd Historyczno-Wojskowy nr 2 (pol.). 2011. [dostęp 2014-09-18 s. 155-174].
  4. Przegląd Historyczno-Wojskowy nr 2 (pol.). 2011. [dostęp 2014-09-18 s. 158].
  5. Przegląd Historyczno-Wojskowy nr 2 (pol.). 2011. s. 159. [dostęp 2015-12-15].
  6. Przegląd Historyczno-Wojskowy nr 2 (pol.). 2011. s. 159. [dostęp 2015-12-15].
  7. Archiwum Wojskowe w Toruniu (pol.). 2014. [dostęp 2016-12-16 Numer zespołu 399].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Kajetanowicz: Wojsko Polskie w systemie bezpieczeństwa państwa w latach 1945–2010. Częstochowa: AJD, 2013. ISBN 978-83-7455-316-2.
  • Michał Trubas. Wojska „jednorazowego użytku”. „Przegląd Historyczno-Wojskowy”. 2, s. 155–174, 2011. Warszawa. ISSN 1640-6281.